خیال حوصلهٔ بحر می‌پزد هیهات

چه‌هاست در سرِ این قطرهٔ محال‌اندیش!

جسارت این گروه نمایش از نویسنده با متنی فوق العاده تا کارگردانی درست و بازی های حساب شده و به دور از اغراق واقعا ستودنی است و آنجایی جذاب و قابل تامل می شود که دو زن برای زندگی آزاد و آزاد اندیشیدن تن به اسارت خود خواسته می‌دهند.

تبریک و خسته نباشید به همه‌ی عوامل نمایش که دغدغه های روز جامعه را به زبان تئاتر و نمایش درآوردند تا بتوانند کمی زندگی را برای مخاطب قابل تحمل تر کنند.