درود و نور بر همه ی عزیزانی که در مسیر این تئاتر زحمت کشیدند.
«بشنو ببین چی گفته، مهم نیس کی گفته»؛ یه همچین چیزی :) ...
جمله ای که امشب تاثیر خودش را گذاشت.
در این روزهایی که معمولا برای روی صحنه بودن، متاسفانه اکثرا دست به دامان رنگ و لعاب، در الِمان های مختلف نمایشی می شوند،(خارج از بحث سبک و ...)، جای ایده، آن هم یک ایده ی ساده اما منحصر و بدون ادعا، روی صحنه هایمان خالیست. امشب ولی کمی امیدوار شدم، و بسیار بالیدم و افتخار کردم.
افتخار کردم به عزیزانی که بدون ادعا حرف زدند، حرف هایی از جنس نگاه، صدا، احساس، احساس خالص تجربه ی همین زندگی. بیشتر همان زندگی ای که در سر با صدایی ناشناخته میکنیم، ولی خب کمی با زبان ملموس روزمره.
بدون شک از هر منظر تخصصی، ایراداتی سطحی و طبیعی، وارد است، اما شخصا با نگاه واقع بینانه، بیشتر از حد تصورم به وجد آمدم.

کوتاه کنم،
آینده میسازید.
خسته نباشید.