جاحیم بافی، روستای زیارت

هنر جاجیمبافیدر روستای "زیارت" گرگان ارثیه‌ای است که از مادران به دخترانشان و همواره از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌شود. زنان جاجیمبافدر این روستا با استفاده از نخ‌های پشمیدستبافته‌هایی خلق می‌کنند که به عنوان زیرانداز، فرش، پادری و حتیسفرهو رومیزی کاربرد دارد.
جاجیم دست‌بافی از پارچهٔ کلفتشبیهبه پِلاس که از پلاس نیز نازک‌تر است و آن را از نخ‌های رنگین و ظریف پشمی یا پنبه‌ای یا آمیزه‌ای از این دو می‌بافند. مواد اولیه جاجیم پشم است و بافت آنشبیهگلیم است، با این تفاوت کهجاجیمدر چهار تخته بافته می‌شود و پس ازبافتنبه هم متصل و دوخته می‌شود. جاجیم‌ها پرز ندارند و می‌توان از هر دو روی آن استفاده کرد. کوچ‌نشینان از آن بهرهٔ زیادی می‌برند و کاربرد آن به عنوان روانداز ومحافظسرما است. جاجیم مناسب‌ترین چیزی بود که در قدیم روی کرسی می‌انداختند، هنر جاجیمبافیدر روستای «زیارت» گرگان ارثیه‌ای است که از مادران به دخترانشان و همواره از نسلی به نسل دیگرمنتقل شدهاست. زنان هنرمند جاجیمبافدر روستای «زیارت» شهر گرگانتاررا درپودوجودی‌اشگره زدهو زیباترین نقش‌ها را با سرانگشتان زیبایشان بهوجودمی‌آورند. آن‌ها کارگاه‌های خود را در پستوی خانه‌هایشان بر پا می‌کنند به امید آنکه همانند گذشته شانه بهشانهخانواده در چرخه اقتصادی خانه سهیم باشند. امروزه این هنرزنانزیارت نیازمند یاریدولت مرداناست تا در پستوی خانه‌هایشان به فراموشی سپرده نشود.

عکس: محسن کابلی / مهر