نمایش “تو در تو” در ترسیم فضای خفقانآور روابط سمی و فشارهای روانی پنهان، موفق عمل کرد. آنچه بیش از همه در اجرا به چشم میآمد، جسارت متن در واکاوی درونیات شخصیتها بدون افتادن در دام شعارزدگی بود. بازیها در خدمت این اتمسفر سنگین بودن. خداقوت به عوامل این اثر تأملبرانگیز