کاملن حق با شماست ، خیلی شرمنده م واقعن .
دیگه این وسواس داره به عادت بدی تبدیل میشه که گویا خلاصی ازش برام مقدور نیست .
متاسفانه این مشکل رو فقط اینجا و وبلاگم دارم و بقیه ی جاها اصلن اینطوری نیستم .
الان که فکر میکنم شاید بخاطر اینه که چون جاهای دیگه بصورت واقعی با اسم و مشخصات فعالیت میکنم از همون ابتدا مراقبم که چی دارم مینویسم و میگم ، بنابراین انقدر سعی میکنم دقیق باشه که اساسن بعدش نیازی به حذف یا تغییر ... دیدن ادامه ›› ندارن ،
اما اینجا فقط دو سه نفر من رو بصورت واقعی میشناسن و در دنیای واقعی با هم دوست هستیم ، و چون عملن دارم بصورت ناشناس فعالیت میکنم این آزادی رو برای خودم قائلم که در لحظه هر چیزی به ذهنم میرسه رو بنویسم و پست کنم ، حتا چیزهای خیلی روزمره و شخصی ،
اما بعدش اذیت میشم و میگم باید برگردم و مطلبی که نوشتم رو ویرایش کنم ، غلط گیری کنم ، توضیح بدم و غیره
و همین باعث میشه وقت زیادی بابت یه مطلب گذرا و بی اهمیت که قبلن نوشته ام هدر بره ، برای همین پاکش میکنم که بیشتر از این براش وقت نذارم .
که شوربختانه با حذفش ، نوشته ها و کامنتهای عزیز و ارجمند و خوب دوستان هم از بین میره و من به شدت بابتش شرمنده میشم .
هیچ دفاعی از خودم ندارم واقعن .
فقط میتونم بگم شرمندتون هستم و امیدوارم که ببخشید قصور و اشتباهاتم رو :)

اصلاااا چرا شرمنده
هر اونچیزی که به شما حس بهتر بودن ، آزادی عمل و فکری میده همون درسته....

نیاز داریم یوقتایی حتی در قالب اسم مستعار بتونیم اونجور که راحت تریم عمل کنیم .همیشه نیاز نیست تو مسیر درست اطو کشیده سنجیده و بدون ایراد ... دیدن ادامه ›› جلو بریم
من اصلا بابت این موضوع حساس نشدم،فقط خواستم بدونید من حواسم بود 😇🫡
در واقع فقط ی شوخی دوستانه .
مگه قرار چند بار زندگی کنیم
که حداقل یبار اونجوری که دلمون میخواد عمل نکنیم