فیلم تئاترPrima Facie یا در نظر اوّل
از سایت سینما اسکولز

فکر کنم هفته پیش بود که این فیلم تئاتر رو دیدم و تصمیم گرفتم اسمش رو بیارم ولی پیشنهاد نکنم به خاطر پیچیدگی موضوعش.

امروز فرصت داشتم دوباره رفتم سراغش ببینم چرا علیرغم اینکه اصلاً از مونولوگ خوشم نمیاد و سردرد میشم، باز جذب اتفاق های توی صحنه شدم.

این دفعه به موضوع توجه نکردم و"بی صدا" نگاه کردم. ببینم این خانم Jodie Comer چکار میکنه...
نکته مهم اینکه متن قوی و تسلط ... دیدن ادامه ›› خانم عالی بود. و بعد از اون این نکات هم بود:

تلاطم ِ جریان رو در تغییرات پوشش و مخصوصا "قدرت" رو در ناحیهٔ پا بیشتر دیدم:

🎈 اسکرین گرفتم با تخفیف 6بار پوشش اش رو عوض کرد 🙃

متناسب با جریان دیالوگ، که بعضی هاش در حین ِ دیالوگ گفتن بود.
با توجه به زمان 1ساعت و40 دقیقه ای ! تعداد تعویض لباس زیاد بود.
چون لباس بیانگر هویت بازیگر هست و نیت هاش به نظرم جالب اومد.

🎈 مورد دیگه پاها بود که انگار جزو قدرتش بود...

حین ِ وکالت کفش و لباس کامل و جسارت کامل

حین ِ دادخواهی پروندهٔ خودش ، بدون کفش و با استیصال، علیرغم داشتن لباس نیمه رسمی و پوشیدن رنگ صورتی

ابتدای نمایش که قدرتمند بود هم روی میز رفت و دیالوگ می گفت
انتهای نمایش هم روی میز رفت و دفاع میکرد اولی با کفش دومی بدون کفش

🎈 عکس هم روز هایی رو نشون میده انتظار کشیده تا جلسه دادگاه برگزار بشه. من طراحیش رو دوست داشتم چون اعداد متغیر بود تا به روز دادگاه رسید

بارون هم تو صحنه بود که شدّتش تصنعی نبود و با صدا و موسیقی خوب بود.

نور هم همه جا کنترل دقیقی داشت.

🎈 موضوع هم دربارهٔ ارتباط عاطفی و... 2 وکیل هست که ناگهان به تعرض به خانوم ختم میشه وحالات روحیش به هم میریزه.

بازی ِ قانون حتی برای دو وکیل رو به نمایش میزاره. یعنی قانون رو میدونه ولی در موقعیتش که قرار میگیره تجربه اش متفاوت میشه.


🎈

اگر پراکنده گفتم ببخشید. نهایت ِ تلاشم رو کردم که مرتب بنویسم.
(برای همین فکر نکنم پاکش کنم)