تیوال نمایش چند سی سی حادثه
S3 : 02:23:33
  ۲۲ خرداد تا ۰۹ تیر
  ۲۰:۳۰
  ۱ ساعت و ۳۰ دقیقه
 بها: ۳۰,۰۰۰ تومان

: رضا زنده‌جاه
: (به ترتیب ورود به صحنه) ساناز تفکری، افسانه بخشی فرد، مریم احمدیان، صفورا کاظم پور

: پانیذ ملکی، فاطمه قشقایی، هدیه حسینی، هستی اکرمی راد، نازنین شاکر، ساناز فروتن، هیوا پور شفیقی، عاطفه خانی، شیوا سیفی، درسا انجمن
: مسعود فروتن
: مهرداد بازرگان، نسرین درویشی
: لیدا کاظم پور
: علی فرزانه پور
: سولماز نجفی
: شقایق سروش
: فاطمه دهشیری
: فریبا جدیدی
: محمد آل احمد
: کیومرث صمدی تاری
چند دختر بنا به دلایل مختلف قصد فرار دارند اما نمی دانند از چه چیزی باید فرار کنند ...

گزارش تصویری تیوال از نمایش چند سی سی حادثه / عکاس: پریچهر ژیان

... دیدن همه عکس ها »

آواهای وابسته

مکان

خیابان انقلاب، خیابان خارک، بن بست اول، پلاک ۵ خانه نمایش مهرگان
تلفن:  ۶۶۷۲۲۶۲۲ - ۶۶۷۲۴۸۱۵


«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
مهم نیست کی میخوای فرار کنی ؟
مهم اینه از چی میخوای فرار کنی ؟

این نمایشی ست در طرح یکی از مسائل حاد جامعه ما در همه ی این سال ها که دربافتی متشکل از تک گویی شخصیتهای در گیرواقعه روایت میشود . آدم هایی که به واسطه شرایط دشوار خانوادگی و باامید به زندگی بهتر دست به گریزمی زنند اما در محیط تازه نیز به رستگاری دست نمی یابند و درنهایت نابودی را انتخاب می کنند . طراحی ساختاری اثر با تنوع قابل توجهی از حیث حرکت و استفاده از تکنیکهای نور و حضور راوی درجهت پیگیری هرچه بیشتر مخاطب و همراهی با فرجام آدم های نمایش درنظر گرفته شده است .
این نمایش می توانست با قدری محدود شدن از نظر زمانی به اثری با ظرفیتهای بیشتراز نظر همراهی مخاطبین تبدیل شود چراکه توضیحات مکرر و گاه بی ارتباط شخصیتهای مختلف و عموما کاراکترهایی که به شکل مستقیم درگیر موضوع نیستندونیز عدم ... دیدن ادامه » توقیف بازیگرانشان چیزی جز خستگی برای تماشاگران باقی نمی گذارد .

درجه کیفی : B
کارگردانی : 10/6
متن نمایشی : 10/4
بازی ها : 10/5
طراحی صحنه : 10/4
طراحی لباس :10/6
گریم : 10/6
نور :10/6
موسیقی و افکت : 10/7
زهره الف و امیر مسعود این را خواندند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
کار کردن نمایشی درباره کاستی‌های اجتماعی خوب است اگر این کاستی‌ها به درستی شناخته شوند و بر پایه این شناخت و آمیزش با فرمهای نمایشی، به آنها پرداخته شود، وگرنه بهره‌ای برای تماشاگران نخواهد داشت و گاهی می‌تواند زیانبار هم باشد. طراحی و اجرای کار خوب است اما شوربختانه نمایشنامه همتراز اجرا نیست و با دیدی آسانگیرانه میان‌مایه است.
چند مورد از سستی‌های نمایشنامه اینها هستند:
جایگاه راوی که خود را "وجدان"، "تفکر" یا "بیدار"(خودش این یکی را دوست دارد) می‌خواند، ناشناخته است؛ دانای کل است، خیالی است یا آدمیزاد؟
راوی بایستی شخصیت‌های نمایش را به ما بشناساند، اما برای نمونه درباره یکی می‌گوید:"کتاب زیاد می‌خواند اما از کیفیت کتابها اطلاعی در دست نیست." خب، این جمله چه ارزشی برای شناسایی آن شخصیت دارد؟
راوی خردمند نیست؛ ... دیدن ادامه » برای نمونه می‌گوید:"حتما ضرب‌المثل /هر جا که روی، آسمان همین رنگ است/ را شنیده‌اید، این چه ربطی دارد به ما انسانها که روی زمین زندگی می‌کنیم". ؟!!!
همه شخصیت‌های نمایش منفی هستند، دریغ از یک شخصیت خاکستری. باور دارم که در نمایش‌های از این گونه، نیاز است که چراغی هرچند کم‌سو روشن باشد تا امید از دست نرود.
دیدگاه نمایش درباره کسانی که شغلشان مرده‌شوری است، پسندیده نیست.
با این همه، برگزیدن چنین موضوعی و تلاش بازیگران در اجرای خوب کار نشان از دغدغه‌مندی و انگیزه والای گروه دارد که ستودنی است. به امید دیدن کارهای پخته‌تر در آبنده
من دیشب این نمایش رو دیدم. راستش دقیقا روی یه خط مرزی بین خوب بودن و بد بودن نمایش گیر کردم...

اول از همه یه دعا می کنم همه آمین بگید... خدا نسل تماشاگرهای تئاتری که تو سالن خش خش می کنن چیپس و خوراکی می خورن و یهو موبایلشونم زنگ میزنه رو از تو تمام سالن های نمایش برداره و پاک کنه... واقعا نمی فهمم چرا بعضی ها بویی از شعور نبردن؟ انگار اومدن مهمونی.... بلند بگید آمین ....

دوم با یه نمایش روبه روییم که یه جمع خوب از بازیگر های جوون رو کنار خودش داره... بازیگرهایی که تمام سعیشون رو می کنن به استاندارد نزدیک بشن این قابل ستایشه... من به بازی بازیگرها از 5 می تونم 4.25 بدم.. واقعا تمام تلاشون رو می کنن. ولی هنوز تپق میزنن هنوز توی میزانسن مشکل دارن. هنوز جیغ میزنن..... ولی خدایی از حق نگذریم تمام تلاششون رو می کنن...
سوم نمایش نامه..... داستان و ایده عالیه... شروع کند ... دیدن ادامه » و گیج کننده ای داره تا نیمه داستان واقعا احساس می کنی نمایش ضعیفه ولی کم کم سر و شکل می گیره و بهتر میشه... استفاده از نریشن و راوی برای نمایش یه کم زیاده روی شده است... میشه کمترش کرد.... نیمه دوم داستان کم کم همه چی بهتر میشه... ولی واقعا آدم احساس میکنه بعضی چیزها توی داستان اضافه اس... مثل اون قسمت مترو و فرمون..... یا استفاده زیاد از مرده شور....
یه نکته فوق العاده خوب از دید من... من احساس می کردم جناب رضا خان زنده جاه فقط کارگردانه ولی وقتی فهمیدم نویسنده اثر هم هست و اینقدر خوب تونسته احساسات زنونه رو تو نمایشش پرورش بده بهش یه آفرین دیگه هم گفتم..
دیالوگ ها خیلی قشنگه ولی خیلی کلیشه ایه... من یاد کتاب قهوه سرد آقای نویسنده افتادم.. یه داستان ساده بود با کلی جمله خوب.. انگار یکی گشته جمله های خوب رو جمع کرده بود و بعد کتابش کرده بود تهش یه چاشنی داستانم بهش زده بود... اینجا هم با کلی دیالوگ قشنگ روبه رو هستیم که همشون خوبن ولی انگار یکی داره جمله های خوب داستان رو کنار هم براتون می خونه...
کلا به داستان و نمایشنامه 3 میدم
کارگردانی و صحنه گردانی واقعا خوبه... استاندارد تئاتر رو داره و سعی شده یه نمایش واقعی تئاتر باشه نه یه نمایش تلویزیونی ( این اصطلاح منه برای نمایش هایی که برای جذب مخاطب سعی می کنن نمایششون رو به یه فیلم نزدیک کنن که مخاطب کمتر از مغزش استفاده کنه و درواقع لقمه رو می جوند و دهن مخاطب می ذارن) این نمایش واقعا احتیاج به فکر داره برای مخاطب... مخاطب باید تمرکز کنه.. فکر کنه... خیال کنه.... قوه ادراکش رو به کار بندازه.... این یه استاندارده برای نمایش که این اثر داره... واقعا تو این زمینه تبریک می گم به گروه نمایش..... امتیاز 4.75
همه این ها رو گفتم.... ولی یه اصل مهم وجود داره که باید بگم... نمایشی خوبه که وقتی میای بیرون تا یه مدتی ذهنت رو مشغول کنه... این نمایش به همه نکات خوب و بدش این نکته رو داشت... ذهنت درگیرش می شد... اگر این رو یه اصل بدونیم. می شه بهش اتکا کنیم و بگیم می ارزه ببینیدش....

در کل به همه بازیگر های جوون کار و به همه عوامل اجرایی که واقعا زحمت کشیده بودن و واقعا یه کار در حد استاندارد ارائه کرده بودن خسته نباشید می گم....

فقط یه سوال... غزال برای چی می خواست فرار کنه؟
درود بر شما، خیلی خوب نوشتید.
۰۵ تیر
ارادت دارم فرزاد خان عزیز....
۰۵ تیر
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
اوایل نمایش خیلی خسته کننده بود اما به مرور بهتر شد و چندتا اوج خیلی خوب هم داشت که لذت بردم ازشون.
به نظرم نمایش نیاز به راوی نداشت چون کارو از ریتم مینداخت و حس خوبی هم به من نمی‌داد البته شاید چون من با راوی تو تئاتر کلا مشکل دارم اینطوری بود.
در کل همه عوامل خسته نباشید.
بعد از مدت ها اجرایی دیدم که ذهن من رو به خوبی درگیر خودش کرد. درخشش تعدادی از بازیگر ها به خوبی محسوس بود و به نظرم نسل بعدی تئاتر به خوبی مسیر رشد رو طی می کنه. سایر بازیگران هم نقش های مکمل خودشون رو خوب ایفا کردن و با آموزش بیشتر میتونن خیلی قوی تر و در حد اصلی توانایی هاشون ظاهر بشن.
این اجرا پیغام خیلی خوبی داشت. که به نظر من، اجراهایی که در ارتباط با مسائل حقوق برابر زنان یا مسائل روزمره و وضعیت اونها در جامعه ساخته میشه، علاوه بر تماشاگران خانم، نیاز به دیده شدن توسط تماشاگران آقا هم داره تا درک متقابل بیشتر و بیشتر بشود. که اولین قدم برای درک متقابل، آشنایی و درک شرایط زندگی خانم هاست.
دردی که شخصیت های اصلی داستان بیان می کردند تا اعماق وجود من فرو می رفت و میتونم بگم که خیلی راحت و با افتخار در زمان دیدن این اجرا اشک ریختم. لازم هست بعنوان ... دیدن ادامه » یک مرد گاهی فکر کنیم که واقعا حضور ما و اعمال ما چه تاثیری بر زندگی افرادی از جنس زن داره که بارها و بارها به نشناختن اونها اعتراف کردیم اما هیچ وقت برای شناختن و افزایش آگاهی مون قدمی بر نداشتیم.
بازیگران عزیز این اجرا تمام تلاش خودشون رو برای پیاده سازی اهداف اصلی جناب زنده جاه انجام دادن و این موضوع در تک تک حرکات اونها دیده میشد. شاید از دیدگاه هنر تئاتر و برای کسی که متخصص این زمینه است، این اجرا ایراداتی هم داشته باشه. اما لازم هست فراموش نکنیم که پیغام و معنا چیزی فراتر از اشکالات جزئی هست که میتونیم به اجراهایی پر از سلبریتی هم بگیریم.
همه این ها در جای خود محترم هستند، اما تئاتر یک ماشین یا روبات نیست که ازش انتظار بی نقص بودن داشته باشیم. تئاتر رسالت اجتماعی داره و به نظر من راه رشد جامعه در دست هنر و خصوصا تئاتر قرار داره.
در این اجرا نور، صدا، سالن، زمانبندی، احساس و همه چیز قوی بودند.
کم هستند اجراهایی که علاوه بر ارضای نیاز های بصری و شنیداری بتونن تاثیر خوب و قوی روی مخاطب با این قدرت داشته باشند. من باور دارم که حتما این بازیگران در آینده بیشتر خواهند درخشید و این آینده روشن در چهره تک تک اونها برای من نمایان بود.
بنابراین تشکر می کنم از رضا زنده جاه عزیز و تمامی تیم بازیگری و همه دست اندرکاران این نمایش خوب.
به آگاهی می‌رسد اجرای این نمایش از امروز یکشنبه ۲۶ خردادماه در ساعت ۲۰:۳۰ دقیقه خواهد بود.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نمایشی قابل تأمل درباره مشکل اجتماعی که چند سالی هست در بین جوانان رواج پیدا کرده است ، این نمایش به دلیل داشتن بازیگران حرفه ای باعث میشود خط به خط دیالوگ ها را حس کنیم و گریه و خنده رابه ما القا میکند ، یکی از بهترین نمایش هایی بود که تا به اینجا دیدم و در تمام مدت هیچ اثری از خستگی در من پیدا نشد
باسلام...نمایش واقعا جالبی بود
کاملا لذت بخش و حرفه ای
محمدرضا و مهدی علی نژاد این را خواندند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خرید بلیت این نمایش به کارگردانی رضا زنده‌جاه و بازی ساناز تفکری، افسانه بخشی فرد، مریم احمدیان، صفورا کاظم پور (روزهای چهارشنبه ۲۲ تا جمعه ۲۴ خردادماه) با تخفیف روزهای نخست همینک آغاز شد.
شبنم یگانه این را خواند
نمایش چند سی سی حادثه نمایشی با موضوعی اجتماعی و قابل حس است دختر هایی که به هر دلیلی از خونه فرار میکنند در این نمایش قضاوت کاملا به عهده تماشاچی است من دو بار این نمایشو دیدم و به همه به خصوص مادران و دختران جوان پیشنهاد میکنم این نمایشو ببینن و این موضوع ... دیدن ادامه » هم قابل ذکر است که بازی بازیگران چند سی سی حادثه کاملا منو تحت تاثیر قرار داد و من به عنوان یه مادر لحظه به لحظه نمایشو حس کردم
از کارگردانی فوق العاده این نمایش هم نمیشه گذشت خلاصه به همه پیشنهاد میکنم چند سی سی حادثرو از دست ندن
۲۶ خرداد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید