بعضی اجراها را تماشا میکنی و تمام میشوند؛ اما بعضی اجراها بعد از خاموش شدن نور صحنه تازه در ذهن تو آغاز میشوند.
«شاهرگ» برای من از جنس دسته دوم بود.
آنچه در این اجرا برایم لذتبخش بود، صرفاً مواجهه با یک روایت نبود؛ بلکه تجربه مواجهه با جهانی بود که روی صحنه شکل گرفته بود و توانسته بود مرا از جایگاه یک تماشاگر صرف خارج کند و به درون جهان
... دیدن ادامه ››
خودش ببرد.
به نظرم یکی از دشوارترین کارهای تئاتر، خلق لحظهای است که میان صحنه و تماشاگر، چیزی فراتر از تماشا اتفاق بیفتد؛ نوعی ارتباط زنده و بیواسطه که نمیتوان آن را با تکنیک صرف ساخت.
«شاهرگ» برای من چنین تجربهای بود.
به شادی امیری و تمام گروه این نمایش تبریک میگم. برای خلق چنین تجربهای، برای لحظاتی که روی صحنه جان گرفتند و برای یادآوری این حقیقت که تئاتر هنوز میتواند ما را عمیقاً درگیر کند.
به امید دیدن اجراهای بیشتر از این جنس؛ اجراهایی که فقط دیده نمیشوند، بلکه در ما باقی میمانند.