هیوا پورشفیقی بازیگر، خواننده، موزیسین... روانشناس و هنردرمانگر کودکان استثنایی

درود بر همگی .‌.
جزو کارهای تحسین‌برانگیز امسال بود ،از اون کارها که میگی بعد مدت‌ها کار خفن دیدم .. صحنه های جناب شادمان و بانو دولتشاهی هم که تا ابد نفس گیر بود ،هرچی بگم از این اجرا کم گفتم ..
خدا قوت به جناب گوران عزیز و تیم قدرتمندش 🌹❤️
درخشان باشین

درود بر همگی ..
ضمن خسته نباشید به گروه اجرایی ، حقیقتاً زیاد اهل گذاشتن نظر و نقد کردن نیستم ولی لازم دونستم نظرم رو در مورد کانگوروی ژاپنی بنویسم .‌.
در ابتدا برایم سؤال بود که اسم نمایش چه ارتباطی میتونه با ساختار و روایت داشته باشه که خب پاسخ این سؤال هنوز برام مشخص نیست دقیقا ‌‌..
نمایش سلیقه ی من نبود و نیست و این شیوه از ساختار ابزورد (که اگر ابزورد باشه) بسیار نامفهوم بود ‌‌..
اینطور که متوجه شدم انگار این نمایش تلفیقی از ۳ متنی بود که ربطی به همدیگه ندارن و صرفا در دنیای خودشون دارن روایت داستان رو انجام میدن اما روایت کردن شخصیتهای نمایش خام بود و بازیها نامفهوم و حتی بعضا در جایی بسیار مصنوعی .. عملا نه من نه بیشتر افراد سالن متوجه داستان نشدیم و همین موضوع باعث کلافگی اکثریت تماشاچیان شده بود که شاهد صحبت های زیاد ، بازی کردن با گوشی ، خمیازه با صدای بلند و تکان دادن دائم پاها بودیم ‌‌.. به شخصه بی نهایت خوره ی تئاترم ولی این نمایش در اون شب من و باقی دوستانی که همراه بودن رو تا حد زیادی خسته کرد ‌‌..
در جایی از اپیزودهای نمایش بعضی دوستان بازی های درخشانی داشتن که کمی از خستگی و بی حوصلگی اجباری پیش آمده رو کنار بزنه ولی بعضی بازیها تا حدی مصنوعی بود که انگار یا کارکتر واقعا تحلیل درستی از متن نداشته و درست متوجه نشده یا ایراد در ساختار بازی بازیگران بدون ادیت وجود داشته که فهم این ... دیدن ادامه ›› موضوع حتی نیاز به تخصص خاصی نداره و مخاطب عام هم متوجه این قضیه میشه ..
در کل به هر سختی که بود به تماشا نشستیم ،امید که کارهای بهتری از بعضی دوستان که بسیار بازیگران مستعدی بودن در این نامفهومی ببینیم ..
به امید موفقیت های بیشتر و بهتر