فاطمه ساکتی فعال هنری

نمایش پر از جزئیات بود و همه جوره تماشاگر رو درگیر میکرد. از عناصر بصری صحنه و طراحی لباس و نورپردازی و افکت صوتی، تا فرم و حرکت در صحنه و بازی چند شخصیتی بازیگر ها در چند دنیا که به طور موازی روایت میشد. دنیای حال حاضر همایون، گذشته، تروماها، و نمایشنامه ها. در هر دنیا بازیگرها تیپ خاص همون دنیارو داشتن و به خوبی تونستن انسجام و راکورد رو حفظ کنن.
و حتی حس بویایی و احساسات به خوبی تحریک میشه. تماشاگر از همه حواس داره اطلاعاتی دریافت میکنه. استعاره ها و دنیاهای موازی ای که به طور خطی روایت نمیشه هم از طرف دیگه ذهن رو درگیر میکنه. درگیر تشخیص زمان، شخصیت های متعدد، درک دیالوگ و معنای اون و تفکیک این دنیاهای موازی.
و به همین خاطره که نمایش سنگین و حتی شاید مبهم باشه.
اما به طور قطعی شما دست خالی از سالن بیرون نمیرید. از بین تمام حواس و احساسات و ذهنی که درگیر شده، حداقل از یکی تاثیر میگیرید. معنا دریافت میکنید.
شاید نتویند دیالوگ هایی که با ریتم تند و کتابی گفته میشد رو کامل دنبال کنید. یا گاهی نتونید شخصیت هارو به خوبی تفکیک کنید.
اما قطعا دست خالی از سالن ... دیدن ادامه ›› بیرون نمیرید.
اگر فکر میکنید هیچ چیزی متوجه نشدید، احتمالا اشتباه میکنید!
چیزهایی که دیدید و شنیدید و حس کردید و درک کردید رو مثل پازل کنار هم بچینید. و اونوقت میبینید شاید همه چیز رو نه، ولی خیلی چیزهارو متوجه شدید و فهمیدید.
شاید همه قطعات پازل رو نداشته باشید اما طرح کلی پازل رو متوجه شدید.
و اونوقت زیبایی این پازل رو تحسین میکنید. حتی اگر ناقص