درود و مهر

مسلوب با حضور بازیگرانی از نسل‌ها و پیشینه‌های مختلف در کنار یکدیگر، به خلق اجرایی یکدست منجر شده است. طراحی صحنه با پالت چوب و فضای استخوانی و تاریک اثر، جهان بصری ویژه‌ای ساخته که به‌خوبی در خدمت فضای روان‌شناختی نمایش قرار می‌گیرد. متن نیز در کنار کارگردانی جاه‌طلبانه و قابل‌توجه، نشان می‌دهد که یک کارگردان جوان و تازه‌نفس توانسته از پس دشواری‌های جهان نمایشی خود برآید.
البته مسلوب لزوماً نمایشی برای همه‌ی سلیقه‌ها نیست؛ فضای خشن، تعلیق روان‌شناختی و رگه‌های کمدی سیاه آن ممکن است برای برخی مخاطبان تجربه‌ای نامتعارف باشد.
اما برای علاقه‌مندان به جهان‌های جنایی، تاریک و روان‌شناختی، تماشای «مسلوب» تجربه‌ای است که پیشنهادش می‌کنم.
از تماشای این اجرا لذت بردم. خسته نباشید به تمام اعضای گروه.