محمدرضا صمدی

هنرساز فعال هنری

شما بابازیتون تو نمایش ناسور در نقش چکاد، روح دادید به نقش .تو تایم کم عشق،نفرت صمیمیت و خشمو طوری به نمایش گذاشتید که شخصیت منفی داستان و نه میشد بپذیری نه ازش دست بکشی. این قدرت بازی شما رو نشون میداد . تعادل بین صدا وکنترل احساس وبیان شیوایی از انچه باید منتقل میکردید، از مزیتهای نقش شما بود. استفاده از جای جای صحنه وهماهنگی با روایتو پارتنر نشون میداد کلاس کاری قوی دارید .مثل همیشه درخشیدید .به امید دیدنتون رو صحنه های بیشتر با افتخار🌹🌹❤️

با دیدن نمایشتون تو نقش شماره ده در دوازده خشمگین گویی سنگینی گروه سمت شما میچرخید و هر بار با خیزش و اکتو صدا چشمهارو خیره به خود میکردید ساعتها میشد نشستو نگاه کردو خسته نشد .منتظر اجرای بعدیتون هستیم .

گوشه ای ازانچه من دیدم.... گویا کوله باری از تجربه را یدک میکشید.کاریزماتیک ،اکتیو،مبتکروهماهنگ با گروه.تعادل بین کلمات چشم وحس در سراسر کارکترش تو نقشی که داشت موج میزد میتوان حقیقت چه تلخ چه شیرین را تفکیک کرد بین صدا نگاه وصداقت کلامش.به راستی که چه زیبا مینوازد اهنگ زندگی را در صحنه پنهان بشریت درگوشه گوشه قاب نمایش....
به وجودتون افتخار میکنم و تا همیشه دنبال کننده همه کاراتون هستم .چه حیف که ندارنتون اساتیدی که کماکان خلا استعدادی چون شمارو احساس میکنند...⚘️