بعضی اجراها صرفاً داستانی را روایت نمی‌کنند، بلکه دریچه‌ای به جهان درونی انسان باز می‌کنند.

«چهره مرد هنرمند در جوانی» برای من فراتر از یک اجرای تئاتر بود؛ مواجهه‌ای با ذهن آشفته، روح جست‌وجوگر و مسیر دشوار تولد یک هنرمند. سفری از کودکی تا خودآگاهی، از تردید تا طغیان و از پذیرفتن جهان موجود تا تلاش برای ساختن جهانی شخصی.

زیبایی این اثر در آن است که هنر را نه صرفاً یک مهارت، بلکه نوعی زیستن، دیدن و آزاد شدن به تصویر می‌کشد.


سکوت، تبعید و زیرکی


مرسی از مجید اسدی، ایمان صیاد برهانی و تمام کسانی که چنین تجربه‌ای را خلق کردند.