درود و خسته نباشید خدمت همه عوامل این اثر بسیار ارزشمند.
اول از همه بگم که من چند سالی میشد که تئاترهایی که میدیدم اون حسّ بعد اثر که آدم رو به فکر فرو میبره نداشتم..ممنون که باعث شدید در این دو سه روز اخیر این مهم برام شکل بگیره.
دوست داشتم دو بار این کار رو ببینم ولی متاسفانه روز آخر تونستم بیام...امیدوارم در آینده نه چندان دور دوباره این اجرا رو با کیفیت حتی بهتر از این هم روی صحنه ببرید...


چند مورد هست که دوست داشتم عرض کنم :


به نظر من المان هایی که بتونه فضای کار رو به سمت این ببره که حس بهتری از خود نمایش نامه و خود اثر گرفته بشه و ارتباط بیشتری بشه گرفت،میچربه ... دیدن ادامه ›› به اینکه بخوایم تمام توجهمون رو به این معطوف کنیم که اثر امروزی بشه...چیزی که قراره امروز اجرا بشه و به مسائل امروز ربط داشته باشه به خودی خود این ارتباط رو با مخاطب برقرار میکنه و اتفاقا اگر بازیگران با لباس های خاص اون دوره در کنارمون مینشستن حس خیلی بهتری ایجاد میکرد.

نکته دوم اینکه اتفاقا صدای بالابر که یکی دو نفر از دوستان اشاره کردن از نظر تاریخی خیلی المان قشنگی بود و یکی از چیزهایی بود که به هویت کار کمک میکرد،شخصا از شروع کار لذت بردم و اینکه از همان صندلی ها و المان های در دسترس استفاده میشد خیلی به سرعت و کیفیت اجرا کمک میکرد..مخصوصا میزی که استفاده شده بود و شکل خاص و قدیمی داشت...

در مورد صحنه ها صحنه اول خیلی خوب شروع شد فقط یک مشکل این بود که صدا خیلی اکو میشد و بعضی قسمت ها رو متوجه نمیشدم...و اینکه صحنه اول بسیار طولانی بود که به نظرم میتونست کمتر بشه...
صحنه های دوم و سوم نقطه قوت کار بود و بسیار عالی و تحسین برانگیز بود..بازی های عالی از همه بازیگران واقعا اثر رو به نمایشی تبدیل کرد که مخصوصا اگر نمایش نامه رو نخونده بودی نفس رو در سینه حبس میکرد و میزانسن های بسیار خوب کارگردان کار خانم افشون هم بر جذابیت این موضوع اضافه میکرد..
صحنه پایانی هم بسیار جذاب پیش رفت و فکر میکنم ضربه آخر حتما نباید در دیالوگ پایانی زده بشه و اون لحظه ای که جان پرکتور بین دو انتخاب گیر کرده بود واقعا همذات پنداری وحشتناکی داشتم باهاش...
و همچنین حس عذاب وجدانی که هرکدوم از کاراکترها در برابر اینکه ممکنه باعث مرگ عزیزشون بشن در بازی ها کاملا باورپذیر و عالی بود..

در مورد موسیقی و نور خیلی عجیبه که بعضی از عزیزان گفتن هیچگونه طراحی وجود نداشت...فقط تنها مشکل این بود که صدا فکر میکنم به دلیل شکل خاصِ اجرا فقط از پشت شنیده میشد و شاید اون لحظه هایی که باید دلهره ایجاد میکرد کمی به این دلیل تحت الشعاع قرار میگرفت اما کاملا لحظه هایی که طراحی صدا انجام شده بود برای من مشهود بود و حتی کوبیدن های عصا به صورت متناوب کاملا هوشمندانه طراحی شده بود..


در پایان از اینکه این نمایش رو با تمام سختی هایی که امروزه وجود داره به شکل واقعا قابل قبول روی صحنه بردید تشکر میکنم و بهترین ها رو برای تک تک عوامل اجرایی آرزو میکنم..


در ضمن هیچوقت فکر نمیکردم که یه اثر ۳ ساعت و نیمه خستم نکنه!!دم همگی گرم :)