نمایشی خلاقانه، بامزه و در عین حال با حالوهوایی تاریک و کنایهآمیز، با امضای مشخص نویسنده. بازیهای بدنی و طراحی حرکت سه بازیگر و همچنین استفاده هوشمندانه از موسیقی، که البته میتونست حضور پررنگتری داشته باشه، از نقاط قوت کار بود. به نظرم مهمترین نقطهضعف نمایش، ریتم اون بود؛ بهخصوص در اجرای اولی که دیدم، ضرباهنگ بیش از حد کند بود و میتونست ریتم پویاتری داشته باشه. در مجموع، اثری متفاوت با لایههای اجتماعی و ایدههایی خلاقانه بود که بعضی لحظاتش در ذهن میمونه.