چند روز پیش به تماشای بینا بینا نشستم
بنظر من اصلا مسئله بینا یا نابینا بودن در این اجرا نبود
بینایی و نابینایی را در چند شکل بیان کرد :
-مسئولیت بینا بودن را باید قبول کرد ؛ اگر فردی را در این جهان بینا می‌کنیم مسئولیت بینایی اش را باید قبول کنیم
-گاهی آگاهی همان ناآگاهی هست ؛ شاید ناآگاه باشیم و فکر کنیم آگاهیم و آگاه باشیم و فکر کنیم نا آگاهیم اینکه نا آگاهی چگونه باعث زیاده خواهی می‌شود
-اداره آگاهان جامعه که در ظاهر آگاه و در باطن نا آگاه یا نابینا بودن بر جامعه نا آگاهان یا همان بینایان ، (اشتباه قرار گرفتن موقعیت)

در کنار اون پرفورمنسی عالی و خوش ریتم .
شاید نمایش درمورد بینا یا نابینا بودن نبوده در مورد اشتباه قرار گرفتن نابینایان و بینایان در موقعیتی اشتباه است .