نمایش امان به" کارگردانی مجتبی ،جدی با روایتی تکان دهنده از دردها و رنجهای پنهان زنان  در حال اجراست. این اثر که با بازیگری درخشان و کارگردانی هوشمندانه همراه است، به موضوعاتی همچون خشونت خانگی آسیب های روانی و فشارهای اجتماعی بر زنان میپردازد.
امان با زبانی ساده و روایتگرانه به درون دردهای زنان نفوذ میکند. مونولوگ های قدرتمند، مخاطب را به عمق رنجهای شخصیتها میبرد. بازیگران با اجرایی درخشان موفق شده اند پیچیده و گاه متناقض زنان را به خوبی به نمایش بگذارند و هر یک از بازیگران با ظرافت و عمقی خاص شخصیت و احساسات خود را به تصویر کشیده و مخاطب را با خود همراه میکنند. کارگردانی مجتبی جدی بر روی جزئیات و ایجاد فضایی سنگین و ملموس تمرکز کرده است. طراحی صحنه مینیمالیستی و نورپردازی دقیق به خلق فضایی دلگیر و تأثیرگذار کمک کرده است. این فضا به خوبی با موضوع نمایش همخوانی دارد و مخاطب را در دنیای تاریک و دردناک این زنان غرق میکند. استفاده هوشمندانه از موسیقی و صداگذاری نیز بر شدت احساسات و تأثیرگذاری نمایش افزوده است.
متن نمایشنامه عباس جمالی با زبانی روان و شیوا به بیان دردها و رنج های زنان پرداخته است. روایت چندصدایی این نمایش به مخاطب این امکان را میدهد تا از دیدگاههای مختلف به موضوع نگاه کند و به درک عمیقتری از مسئله برسد. هر یک از زنان حاضر در نمایش، نماینده طیف وسیعی از زنان جامعه است و تجربیات متفاوت آنها تصویر کلیتری از وضعیت زنان ارائه میدهد.

علی جعفری فوتمی
منتقد تئاتر