از نظر من، فرم خیلی جلوتر از متن بود. در جاهایی از نمایش یک جدایی بین متن و فرم ایجاد می‌شد، یعنی دیالوگ‌هایی گفته می‌شد که نمود فرم اون کاملاً متفاوت و رو به جلو بود؛ همین جدایی به من تماشاگر هم منتقل می‌شه و ممکنه دیگه نتونم داستان و چراییِ گفتن اون‌ها رو متوجه بشم. سیگارکشیدن دائم بازیگرا واقعاً منو اذیت کرد. صحنه‌ی شکنجه رو دوست داشتم خیلی خوش‌ساخت بود.