با نمایشی بسیار معمولی روبه‌رو هستیم؛ اجرایی بدون میزانسن‌های قابل‌توجه و متکی بر کمدی دیالوگ‌محور که چندان تازگی و بداعتی ندارد. با این حال، نمایش به‌خوبی مخاطبش را می‌خنداند و این بدون شک نقطه قوت اصلی آن است.
اما سؤال اصلی برای من اینجاست: مرز میان یک اجرای تئاتری و تماشای چند آدم بامزه که صرفاً با دیالوگ‌های خنده‌دار مخاطب را سرگرم می‌کنند، کجاست؟
بازیگران اما به‌خوبی از پس اجرای کار برآمده‌اند و در انتقال فضای مفرح نمایش موفق عمل می‌کنند.
با همه این‌ها، کار در هدف اصلی خودش، یعنی سرگرم کردن مخاطب، موفق است و تماشایش را پیشنهاد می‌کنم؛ به‌خصوص به کسانی که به دنبال یک اجرای مفرح و خنده‌دار هستند.