مهدی امیری نویسنده و کارگردان تئاتر

چقدر مایه ی خرسندی میشود که یک تئاتر شیوا
با پایین محاسبه کردن قیمت بلیط، مخاطب را از این حقیقت که تئاتر برای ثروتمندان است کمی دور کند، حتی به غلط
فکر کنم اگر به تیم خوبی مثل شما این رو یادآوری کنم ، به بی راهه نرفتم.

از آن رو که در غالب نقد بر هیچ یک از آثار اجرایی دوستان و اساتید، نمیتوان دردی از درد لغات دوا کرد،
از این رو در اینجا، این خفتانگاه به دواخواهی‌میپردازم.

تعطیلات عید تمام شد، عزیزان در تئاتر شهر میتینگی در غالب شناسایی عوامل و اسیب شناسی جنگ بر گروه های متضرر شده فائق آمدن و چنان در سوت و کَرنا کردند که گویا فرهنگ مملکت را از هجوم مغول نجات دادند.
خسته نباشند
فقط اجالتاً ما کجا بودیم؟
جسارتاً کسی هست اینجا، در تیوال ... دیدن ادامه ›› به من بگه؟؟؟
ما که با حقوق کارمندی مینویسیم و با همان حقوق حق‌ رهن سالن میپردازیم تنخواه میبندیم؛ ما در اون فستیوال کجا بودیم؟
من نوعی که در این‌ لَخته ی حساس همواره میکوشم از بَرٓ مِهر کاغذ قلم و فریاد به حق بازیگر، اگر شده حتی یک نفر را به مطالعه و خوانش علاقه مند کنم چی؟
روز شروع جنگ تنها کسی که در تهران خوانش سولد آوت داشت بنده بودم. همه این موضوع رو فهمیدن حتی نامَحرم ها، اما دریغ از یک گوشه نگاهی از محرم ها که نونشان در پلاک آخر انتهای کوچه ی‌علی چپ است
بابت غلط املایی پوزش
کمی از این درد هارو در این خبرگذاری مطالعه کنید اگر مایل بودید

لینک: https://ana.ir/004OSV

جالب بود، خسته نباشید، فقط دغدغه ها کمی کمرنگ تر از واقعیته