تیوال نمایش آبی مایل به صورتی
S2 : 03:02:22
امکان خرید پایان یافته
  ۰۶ آذر تا ۲۶ اسفند ۱۳۹۶
  ۲۰:۱۵
  ۲ ساعت
 بها: ۳۵,۰۰۰ تومان

: ساناز بیان

: حمیدرضا آذرنگ

: نسیم ادبی، آناهیتا اقبال نژاد، مرضیه بدرقه، عاطفه رضوی، امید سلیمی، بهنام شرفی، محمدهادی عطایی، گیتی قاسمی، ستایش محمودی، امین میری، آذین نظری

: نسیم ادبی و مرضیه بدرقه و گیتی قاسمی و آذین نظری به صورت مشترک ایفای نقش می‌کنند.

: وحید لک
: رضا مهدیزاده
: شاهین انتظامی
: مهسا عبداللهیان خامنه
: رضا حیدری
: رویا مرادی
: میلاد خدا خواه
: ماریا حاجیها
: همراز بیان
: مهیار گودرزی
: مریم نراقی
: ایلیا شمس
: راحیل مرشدی
: راضیه اسماعیلی
: عاطفه غضنفری، مجید میرمهرآبادی
: ساناز بیان، مسعود خلج زاده، مرضیه فراهانی
: نسرین ریاحی
 
اگه خوب خوبش رو بخوای... خود کلمه های زن و مرد چیزی بیشتر از یه توهم نیستن. هیچ مردی صد درصد مرد نیست و هیچ زنی هم صد درصد زن نیست که اگه اینجوری بود همه مون تبدیل می شدیم به یه مشت هیولا...


- از همراه داشتن فرزندان زیر ۱۶ سال خودداری نمایید.

راه‌های ارتباطی با تماشاخانه پالیز: اینستاگرام / کانال تلگرام

گزارش تصویری تیوال از نمایش آبی مایل به صورتی / عکاس:‌ سارا ثقفی

... دیدن همه عکس ها »

اخبار وابسته

» ساناز بیان: در فتوای امام یک دلسوزی، امید و حتی نوعی وصیت هم وجود دارد

» نمایش «آبی مایل به صورتی» به کارگردانی ساناز بیان تا ۲۶ اسفند تمدید شد

» «آبی مایل به صورتی» تمدید شد

» حسن قاضی‌زاده هاشمی به تماشای نمایش «آبی مایل به صورتی» نشست

» نمایش "آبى مایل به صورتى" به عنوان اثر برگزیده سال ۹۶ تندیش بهترین نمایش را از سى و ششمین جشنواره بین الملل تئاتر فجر در بخش الف دریافت کرد.

» نمایش «آبی مایل به صورتی» آگاهی بخش، با جسارت و درام اجتماعی پژوهش محور است

» «آبی مایل به صورتی» اگرچه از بررسی تاثیر احساس تعلق خاطر به یک گروه غافل نمانده است؛ اما بیشترین تمرکز را بر سر بحث خانواده و پذیرفتن این اختلال از طرف اعضای آن هزینه کرده است

» روزی که به کلاس نیامد

» گزارشی از «آبی مایل به صورتی»

» در ستایش پارادایم کاهش آسیب و جرم‌زدایی

» نمایش «آبی مایل به صورتی» در هشتمین نشست نقد صحنه بررسی می‌شود

» بیش از هر چیز منتقد خودم و تماشاگر روبرویم هستم

» یادداشت حسین پاکدل بر نمایش "آبی مایل به صورتی"

ویدیوهای وابسته

آواهای وابسته

مکان

تهران، خیابان کریمخان، خیابان عضدی جنوبی (آبان)، خیابان سپند، پلاک ۶۹
تلفن:  ۸۶۰۳۷۵۱۰


«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
یک سال از دیدن این نمایش میگذره و من هنوز لحظه به لحظه شو یادمه، چقدر یه متن و یه سوژه ی مهم ماندگاره
آبی مایل به صورتی اگرچه در فضایی بسیار تاریک اجرا میشود ولی مطمعنا پس از خروج از سالن هر کدام از تماشاگران را با چراغی در دست راهی جامعه میکند
با دیدی روشن و برابر به انسان های دیگر و انتخاب های شخصی آنها برای روش زندگیشان
بازی ها درخشان است نمایش تم تاثیر گذار وخوبی دارد و مدام تماشاگر را دچار شک میکند داستان از چند بعد و نگاههای مختلف روایت‌ میشود و هر بار جذاب و تاثیرگذارتر است
«ای آبی‌های مایل به صورتی و ای صورتی‌های مایل به آبی»! از اینکه به کسانی که به لحاظ ظاهر فیزیکی، مرد بودند اما با سبک زبانی لطیف‌تر سخن می‌گفتند و به آنها می‌گفتم: «اوا خواهر»،
از اینکه وقتی می‌خواستم به مردی توهین کنم، به او می‌گفتم: «بچه [این بخش به دلیل ناهمخوانی با قوانین سایت زدوده شد]»،
از اینکه به کسی که از لحاظ ظاهر مرد بود و رفتارهای با ظرافتی داشت، به او می‌گفتم «چه زنکه»،
از اینکه به فردی از لحاظ ظاهر شبیه مردان، به خاطر دقت در امور جزئی و یا سخن گفتن در مورد دیگران، می‌گفتم: «خاله‌زنک»، از اینکه به افرادی که از لحاظ فیزیک ظاهری مرد بودند و تمایل به پوشش و رفتار زنانه داشتند، می‌گفتم: «زنک»،
از اینکه به افراد پارک دانشجو به چشم «موجودات چندش‌آور» نگاه می‌کردم،
از اینکه مردان جامعه‌م به آن‌ها همچون وسایل ارگاسم ظاهری نگاه می‌کردند [این بخش به دلیل ناهمخوانی با قوانین سایت زدوده شد]
از اینکه به زنانی با توانایی جسمی بالاتر و استفاده از ادبیات مردانه و جسارت در رفتار و گفتارشان، می‌گفتم: «مثل مرد می‌مونه»،
از اینکه معشوقه‌م باید تمام صفات «مرد» را دارا می‌بود تا باب میل من می‌شد،
از اینکه به آسیاب جنسیت‌زدگی، آب می‌ریختم،
از اینکه جنگ سبب شوک شما در دوران جنین‌تان شد و اختلال جنسیتی پیدا کردید،
از اینکه در مباحث جنسیت‌زدگی، تنها دو جنس را مد نظر قرار می‌دادم،
از اینکه سی سال جمع کثیری از جنس سوم و چهارم را در همه‌ی عرصه‌ها نادیده می‌گرفتم
از اینکه آن‌ها را در تمام مسائل اجتماعی‌م، تا حد «نفی» به کناری می‌گذاشتم،
از اینکه هیچ درکی از اندوه‌ها و شادی‌های شما نداشتم،
از اینکه تا این حد با شما بیگانه بودم،
از ... دیدن ادامه » اینکه هم‌سو با خیل عظیمی از جامعه‌م نادیده گرفتمان،
از اینکه ...
از اینکه ...
از اینکه ...
«ای آبی‌های مایل به صورتی و ای صورتی‌های مایل به آبی»! عذر می‌خواهم
عذر می‌خواهم
عذر می‌خواهم.
#شوکا_حسینی
#آبی_مایل_به_صورتی
#جنسیت_زدگی
#هرموفرودیت
#دو_جنسه
#ترنس
#مرد
#زن
#مرد_زن
#زن_مرد
#تیاتر
#تئاتر
#نمایش
#ساناز_بیان
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
اقلیت بودن همیشه سخته، اقلیت قدرت اجتماعی زیادی نداره، اقلیت دینی، اقلیت جنسی، اقلیت فکری، اقلیت سیاسی، اقلیت قومی و هر اقلیت دیگه. توی کار حرفه ایت هم اگر اقلیت باشی، حتی برجسته و برگزیده، آسون تر مورد آزار قرار می گیری. این نمایش و نمایش هایی مثل همان باش که نیستی و خودکار بیکار سامان ارسطو، سهم بزرگی در شناسوندن این اقلیت ها دارند. ساناز بیان به خوبی نشون داد که حتی به فاحشه هم میشه نگاهی شبیه به نگاه به اقلیت ها کرد، براشون کمی جای بیشتر باز کرد، میخواد کنارمون و رو صندلی مترو باشه، میخواد تو بازار کار باشه یا حتی تو دلمون. به خودمون برگردیم. مای نوعی بیشتر میتونیم بهشون ترحم کنیم و کمتر میتونیم باهاشون دوست باشیم، کمتر تونستیم همراه و همکارشون باشیم. بی شک آگاهی ما به توانمندسازی جامعه ی اقلیت از هر نوعی کمک می کنه. توانمندیِ اقلیت های ناگزیر، ... دیدن ادامه » نشانگر بلوغ جامعه است و از این دیدگاه، جامعه ی ما برای بالغ تر شدن هنوز بسیار کار داره... ممنونم خانم ساناز بیان عزیز. حیفم آمد که نگم از کارگردانی و بازی های عالی و طرح صحنه هم بسیار لذت بردم
درود. چه بازی های پخته و خوبی. چقدر این تیم برای انتقال درست این درد زحمت کشیده بودند.
تقریبا نصف سالن در حین اجرا اشک ریختد و نیم دیگر هم بعدا احتمالا.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
آبی مایل به صورتی یا صورتی مایل به آبی ؟ چه فرقی می کنه؟ ما همه ادمیم دقیقا مثل هم!
تئاتر آبی مایل به صورتی علاوه بر بازی های بی نهایت عالی و دیالوگ های خوب و بجا روایت تلخ و در عین حال دلنشینی رو بازگو می کنه. روایت گریه ها، خنده ها عشق مادری، عشق پدر به فرزند و حتی عشق یک مرد و زن ولی چیزی که جذابش کرده اینه که فرق داره! فرق داره با قصه هایی که هر روز میشنویم جنس ادماش رو خیلیامون نمی شناسیم !
آبی مایل به صورتی برای من فقط یک تیاتر نبود تجربه حس ادمهایی بود که میبینیمشون ولی نمی بینیم!
دو عدد بلیت اجرای روز جمعه موجوده، به دلیل مشکلی که برام پیش اومده خودم نمیتونم برم.صندلی ها هم ردیف یک هستن.
هر کسی خواست تماس بگیره ۰۹۳۶۵۸۸۸۴۰۶
۱۰ اسفند ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
واقعا میتونم بگم شاید قبل از دیدن این نمایش آگاهی دقیقی از تک تک کلماتی که فقط تو جامعه به گوشم میخورد نداشتم چیزهایی شنیدم که شاید اولین بار بود به گوشم میخورد و ممنون که آگاهی دادین حداقل به من. حرف های آدمهایی پر از درد پر از احساس های گوناگون. کاش میشد همه مردم این نمایش و میدیدن تا به واسطه اون چشم هارو بیشتر باز میکردن و دست از قضاوت آدمها بر میداشتن ممنون از کل تیم دمتون گرم ممنون از بازیگرها که جوری ادا میکردن حق مطلب و که غرق میشدی تو کل اجرا. واقعا خوشحالم که این نمایش و دیدم.
خب قبل از هر چیز:
ای کاش میشد در استادیوم آزادی روزی چندین سانس، این نمایش اجرا میشد و همه مردم ایران ملزم به دیدن این نمایش بودن.
تا به حال نشده بود از بین تمامی این نمایش هایی که دیده بودم، انقدر دوس داشته باشم که نمایشی رو با این شدت به همه پیشنهاد کنم.
از تمامی عزیزانی که این متنو میخونن خاضعانه خواهش میکنم با خانواده و دوستانشون به دیدن این نمایش برن. مهمترین ویژگی این اثر این هست که در دقیقه به دقیقه اش، لامپی با روشنایی بی نهایت در ذهنتون روشن میشه و در انتهای نمایش قطعا شما ذهنی متفاوت و مملو از احساسات خاص خواهید داشت.
اصلا نمیخوام راجع به این اثر‌صحبت کنم. اما به شما اطمینان میدم که در هر لحظه شما هنر ناب خواهید دید و به واقع رسالت ذاتی هنر رو که فرهنگ سازی هست به معنای واقعی کلمه مشاهده خواهید کرد. بازی ها بی نظیر هستند و هنرمندان این ... دیدن ادامه » اثر واقعا در نقششون فرو رفتن. اصلا فکر یک تئاتر معمولی یا خوب رو نکنید، شما با یک نمایش خاص طرف هستید. از زمانی که خواهید گذاشت نه تنها پشیمان نخواهید شد بلکه چندین برابر زمانی که گذاشتید، سود خواهید برد.
فکر میکنم همه آنچه که گفتم برای دیدنش قانعتون کرده باشه، اما لطفا لطفا لطفا تنها به دیدن این اثر نروید، سعی کنید بخصوص با خانواده به دیدن این اثر بروید.
من همینجا از مدیریت سایت وزین تیوال تمنای عاجزانه دارم که تبلیغات متفاوت و بسیار وسیعتری نسبت به سایر نمایش هایی که قبلا بوده و در حال حاضر هست برای این اثر قائل بشن. قطعا هنرمندی پیدا نخواهد شد که نسبت به این مساله معترض بشود چون این اثر نگاه بسیار متمرکز و بزرگی بر یک مساله مهم اجتماعی دارد که ممکن است در هر خانواده ای، حتی خانواده ما به وقوع بپیوندد.
در پایان از کارگردان این نمایش عالی، سرکار خانم ساناز بیان تشکر ویژه دارم و در برابر اون چیزی که امشب آموختم، سر تعظیم فرود میارم در مقابلشون.
شاید خیلی ها فکر کنند من اغراق آمیز نوشته ام ، اما مهم این است که حتی اگر یک نفر بیشتر با خواندن این نوشته من، به دیدن این اثر‌ برود، من هم رسالت فرهنگی خودم را انجام داده ام.
جدا باهاتون موافقم و اصلا هم اغراق آمیز نبود واقعا بی نظیر بود
۰۴ اسفند ۱۳۹۶
شدیدا با شما موافقم
بعد از اتمام نمایش تنها توضیحی که میتونستم در مورد این اجرای بی نظیر بگم فقط این بود: فوق العاده بود!!!
ای کاش این نمایش نه فقط در تهران بلکه به صورت دوره ای توی همه ی استانها و شهرستانهای ایران اجرا بشه و همه بتونن ببینن، آگاه شن و لذت ... دیدن ادامه » ببرن. شانس دیدن این نمایش رو از خودتون نگیرید و 2 ساعت فقط ببینید و گوش کنید، ما حتی تحمل 2 ساعت دیدن زجرهای زندگی این عزیزان برامون سخت و دردآوره...
۰۹ اسفند ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
من تا حالا در طول همه ی سالهایی نمایش میدیدم چه الان که دستی بر آتش هنر دارم چه آن موقع ها که دانشجوی پر سوالِ تئاتر و سینما بودم هیچ وقت درباره هیچ نمایشی مشتاق نشده بودم بیام و اینجا در تیوال چیزی بنویسم اما بعد از دیدن نمایش آبی مایل بصورتی اینقدر به وجد اومده بودم و هیجان داشتم که تمام مدت در مسیر بازگشت از سالن پالیز تا منزل به این فکر میکردم باید درباره ی این نمایش و تاثیری که بر من داشت ساعت ها حرف بزنم و بنویسم..
در طول مسیر دوست داشتم فریاد بزنم و از همه مردم بخوام که برن و این نمایش رو ببینن.. ببینن که هنرمندان این نمایش چطور دارند درد نهفته و بغض فروخورده ی چند دهه ی اخیر این مملکت رو به زیباترین شکل ممکن بازگو میکنند و چه تاثیر شگرفی بر روح و جان و فکر تماشاگرانشان (از هر قشر و با هر سطح تحصیلات و دانشی) میگزارند..
درود و درود
مطمئنم تمام ... دیدن ادامه » تماشاگرانی هم که همراه من از سالن اجرا خارج شدند با من هم نظر بودند، این را می شد از نگاهشان، حالت غریبشان و نم اشکی که بر چشمانشان نشسته بود فهمید..
من امشب را بعد از مدتها زندگی کردم، جای تک تک شخصیت های نمایش، جای میتراهای تنها و امیرهای سر خورده و مادرهای سرگشته و دایی های نگران و هومن های امیدوار و پسرانِ به بن بست رسیده و زن های بی سرپناه و شهرزادها.. زندگی کردم و اشک ریختم و خندیدم و بهت زده شدم..
دم گروه اجرایی و سرکار خانم ساناز بیان نویسنده و کارگردانِ شاهکار و بازیگرانِ خارق العاده ی نمایش گرم که اینچنین آفرینشی انجام دادند..
بازی بازیگرانی چون بانو نسیم ادبی و عاطفه ی رضوی و گیتی قاسمی و امین میری و هادی عطایی و باقی دوستان که این گونه جادویمان کردند تحسن برانگیز بود..
در آخر ناسپاسی است اگر از اعجوبه ی این روزهای بازیگری تئاتر حرفی نزنم، بهنام شرفی بازیگری که در هر نمایشی که از ایشان دیدم خلاقیت و قدرت بازیگری اش میخکوبم کرده، نقش هایش را روی صحنه زندگی میکند و وادارت میکند از فرط خوب بودنش فحشش بدهی.. جایزه ی بهترین بازیگری مرد جشنواره فجر نوش جونش.. در نمایش آبی مایل بصورتی ببینیدش مطمئنم شما هم همچون من به احترامش کلاه از سر بر خواهید داشت..
امیدوارم این نماش ماه ها روی صحنه باشد تا همه ی کسانی که دوستشان داریم و حتی دوستشان نداریم ببینند و تاثیری بر نگرششان نسبت به این قشر از اجتماع که همیسه برایمان غریب بودند و دور داشته باشد..
به امید فردایی بهتر برای انسانیت

ممنون از شما برای انتخاب تماشای نمایش و نظر بسیار ارزشمندتون
۲۸ بهمن ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
شامگاه ۲۷ بهمن به تماشای نمایشی نشستم که از قبل میدونستم قراره دلم بریزه، گریه کنم، بغض کنم و ...

تا آخرش زمانی که فهمیدم قاتل کی بود واقعا شوک شدم. نمیدونم واقعا شناختی نسبت به این اختلالات ندارم اما اینو میدونم که همه ما یه زمانی شده که خواستیم اونی باشیم که نیستیم. یا نخواستیم اونی باشیم که هستیم.

سختیش اونوقتیه که بی بازگشت ترین کار دنیا انجام شده. دوست داشتم بیشتر بدونم تا شاید کمتر قضاوت کنم.

گروه کار تحسین برانگیزی رو ارائه کردن که از همه شون مخصوصا آقای میری تشکر میکنم.
بازی امین میری فوق العاده بود.
۲۸ بهمن ۱۳۹۶
خیلی ممنون که نمایش ما رو برای تماشا انتخاب کردید و تشکر به خاطر نظرتون
۲۸ بهمن ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
بازیهای فوق‌العاده باورپذیر!
به عنوان روانشناسی که دو سه سالی هست از نزدیک با بچه‌های ترنس در تماس هستم، از این بازیهای طبیعی، جا خوردم! نمایش بسیار خوبی بود و میتوانم تماشای آن را به همگان توصیه کنم.
اجرایی نو با نگاهی نو و موضوعی نو و بازی های عالی و حرفه ای...بنظر بنده این اجرا رو هرکسی باید ببینه حتی اگر هیچ علاقه ای به عرصه ی هنر و تئاتر نداشته باشه...
خیلی خیلی ممنون
۲۸ بهمن ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
یه نمایش عالی ....
تاتر و سینما رو همیشه به چشم تفنن و پرکردن اوقات فراغت می بینیم غافل از اینکه گاهی یه اثر هنری میتونه یه زندگی رو تغییر بده، آبی مایل به صورتی یه چراغ هست برای روشن کردن چشمایی که هیچوقت ترنسها رو ندیدن،یه تلنگر هست برای اونا که ترنسها و اقلیتهای جنسی رو با تمسخر و هتک حرمت به راحتی له می کنن و به استهزا میگیرن، یه پتک هست روی سر کساییکه که چون اکثریت هستن به خودشون اجازه میدن زندگی اقلیتها رو تلخ کنن و ااقلیتها رو بخاطر سرنوشتی که انتخاب خودشون نبوده محکوم بدونن و لایق هر قضاوت سلیقه ای .
توی این نمایش تماشاچی بازیگر اصلیه
کمک میکنه از خودمون دور بشیم و توی راه اونا قدم بزنیم
اشکهایی را بریزیم که اونا بخاطر تنهاییشون می ریزن
......از دید اونا دنیا رو ببینیم
شاید
بعد از اون بتونیم منصفانه تر قضاوتشون کنیم
واقعا چی میشه گفت به این نمایش بینظیر ،قشنگ مشخص بود که این کار یک کار دلی و با عشق درست شده بود و تمام عوامل عاشقانه این کار رو دوست داشتند و اگه کسی در مورد ترنس ها اطلاعات کاملی نداره واقعا باید بیاد و تماشا کنه تا آگاهیش بالا بره.من مطمئنم دیگه هیچ جا ی همچین بازی های در این حد قوی نخواهم دید بقول معروف عندش بود دیگه اینجا :)
ممنون ساناز بیان ممنون از کل گروه یکی از بهترین نمایشهایی بود که تا حالا دیدم .
ما هیچ کدوممون ١٠٠٪‏ مرد یا زن نیستیم
گذشته مردانه من در اکنون زنانه من و اکنون زنانه من در گذشته مردانه من وجود دارد
بدترین اتفاق ها تو بی دفاع ترین لحظات بوجود میآد
من میدونم با عمل های سخت و داروهای هورمو بیشتر از ٥٠ سال عمر نمیکنم اما میخوام زندگی کنم
کاش تو رنگ های خشن و غلیظ مردانه هم مقداری رنگ سفید اضافه کنیم که ملایم تر و لطیف تر بشه
از این که خودت نتونی درد تو به زبون بیاری ولی عین زندگیت داره جلوت اجرا میشه زجر آواره تو عمرم انقدر گریه نکرده بودم که سر این نمایش اشک ریختم .
دوست گرامی
ای کاش بیشتر در مورد احساس تون و البته در مورد نظرتون راجع به نمایش می نوشتید
و همچنین امیدوارم نظراتتون رو در مورد سایر نمایشها بیشتر بخوانیم
۲۲ بهمن ۱۳۹۶
ممنون از پاسختون و متاسفم از اینکه جامعه ما طوری رفتار کرده که شما و سایر دوستانی که با مساله ترنس مواجه هستند احساس راحتی و آرامش ندارند.
من به شخصه هرگز با یک ترنس از نزدیک برخورد نداشتم ولی همیشه ضعف آموزش در این زمینه رو احساس میکردم. امیدوارم که تلاش ... دیدن ادامه » دوستان تاتری شروعی باشه برای اصلاح نگاه جامعه به این موضوع.
نکته بعدی اینکه اعضاء این سایت اغلب قشر فرهیخته جامعه هستند و همانطور که می بینید از این نمایش و کارهای مشابه استقبال خوبی کردند.
مطمئن باشید حرفها، نظرات و مهمتر از اون احساس شما نه تنها خسته کننده نیست بلکه گوش های شنوای بسیاری در این مجموعه داره.
بنابراین خواهش میکنم حتما حتما احساس تون رو در مورد این نمایش با همه دوستان تیوال به اشتراک بگذارید.
امیدوارم جامعه ما هم با تلاش همه به روشنی و بینش درست از این موضوع برسه
۲۳ بهمن ۱۳۹۶
یکی از بهترین تاتر هایی بود که دیدم... واقعا کنترل اشک هایم دست خودم نبود... چقدر خوب ادم های فراموش شده را نشان دادید ... ممنون
۲۳ بهمن ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
من یه ترنسم قبل این نمایش من فکر میکردم این حسم فقط تلقین چون خانوادم اصرار دان که بهم ثابت کنن من تلقین میکنم ولی مگه میشه آدم تو سن 26 سالگیم بخواد خودش و گول بزنه ولی وقتی اون نمایش و دیدم حس کردم واقعا هست و تلقین نیست
تبریک میگم به خانم بیان بابت قلم زیبا و خسته نباشید به ایشون و بازیگران و سایر عوامل اجرا
طبق معمول کارهای دیگر سالن پالیز کار با تاخیر شروع شد
بازی همگی فوق العاده (بویژه بهنام شرفی و سرکار خانم ادبی) و داستان جذاب و البته دردناکی بود که شاید کمتر کسی دغدغه ورود به این حیطه رو قبل از این داشت (حداقل با این جزییات)

امیدوارم باز هم در آینده این روی صحنه بیاد تا دوستانی که موفق به دیدن کار نشدند کار رو تماشا کنند

من این نمایش رو 3 هفته پیش دیدم.. یه تئاتر عالی و بسیار تاثیر گزار با بازیهای فوق العاده قشنگ و بازیگران مسلط به کار و یه متن روان و شیوا که خیلی قشنگ تونسته تماشاچی رو وارد دنیای آدمهای ترانس کنه و بخشی از مشکلات و دغدغه ها و سختیهای زندگیشون رو نشون بده. از اون دسته نمایشهاییه که آدم تا چند روز همش بهش فکر می کنه و باعث میشه راجع بهش بیشتر تحقیق کنه و تلاش کنه بیشتر بدونه. به همه عوامل کار،سر کار خانم بیان و بازیگران خیلی خوب کار و همه تیم اجرایی تبریک و خسته نباشید می گم.
به نظر من،ویژگی این نمایش که داستان در قالب تعریف خاطرات کاراکترها پیش می‌رود،بسته به سلیقه افراد می‌تواند یک نکته مثبت و یا منفی تلقی شود و بار کلی نمایش بیش از پیش به دوش بازیگران می‌افتد که بازیگران این نمایش به خصوص بهنام شرقی و نسیم ادبی با اجرای احساسی خود این وظیفه را به خوبی اجرا کردند. در کل پرداختن به این قبیل مسائل اجتماعی و فرهنگ سازی درباره آن‌ها خود از رسالت‌های مهم تئاتر است که این نمایش به خوبی این وظیفه را انجام داد.