تیوال نمایش دشمن مردم
S2 : 06:03:18
  ۲۵ اردیبهشت تا ۲۲ خرداد ۱۳۹۶
  ۱۸:۰۰
  ۱ ساعت و ۲۰ دقیقه
 بها: ۲۵,۰۰۰ تومان

: هنریک ایبسن
: سینا راستگو
: (به ترتیب حروف الفبا) محمدرضا ایمانیان (مهمان از گروه گره)، زهرا بهروزمنش، محمد حبیبی، امیر شاه علی، وحید شیخی، والا و بردیا عادلی، شهریار فرد، محمد مسگری، مرضیه موسوی، منصور نصیری

: اشکان اژدری، ملیحه امیری، شیرین امینی، علی بنایی، محمود پیری، بیتا ثابتی محمدی، سارا خانکی، میلاد خان احمدی، عرفان دانا، سهند سلطانی، آیسان عبداللهی، باران فرد، منا مهدی پور

: کیومرث مرادی
کاری از کمپانی تیاتر امید ایران
: برند تجاری هوم کر، محمد محمدخانی
: موسسه فرهنگی باما

: سید محمد موسوی
: بهار خلیلی فر
: سارا ولی زاده
: امیر دوستی
: علیرضا قادری
: سارا ولی زاده
: آیدا اورنگ
: سارا کنعانی
: محمدرضا ایمانیان (مکث)
: محیا میرزایی
: منصور نصیری
: مهدی شهریاری
: ملیکا کیوان، مهدیه هادی زاده
: زهرا بهرامی
: ملیکا زمان زاده، ملیکا بکایی، هومن ترابی، بنفشه امین
: علیرضا قادری اقدم، سهیل مقیمی، امیرحسین زواره‌ای، محمود پیری، عرفان دانا
روایتی است از یک شهر آرام، در گوشه‌ای از دنیا، که ناگهان آرامش شهر به‌کلی به هم می‌ریزد. برای دوباره آرام شدن شهر، مردم نیازمند قربانی کردن هستند. با تصمیم مردم و مسیولین شهر کدام‌یک قربانی می‌شود؟؟ حقیقت یا مصلحت

مکان

خیابان انقلاب، ابتدای خیابان شانزده آذر، شماره شانزده، جنب کلینیک دانشگاه تهران، سالن اصلی باشگاه دانشجویان دانشگاه تهران
تلفن:  ۶۶۴۱۹۸۵۰

گزارش تصویری تیوال از نمایش دشمن مردم / عکاس: سید ضیا الدین صفویان

... دیدن همه عکس ها »

اخبار وابسته

» نمایش دشمن مردم به کارگردانی سینا راستگو، امروز چهارشنبه ساعت ۱۶ در سالن اصلی تالار مولوی مورد نقد و بررسی قرار میگیرد.

» پوران درخشنده، کارگردان سینما، نمایش دشمن مردم به کارگردانی سینا راست‌گو را دوشنبه، ۲۵ اردیبهشت افتتاح می‌کند

» پوستر "دشمن مردم" به کارگردانی سینا راستگو با طراحی علیرضا قادری رونمایی شد

» دشمن مردم از ۲۵ اردیبهشت در تالار مولوی بر روی صحنه می‌رود

ویدیوهای وابسته

آواهای وابسته


«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
چه کسی «دشمن مردم» است؟

علی یزدان دوست

خبرگزاری شبستان: تماشای اجرای «دشمن مردم» به کارگردانی سینا راستگو امکانی برای تفکر به این پرسشِ جدی ایبسن است که دشمن مردم چه کسی است و چگونه باور مردم و حق اکثریت در یک منازعه ی سیاسی مصادره می شود.

به گزارش خبرنگار تئاتر شبستان، ایده ی اصلی هر نمایشنامه ای، با طرحِ یک پرسش شکل می گیرد. یک سئوال کلیدی که قوه ی محرک داستان است و پاسخ آن می تواند چرایی کنش اصلی شخصیت محوری نمایشنامه و یا ماجرای دراماتیک آن را روشن کند. اگر چه پرسش یا پرسش های اصلی هر نمایشنامه در بررسی ساختار دراماتیک آن، مشخص و قابل بررسی است اما گاهی این پرسش ها، انگیزه ی نخستینِ نویسنده از نگارش متن بوده و چرایی آن را باید در بررسی شرایط زندگیِ نمایشنامه نویس، به ویژه در بازه ی زمانی نگارش نمایشنامه جست و جو کرد.

هنریک ایبسن، نمایشنامه نویسِ نروژی؛ زمانی «دشمن مردم» را نوشت که خود به نوعی دشمن ملت به حساب می آمد. او سه سال پیش از نگارش این نمایشنامه، در سال ۱۷۷۹ «خانه ی عروسک» را نوشته و با نگاه منتقد به اخلاق، زن و آن چه عرفیات جامعه به حساب می آمد، منتقدان بسیاری را نسبت به خودش بدبین کرده و اروپا را به نوعی به جنجال کشانده بود. دو سال پس از آن، انتشار «اشباح» در سال ۱۸۸۱ واکنش های منفی را علیه هنریک ایبسن به اوج رساند و او حتا پس از یک سال مبارزه در روزنامه ها نتوانست به نتیجه ای برسد که خود را از اتهام دشمن مردم بودن، برهاند.

ایبسن، با نگارش نمایشنامه هایی که جرم شان نقد بی اخلاقی و خرافه پرستی ملت بود به دشمنی با مردم متهم شده و در برابر اکثریت به تنها ماندن محکوم شده بود. این همان جایی است که می تواند ریشه ی نگارش دشمنِ مردم باشد، تنها ماندن در برابر اکثریت فریب خورده ی نا آگاه و کوشش برای یافتن پاسخِ اینکه چه کسی دشمن مردم است؟ ایبسن، به عنوان کسی که عرف متحجر را نقد کرده بود و در برابر اکثریت قرار می گرفت و یا اقلیتی که از حفظ تحجر سود می برد؟ پرسشی که شاید ایبسن آن را مثابه ی کلیدی برای گشودن قفل بر دروازه ی حقیقتِ گمشده در نمایشنامه ی دشمن مردم، قرار داده است.

سینا راستگو کارگردان جوانِ تئاتر، در نخستین تجربه ی جدی کارگردانی خود به سراغ دشمنِ مردم ایبسن رفته و این نمایشنامه را در تالار مولوی روی صحنه آورده است. اجرایی که مجال تازه ای برای بازخوانیِ این نمایشنامه فراهم می کند و امکانی برای تفکر به پرسشِ جدی ایبسن؛ درباره ی مردم و دشمنان مردم است. اگر این پرسش را که چه کسی دشمن مردم است، پرسش اصلیِ و یا دستِ کم یکی از مسائل اساسیِ متنِ رشک برانگیز ایبسن بدانیم، می شود رویکردِ اجرایی راستگو در کارگردانی را برداشتی صحیح و در جهت هدف نویسنده دانست.

راستگو در کارگردانی شاهکار ایبسن، توجه خود را معطوف به نقش مردم در منازعات سیاسی و اجتماعی کرده است. جایی که حقیقت میانِ دو یا چند گروهِ موافق و مخالفِ یک موضوع خاص پنهان شده و رای اکثریت می تواند راهگشای جامعه باشد. گافِ نظریه ی حق با اکثریت است، احتمالِ پررنگِ فریب بزرگی است که اقلیتِ حاکم می تواند در برابر هر حرف تازه ای، به خورد مردم بدهد و با صلبِ امکانِ شنیده شدن حق، رای و در واقع حق اکثریت را به نفع خود مصادره کند. ایبسن در نمایشنامه ی خود به اینکه واقعاً چه وقت و تا چه حد رای اکثریت می تواند روشن و به حق باشد، توجه کرده و راستگو با پررنگ کردن حضور مردم در لحظاتی از اجرا، بویژه در صحنه ی چاپخانه و علنی شدن جدال دکتر استوکمان و شهردار؛ سعی در نمایش این مهم داشته است.

در ... دیدن ادامه » واقع، نخستین نکته ی قابل توجه اجرای راستگو، توجه به نقش مردم و باور فریبِ بزرگی است که قدرت به آن ها تحمیل می کند و البته به همین نسبت شاید تنهاییِ دکتر استوکمان در اجرا آنچنان که باید در نیامده است. کارگردان از نخستین لحظاتِ آغاز نمایش تا نقطه ی اوج و صحنه ی پایانی اجرا توانِ بهره مندی از پتانسیلِ حضور مردم را به نمایش می گذارد و اجازه نمی دهد تا شلوغی صحنه ها و حضور بازیگران، حرف اثر و مقصود نویسنده از حضور مردم بر صحنه را مخدوش کند. راستگو به درستی پتانسیل یکپارچه گی مردم و اتحاد بر سر یک مسئله حتا به اشتباه را با تکیه بر داده های ایبسن نمایش می دهد و اگر در طراحیِ میزانسن ها، مجالِ بیشتری برای نمایش تنهایی دکتر استوکمان که تنها به یک صحنه خلاصه شده می داد، به توفیق بیشتری دست می یافت. با این همه فهم کارگردان از مسئله ی نمایشنامه و نگاه او قابل اعتناست.

نکته ی دوم، کارگردانی و طراحی میزانسن ها در نمایش این فریب و حضور مردم است. به جز صحنه ی آغازین که علیرغم طراحی منظم و شکوهی که به ظاهر نمایش بخشیده؛ اضافه به نظر می آید، راستگو موفقیتِ نسبی در طراحی میزانسن های صحنه های حضور مردم شهر داشته است. اوجِ این موفقیت در صحنه ی نهایی نمایش و قرار دادن مردم پشت به سکوی تماشاگران است که آن ها را هم برابرِ کاراکتر اصلی نمایش قرار داده و هم با نشاندن پشت به روی تماشاگران، قصد القای گسترش این خاموشی و نادانی از زمانه ی ایبسن تا به امروز را القا می کند.

کارآمدی طراحی صحنه ی محمد موسوی دیگر نکته ی قابل اشاره ی این اجراست که توانسته فضای مناسبی را برای طراحی میزانسن ها در اختیار کارگردان قرار بدهد. موسوی، چیدمانی ساده اما کارآمد را برای نمایش طراحی کرده که هم فضای قابل اعتنایی برای خلق فضاهای متنوع نمایش بدست می دهد و هم جذابیت بصری جالب توجه ای ایجاد می کند. استفاده از جلوه های آینه برای اینکه تماشاگران خود را در جریانِ آنچه که می بینند تماشا کنند و در پشتِ همین آینه ها گاهی لحظاتی نمایش داده شود که همیشه قابل رویت نبوده و گویی کاربرد نمایش پشتِ پرده ها را دارد، تمهید درخشانِ محمد موسوی و سینا راستگو بوده است.

دیگر مسئله ی قابل توجه این اجرا، ریتم و زمان است. یک کارگردان جوان در نخستین تجربه ی جدی خود، یک نمایشنامه ی خوش ساخت و معتبر را به دست گرفته و علیرغم ایراداتی که می توان به آن گرفت، اجرای قابل احترام و قابل اعتنایی ارائه کرده است. نمایشی که اگر در میانه ی آن خواب تان گرفت یا بیش از حد خسته بوده اید و یا قطعا برای دیدن نمایش نیامده اید چرا که دشمن مردمِ گروه جوانِ راستگو به هیچ وجه عصا قورت داده، فلج و کسل آور نیست. مسئله ای که با توجه به جوانیِ بازیگران و تجربه ی آن ها جای دست مریزاد گفتن دارد.

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید

سینا راستگو در گفتگو با مهر:
«دشمن مردم» را صرفا سیاسی ندیدیم/ از مابه‌ازای ایرانی دوری کردیم

کارگردان نمایش «دشمن مردم» عنوان کرد در اجرای این اثر نمایشی از تاکید روی ما به ازاهای ایرانی و صرفا سیاسی دیدن متن دوری کرده است.

سینا راستگو کارگردان نمایش «دشمن مردم» که این روزها در تالار مولوی روی صحنه است درباره تغییراتی که اجرا نسبت به نمایشنامه هنریک ایبسن پیدا کرده است به خبرنگار مهر گفت: هدف اصلی که ابتدا مدنظر داشتم و به گروه هم تاکید کردم که به آن توجه داشته باشند، این بود که وقتی تماشاگر از سالن بیرون می آید بتواند یک خط از داستان را تعریف کند چون همه تماشاگران که «دشمن مردم» هنریک ایبسن را نخوانده اند که با هر شیوه اجرایی از اتفاقات متن باخبر شوند. اصولا این نمایشنامه برای عده محدودی از مخاطبان نوشته نشده و به نظرم جامعه هدفش خیلی عام تر از بسیاری از آثار دیگر است.

وی ادامه داد: البته زمانی این درک از نمایشنامه به وجود می آید که ما داستان را درست روایت کنیم و بعد ایده های خودمان از متن را به آن تزریق کنیم، بنابراین تلاش ما این بود که در اجرای این اثر نمایشی بتوانیم متن را به درستی و روان روایت کنیم. نکته دیگر اینکه اگر ما می خواستیم کل متن را اجرا کنیم مدت زمان اجرا نزدیک به سه ساعت می شد به همین جهت ما متن را کوتاه کرده و زبان متن را نیز به روزتر و مناسب ادبیات امروز کردیم. نکته بعدی که به کار اضافه شد و در نمایشنامه کمتر به آن توجه شده بود حضور مردم بود که در نمایشنامه ایبسن تنها در صحنه چهارم حضور دارند اما ما مردم را در کل نمایش گسترش دادیم چون تحلیل من این است که حرف اصلی را خود مردم می زنند نه حکومت و آنها تصمیم گیرنده اصلی هستند پس اگر نقش آنها را کم رنگ کنیم کم لطفی کرده ایم.

این کارگردان جوان درباره نگاه سیاسی که به این نمایشنامه وجود دارد و مابه ازاهای امروزی که از شخصیت ها می توان بیرون کشید، توضیح داد: اگر ما می خواستیم «دشمن مردم» را یک کار صرفا سیاسی بگیریم کار برایمان خیلی راحت تر می شد و می توانستیم به جای هر کاراکتری یک ما به ازا بگذاریم و ادای او را در بیاوریم در این صورت هم نمایش و هم متن کاملا زمین می خورد. تلاش ما این بود که از فضای سیاسی که در ایران جریان دارد خارج شویم و حرف متن را به عنوان یک حرف جهان‌شمول بررسی کنیم. این نمایشنامه هرجای دنیا و در هر زمانی اجرا شود ما به ازای خودش را خواهد داشت.

وی یادآور شد: «دشمن مردم» در واقع یک متن اجتماعی سیاسی است که ابتدا یک معضل اجتماعی را مطرح می کند اما در لایه های زیرینش به مسایل سیاسی و مباحثی چون آزادی بیان و لابی هایی که در بازی قدرت و سیاست اتفاق می افتد، می پردازد که ما هم تمام تلاشمان را کردیم که حق مطلب را ادا کنیم اما نه با مابه ازاهای ایرانی.

راستگو درباره فضاسازی و طراحی صحنه نمایش بیان کرد: طراحی صحنه ما از ۱۷ - ۱۸ مکعب هم اندازه و یک شکل تشکیل شده است که در هر صحنه با عوض شدن چیدمان و فرم این مکعب ها، صحنه ساخته می شود. در این نمایش از دکوری دو فضایی استفاده کرده ایم به این معنی که از همزمانی دو موقعیت کنار هم و در یک لحظه در عقب صحنه و جلو صحنه بهره بردیم که این اتفاق با تعدادی دیوار آینه ای شکل انجام گرفته است. هدف اصلی ما از قرار دادن آینه در صحنه این بود که تماشاگر خودش را در این آینه ها ببیند و فکر و ذهنش درگیر شود.

وی ... دیدن ادامه » در پایان صحبت هایش درباره استقبال از نمایش و انتخاب بازیگران توضیح داد: با بازیگران نمایش نزدیک ۷-۸ سال است که کار می کنیم و اکثر آنها هنرجویان آموزشگاه زنده یاد سمندریان هستند. از استقبالی که از کار شده نیز راضی هستم و خوشبختانه تا امروز بازخوردها هم بسیار مناسب بوده است.

http://www.mehrnews.com/news/3992583/%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%D8%B1%D8%A7-%D8%B5%D8%B1%D9%81%D8%A7-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%AF%DB%8C%D9%85-%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D8%A7%D8%A8%D9%87-%D8%A7%D8%B2%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D9%88%D8%B1%DB%8C-%DA%A9%D8%B1%D8%AF%DB%8C%D9%85
عالیا این را خواند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
به آگاهی می‌رسد این نمایش برای دو اجرای دیگر تمدید شد.
حبیب سلیمی این را خواند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
ایران تئاتر_مسعود موسوی:

مرحله انتخاب متن برای هر کارگردانی لحظه بسیار سرنوشت‌ساز و تعیین‌کننده‌ای است و قطعاً گذر آگاهانه و کارشناسانه از این مرحله، می‌تواند اولین امتیاز مثبت برای رسیدن به اجرایی مطلوب و درخور، برای هر کارگردانی تلقی شود که متأسفانه اغلب اوقات این مرحله، از سوی بسیاری از دست‌اندرکاران تئاتر کشور در بخش کارگردانی جدی گرفته نشده است. شاید به همین دلیل بارها شاهد بوده و هستیم که علیرغم تلاش همه‌جانبه یک کارگردان و عوامل اجرایی‌اش در به اجرا رساندن یک اثر جذاب، به دلیل عدم انتخاب درست و آگاهانه متون در مرحله اول این تلاش‌ها به بار ننشسته و گروه اجرایی پاسخ و پالس‌های مثبتی را از مخاطبین خود دریافت نمی‌کند.

از زاویه‌ای دیگر، وقتی‌که متن انتخاب‌شده توسط یک کارگردان از مقبولیت‌های لازم در نزد مخاطب برخوردار باشد آنگاه بحث ارزیابی به مرحله بعدی اجرا یعنی به کارگردانی اثر می‌رسد که در این مرحله خلاقیت ،پویایی،جسارت و نوآوری کارگردان می‌تواند گویای کیفیت یک اثر بوده و با این معیارها به ارزیابی یک اجرا پرداخت. در این روزهای بسیار شلوغ و پرازدحام اجرایی ازلحاظ کمی و بسیار خلوت از جنبه کیفی، به اجرای متونی برمی‌خوریم که این متون کاملاً شناخته‌شده و دارای وجهه بسیار بالایی در نزد اهالی تئاتر هستند. به‌عنوان‌مثال وقتی متوجه می‌شویم که اثری از شکسپیر، ایبسن، برشت،کامو و سایر نمایشنامه‌نویسانی ازاین‌دست که توسط گروهی تئاتری برای اجرا در نظر گرفته‌شده است، دیگر خیالمان از کیفیت متن نمایشی و محتویات آن راحت شده و به این دلیل به دیدن اثر نمایشی فوق می‌رویم تا شاهد نگاهی تازه و نو و از زاویه جدیدی به اثر نمایشی شناخته‌شده باشیم( که متأسفانه این روزها در اغلب اوقات دست‌خالی از سالن اجرا برگشته و به‌اصطلاح هنری‌ها نه‌تنها چیزی کاسب نمی‌شویم بلکه به خاطر زمان ،وقت و هزینه‌ای که برای دیدن این نا اثرها اختصاص داده‌ایم از دست خودمان شاکی‌ام می‌شویم). از سوی دیگر، برخی اوقات اسم یک اثر نمایشی مشهور و نویسنده‌اش نیز دستاویزی می‌شود برای کارگردانانی که فقط و فقط می‌خواهند با این ترفند تماشاگران را به دیدن اجرای خود ترغیب کرده و به سالن نمایش بکشانند.

در این نوع اجراها مخاطبین با متونی مواجه می‌شوند که توسط کارگردان به‌اصطلاح سلاخی شده و پیکر پاره‌پاره‌ای را از متن‌های معروفی به خورد ما می‌دهند. البته این قبیل اجراها متأسفانه در کشورمان بسیار باب شده و آسیب‌هایی جدی را به تئاتر کشور می‌زنند.

با این مقدمه به نسبت طولانی به بخش اصلی نقد می‌رسیم که نگاهی است به اجرای نمایش «دشمن مردم» ایبسن به کارگردانی سینا راستگو که چندی است اجرای آن در سالن اصلی تئاتر مولوی آغاز شده است. این کارگردان جوان و خوش‌فکر با بهره‌گیری از تعدادی جوان جویای نام در تمامی بخش‌های کارگردانی از بازیگری گرفته تا طراحی لباس و ساخت موسیقی تلاش کرده است تا به‌اصطلاح حرف تازه‌ای را درزمینهٔ کارگردانی این اثر معروف و جهانی ایبسن به تماشاگران بزند که تا حدود زیادی نیز به این موفقیت دست‌یافته است.

در همان گام نخست و زمانی که هنوز مخاطبین در جای خود قرار نگرفته‌اند، مشخص می‌شود که کارگردان از کلیشه‌های رایج در ارائه این‌گونه آثار در کشورمان فاصله گرفته و مخاطبین بایستی منتظر اجرایی خاص از نمایش «دشمن مردم» باشند که بایستی تأکید کرد علیرغم برخی ضعف‌ها که در بخش‌هایی از اجرا مشاهده می‌شود کارگردان با توجه به سن و سال و تجربیات محدود نمایشی خود به‌خوبی از پس کار برآمده و تماشاگران با جسارت مثال زدنی گروه نمایشی، اجرایی پویا، زنده و قابل قبولی را از این متن شاهد باشند.

استفاده از حرکات فرم بازیگران در نقش اهالی شهر و همراهی موسیقی مفهومی و تصویری و بسیار سنجیده با آنان در هنگام ورود تماشاگران و همچنین تأکید بر جملاتی کلیدی در رابطه با مفاهیم و معانی متن نمایشی مبنی بر مضرات آب و حمام‌های آلوده شهری، مخاطبین را بدون اتلاف وقت با اجرا در همان اول همراه کرده و بستر لازم برای ادامه نمایش و همراهی تماشاگران با اثر فراهم شده و ساخته می‌شود.

حال مجادله دو گروه مصلحت‌اندیش با رهبری شهردار و آرمان‌گرا به رهبری پزشک شهر آن چیزی است که در طی اجرا تماشاگران شاهد آن هستند. جدال دو برادری که در جایگاه شهردار و پزشک شهر که هرکدام طیفی از مردم را در حمایت از خود به همراه داشته و با یکدیگر به مبارزه می‌پردازند، در این میان برد باکسی خواهد بود که بتواند دست‌اندرکاران تنها روزنامه شهر با اسم بسیار مناسب و به‌جا و نمادین «صدای مردم» را با خود همراه کرده، این روزنامه را تطمیع و مبارزه را به نفع خود خاتمه دهد.

استفاده ... دیدن ادامه » از تعدادی بازیگر در نقش‌های اهالی شهر، نمایندگان مطبوعات، رای دهندگان، تبلیغ کنندگان و...اولین و شاید مهم‌ترین ویژگی مثبت کارگردانی این اثر نمایشی است که در کنار موسیقی مناسب و ترکیب‌شده با آوا، بستر لازم را برای پیش بردن اجرا به‌خصوص درصحنه‌های ساکن و دو نفره و کم تحرک، فراهم کرده و موجب می‌شوند تا تماشاگران تا پایان اجرا با اثر نمایشی همراه بوده و داستان را پیگیری کنند. استفاده از بازیگرانی مستعد و جوان در اکثر نقش‌ها به‌خصوص منصور نصیری در نقش دکتر استوکمان، محمدرضا ایمانیان در نقش آشلاکس، محمد مسگری در نقش هورستار و تا حدودی وحید شیخی در نقش کاپیتان هورستر از دیگر جذابیت‌های این اجرا است که این بازیگران در کنار ترکیب بندی‌ها و انتخاب ریتم و تمپوی مناسب از سوی کارگردان، موفق شده اند قابلیت‌های خود را در زمینه بازیگری با ویژگی‌های شخصیت‌های نمایش درهم تنیده و به مخاطبین عرضه کنند.

بهار خلیلی فرد به عنوان طراح لباس و امیر دوستی به عنوان طراح و مجری موسیقی اثر نمایشی دشمن مردم نیز از دیگر هنرمندانی هستند که با تخصص خود اجرا ی سینا راستگو را خوب و قابل قبول ساخته‌اند. البته لازم است در همین جا مجددا بر این مورد تاکید کرد که ارزیابی این اجرا با توجه به تجربیات، سن و سابقه کارگردان و گروه همراهش شکل می گیرد که نگاهی جسورانه، خلاقانه و قابل تعمق بوده و نشانگر این نکته است که در صورت استمرار این گونه اجراها توسط این گروه، می توان در آینده شاهد حضور گروه هنری ارزنده ای در صحنه تئاتر کشور باشیم. بازی کمرنگ و تقریبا ضعیف بازیگر نقش شهردار و بازی غلط و تیپیکال بازیگر نقش بیلینگ خبرنگار در حالیکه تمامی نقشها رئالیسی بازی می شوند از نکات ضعف اجرای فوق محسوب می‌شوند که البته طراحی صحنه این اثر نیز می‌توانست همانند طراحی لباس پویاتر و خلاقانه تر باشد که اینگونه نیست...

در پایان بار دیگر به این گروه نمایشی به خاطر زدودن گرد اجراهای کلیشه ای و نچندان دلچسب از این متن تبریک گفته و امیدوارم در آینده شاهد اجراهایی از این دست از این گروه جوان و پر تلاش باشیم.

http://theater.ir/fa/94879/%D9%86%D9%82%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%C2%AB%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85%C2%BB-%D8%B3%D8%A7%D8%AE%D8%AA%D9%87-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D8%A7-%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D8%AA%E2%80%8C%DA%AF%D9%88%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D9%88%D8%A7%D9%82%D8%B9%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%DA%86%D9%87-%DA%A9%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%9F-
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
هنریک ایبسن در سال ۱۸۸۲ ، دشمن مردم را می‌نویسد و دشمن واقعی مردم را در آن معرفی می‌کند (ویکی پدیا)
این اثر فاخر با هنرمندی گروهی پرتوان ،به کارگردانی سینا راستگو ،در تاریخ مهمی از حوادث سیاسی ایران ( انتخابات ریاست جمهوری) به صحنه رفته است . پیشنهاد می کنم جوانانی که با شور و شعف ،راه تدبیر و امید رو پیش گرفتند در این چند روز باقیمانده به تماشای این نمایش بنشینند .این نمایش تماشاگر رو آگاه و بیدار میکنه تا دکتر توماس استوکمان رو تنها نزارند
بازی روان و دلنشین همه گروه بخصوص شهریار فرد (شهردار استوکمان) ومحمدرضا ایمانیان(آشلاکسن) لذت تماشای این اثر رو بیشتر کرده
ای کاش بضاعت مالی تئاتر ایران (البته با حمایت های تماشاگر و خرید بلیط و پر شدن سالنها) به این گروه پرتلاش این امکان رو میداد که بتونه برای طراحی لباس هزینه بیشتری کنه
سپاس از محبت و همراهی شما دوست عزیز
۲۳ خرداد ۱۳۹۶
جناب تهوری عزیز

سپاس گزارم و خدا را شکر که بازی من مورد پسند شما قرار گرفت
۲۳ خرداد ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
امکان خرید بلیت 4 روز پایانی اجرا هم اکنون در سایت تیوال فعال شد

فقط تا 20 خرداد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
جمله ای سال هاست که ورد زبان اهالی هنر و به تَبَع آن اهالی دنیا شده است: تمامی حرف ها گفته شده اند، تنها شیوه ی بیان آنهاست که عوض شده و می شود. همین یعنی ما به عنوان عناصر هستی در حال بازتولید هستی هستیم. یعنی تکه تکه هایش را می بلعیم و هر بار جور دیگر و در قالبی دیگر پدیدارش می کنیم. بگذارید یک پله جلوتر بروم و بگویم که انسان بازتولید انسان پیشین است و انسان پیشین بازتولید انسانِ پیشین تر و همین طور تا ازل. در حقیقت شاید بتوان گفت در تمام طول تاریخ شاهد یک انسان بوده ایم که بالیده و بالیده و هر بار بنا به ضرورتی کلام، یا به عبارت بهتر، فلسفه اش را بنا به مقتضیات عرضه کرده است.
به این دلیل از بازتولید حرف می زنم که در اینجا با نمایشنامه ای روبرو هستیم که بیش از یک سده قدمت دارد و بارها و بارها و در اماکن و ازمنه ی مختلف به شیوه های مختلف به ابراز وجود ... دیدن ادامه » خویش پرداخته است. حرف، حرفِ تنهاییِ اندیشه است که پیشتر از ایبسن نیز در متون مختلف دستمایه ی بسیارانِ دیگری قرار گرفته بوده است. قصدم نقد کار نیست که نه در آن حد هستم و نه می توانم باشم. می خواهم وجهی از این نمایش را پررنگ کنم، که در وانفسای تئاتر پرزرق و برق و خالی از اندیشه، سعی دارد با بضاعتی که دارد (که صد البته به واسطه ی استعدادهای جوان اش اندک نیست) نه خودش را، که انعکاس انسان را بازتولید کند. تأکید می کنم: سعی دارد. و همین بزرگترین دستاوردی است که نمایش به آن رسیده است. خلأ اندیشه ورزی بیش از صد سال پیش در اروپا، چیزی بود که ایبسن را به ستوه آورد. و ما امروز به راحتی امتیازی بزرگ به آنچه بازتولید دسته چندم و بی زحمت از آثار بزرگ ادبیات نمایشی دنیاست می دهیم و وقعی به «تلاش» برای رسیدن به شیوه ی جدید در روایت یک داستانِ کهنه نمی نهیم. دسته جمعی روبروی آینه می ایستیم تا سعی نکنیم خودمان به شناسایی خودمان بپردازیم. بدتر اینکه دسته جمعی روبروی آینه می ایستیم تا سعی کنیم عیب دیگران زیباترمان کند. در این میان نمایشی که سعی ندارد شبیه گذشته باشد، هر چند همان مضمون و موضوع قدیمی را پیش می کشد، شاخصه ای دارد که احترام برانگیزش می کند: خلوص. یعنی سعی دارد آن حرف را از دریچه ی نگاه خود بزند. این تلاش در جای جای این اجرا نمود پیدا کرده و برای من به عنوان کسی که هنوز به ذات حقیقت جوی انسان امید دارم، بسیار خوشایند است. بهتر است این گونه بگویم، نمایشی که تم اصلیِ آن گم شدگی حقیقت است، از ذات خود بهره برده و سعی کرده به قدر قوه اش، به آن وفادار بماند. این وفاداری، بهترین نوع وفاداری به تماشاچی است، و مهم تر آن که وفاداری و حق گویی نه کارِ هر کسی باشد.
امید که این خلوص، تا همیشه ی حضور، پابرجا بماند.
برادر کوچک تان
رضا تهوری و منصور نصیری این را دوست دارند
تشکر از شما برای بیان شیوا و پر مهرتان

اگر نکات دیگری هم درباره نمایش و کیفیت اثر در دیگر بخش ها دارید گروه اجرایی صمیمانه پذیرای نظرهای شماست.

تشکر از اینکه همراه ما بودید و امید که در آینده باز هم پذیرای نظرهای شما باشیم
۱۱ خرداد ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نشست نقد و بررسی نمایش دشمن مردم
روز چهارشنبه ۱۰ خرداد ساعت ۱۶ در تالار مولوی
با حضور رامتین شهبازی منتقد برجسته تئاتر و عوامل نمایش

حضور برای عموم علاقمندان آزاد است
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
استقبال از درام سیاسی اجتماعی «دشمن مردم» ادامه دارد/ روزهای پایانی اجرا

به گزارش سینماپرس، این نمایش که مورد استقبال مخاطبان، چهره های فرهنگی، شخصیت های سیاسی و همچنین اصحاب رسانه قرار گرفته است فقط ۷ روز دیگر و تا ۲۰ خرداد اجرا می شود.

پوران درخشنده، ستاره اسکندری، کیومرث مرادی، محمودرضا رحیمی، نوید محمودی، جمشید محمودی، سهی بانو ذوالقدر، نازنین بیاتی، محمد عطریانفر، حسین غیاثی، خسرو شهراز، محمدامیر یاراحمدی، تینا پاکروان، فخرالدین صدیق شریف، مریم بوبانی، رویا نونهالی، بهمن کامیار، شهرام کرمی، رضا درمیشیان از جمله هنرمندان و چهره های مطرحی بوده اند که تا به امروز به تماشای این اثر نشسته اند.
رامبد جوان، نگار جواهریان و حامد بهداد نیز در روزهای آینده برای تماشای این نمایش به تالار مولوی خواهند رفت.

فقط تا 20 خرداد و بدون تمدید
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
یادداشت بهمن کامیار تهیه کننده سینما بعد از دیدن نمایش دشمن مردم

"دشمن مردم را باید دید به چند دلیل :

١- شاید با دیدن این تئاتر دشمنان خود را بهتر بشناسیم دشمنان در لباس دوست و دوستان در لباس دشمن و اینکه بر ما ثابت شود هیچ دوستی دشمن انگاشته نخواهد شد مگر با همراهی ناآگاهانه ما و هیچ دشمنی دوست شمرده نخواهد شد مگر با فریب آگاهانه ی ما و اگرچه ما که در نخبه کشی سرآمد همه جوامع هستیم -از دیرباز تاریخ تا امروز معاصر - با دیدن این تئاتر به خود نخواهیم آمد اما خود را خواهیم دید که چگونه در تندباد بازیهای زر و تزویر گرفتار آمده ایم و گاه ناخواسته ارتش عده ای می شویم که از وجود ما تنها برای ضربه زدن بر خود ما استفاده میکنند.

٢- با دیدن این تئاتر شاید کمی تا قسمتی از دموکراسی بدتان بیاید اما به تلخی اش می ارزد ، دموکراسی بازتعریف شده البته و نه آنچه ... دیدن ادامه » منتسکیو و جان لاک و ارسطو و ژان ژاک روسو و بطور کلی در دموکراسی نوع جفرسونی گفته اند

٣- در این تئاتر با اسامی غریبی روبرو می شوید اما در جلد هرکدامشان اسامی آشنایی خواهید یافت ، من دوستان و دشمنان زیادی را بیاد آوردم و خودم را هم دیدم ، میان جمعیتی که روزنامه مچاله می کردند و من به بغل دستی ام یاد دادم تو هم مچاله کن اما اسم نداشتم و فهمیدم مانده تا نامی بر خود بگیرم!عیب دیگرم این بود که برعکس همیشه کمی به خودم نرسیده بودم و به گمانم بدلیل عدم تقارن چهره ام با لباسهای به غایت برازنده ام بود!

٤- مهمتر از این تجارب شخصی ام که میدانم هر مخاطبی تجربه میکند شاید انتخاب هوشمندانه ی متن ، کارگردانی جسورانه و طراحی های تاثیرگذار بهمراه ترکیب درست و به اندازه فضای صوتی ، عدم دست زدن به اجرای میزانسن های بیهوده و خودنما ، بازیهای به نسبت روان و دو مورد بازی قابل قبول و مهمتر انتخاب و طراحی هوشمندانه لباس با انتخاب تونالیته های ارغوانی و بنفش برای خانواده دشمن(دوست!) همچنین ترکیب درست پالتهای گرم و سرد در کنار هم و در جهت جذب ناخودآگاه تمرکز مخاطب عام و خاص بر شخصیتهای تاثیرگذار و دوست داشتنی داستان و بهره گیری هوشمندانه از کنتراست درست با المانهای مینی مال صحنه و البته همگن با بستر جغرافیایی روایت که مجموعاً پیام آور حضور کارگردان ، طراح لباس و یک بازیگر خوب به صحنه تئاتر و احتمالاً سینمای ایران است.

٥- در نهایت دشمن مردم را باید دید و آرزو کرد کاش دشمنهایمان را بشناسیم و همراهی کنیم تا در دام دوستان نیفتیم !!

با حالی خوش ، بهمن کامیار-هشتم خرداد نود و شش"
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید

گفت وگوبا سینا راستگو کارگردان نمایش دشمن مردم
تاٌکید دارم تماشاگران نمایش خودشان را در آئینه ببینند

ایران تئاتر:هنریک ایبسن با نمایش نامه های معرکه ، خلاقانه و انسانیش نظیر خانه اشباح ، هدا گابلر و غیره همواره نام محبوبی برای کارگردان های تئاتری در تمام نقاط دنیا بوده است و در ایران هم حتی داریوش مهرجویی در ساخت فیلم سارا هم به سراغ دنیای ایبسن رفت. سینا راستگو کارگردان جوان نمایش دشمن مردم پیش از این نمایش را در جشنواره تئاتر دانشگاهی اجرا کرده بود و کاندیدای دریافت چند جایزه بود و جوایزی نظیر بهترین بازیگری و طراحی را به دست آورد.

سینا راستگو که از آخرین شاگردان حمید سمندریان بوده است، دوره کارگردانی را در کلاس‌های کیومرث مرادی گذرانده است. دشمن مردم در جشنواره هنرهای نمایشی باران هم شرکت کرده بود که مورد توجه قرار گرفت و جوایز زیادی را از آن خود کرد.قهرمان نمایش دشمن مردم دکتر توماس استوکمان است که خصیصه‌های اخلاقی و عقاید او درباره مسائل اجتماعی متعهدانه است و او مامور کنترل بهداشت حمام های عمومی است که برادرش ، شهردار محل، در حال بر پا کردن آنها است . اما ناگهان پی می‌برد که آب های شهر آلوده‌ است و این آلودگی سلامت مردم شهر و مسافران آن را تهدید می‌کند. استوکمان می‌کوشد مردم را به وسیلهٔ روزنامه از این حقیقت آگاه سازد، ولی گردانندگان امور شهر او را با نیرنگ از این کار باز می‌دارند و با تزویر نامش را بین مردم بد جلوه می دهند و مردم به اتفاق آراء به او نام دشمن مردم می‌دهند و چنان عرصه را بر او تنگ می‌کنند که راهی جز جلای وطن ندارد. اما پس از واقعه‌ای بر آن می‌شود که در زادگاه خود بماند و به تنهایی پیکار کند، نمایش دشمن ملت روایتی است از یک شهر آرام، در گوشه‌ای از دنیا، که ناگهان آرامش شهر به کلی بهم می ریزد. برای دوباره آرام شدن شهر، مردم نیازمند قربانی کردن هستند. با تصمیم مردم و مسئولین شهر کدام یک قربانی می شود ؟ صداقت یا مصلحت؟در نمایش دشمن مردم ، محمدرضا ایمانیان، زهرا بهروزمنش، محمد حبیبی، امیر شاه علی، وحید شیخی، والا و بردیا عادلی، شهریار فرد، محمد مسگری، مرضیه موسوی، منصور نصیری، اشکان اژدری، ملیحه امیری، شیرین امینی، علی بنایی، محمود پیری، بیتا ثابتی محمدی، سارا خانکی، میلاد خان احمدی، عرفان دانا، سهند سلطانی، آیسان عبداللهی، باران فرد، منا مهدی پور بازی دارند. با سینا راستگو در باره اجرای نمایش گفت وگویی انجام داده ایم.

در سال های اخیر اغلب نمایش نامه های ایبسن در ایران اجرا شده است و اسفند سال قبل هم علی پویان دشمن مردم را در تئاتر شهر روی صحنه برد. جذابیت نوشته های ایبسن چیست که در بین کارگردانها محبوبیت زیادی دارد؟

دشمن مردم تا قبل از اجرای علی پویان ده سال بود که روی صحنه نرفته بود و ده سال قبل اکبر زنجانپور این کار را اقتباس کرد . البته من تمرینات اجرای نمایش را در سال 94 شروع کرده بودم و کار در جشنواره تئاتر باران هم اجرا شد. به نظر من حرف ایبسن جهان شمول است و می شود در هر دوره زمانی به سراغش رفت و از آن اقتباس های جذابی انجام داد. ایبسن در دشمن ملت مشکل دموکراسی را مطرح می‌کند، مشکلاتی در این شیوه حکومتی که همچنان در جهان وجود دارد و این متن از زاویه‌ای عمیق و مهم به آنها می‌پردازد . آثار ایبسن به گونه ای است که جای استنباط های زیادی را برای مخاطب فراهم می کنند. در خاتمه هرشب اجرا برخی از تماشاگران عنوان می کنند که از فلان شخصیت نمایش این برداشت را داشته اند .

در ایران ترجمه های مختلفی از دشمن مردم به فارسی توسط مترجمانی نظیر ثنایی و میر مجید عمرانی ارائه شده است .شما برای اجرای نمایش از کدام ترجمه استفاده کردید؟

در اصل متن را بازنویسی کردیم و ترجمه های زیادی از دشمن مردم توسط آریانپور ، محمد علی جمالزاده ، مجید عمرانی وجود داشت و حتی آرتور میلر هم کاری را از این نمایش اقتباس کرده بود و غلامحسین دولت آبادی این متن را هم به فارسی ترجمه کرده است و آنها را مطالعه کرده بودم.

آیا ... دیدن ادامه » از متن دشمن مردم ایبسن اقتباس وفادارانه ای انجام دادید؟

اگر می‌خواستیم متن را به طور کامل اجرا کنیم زمان اجرا بیش از 2 ساعت می‌شد، بنابراین متن را کوتاه ‌کردم تا در حوصله مخاطب امروز باشد، همچنین می‌خواستم برخی کاراکترها را برجسته کنم و همچنین نقش مردم را در خوانش خود و بازنویسی این متن بیشتر کنم تا منتهی به یک فضای تازه و متفاوت شود، چرا که در این نمایشنامه به اندازه شخصیت‌های اصلی واکنش مردم به حقیقت اهمیت دارد . در کلیت تلاش کردم تا حد زیادی در اجرا به فضای متن اصلی ایبسن وفادارباشم و در کنارش فرم اجرایی را کمی امروزی‌تر کنم و با طراحی مدرن آن را به شیوه‌ای که با مسائل امروز ارتباط بیشتری پیداکند، به صحنه بردم.

نقش و تاثیر کیومرث مردای به عنوان مشاور به چه نحوی بود؟

ایشان نقش زیادی داشتند. اولین نفری که به من اطمینان داد می توانم این نمایش را اجرا کنم. کیومرث مرادی بود. خیلی ها به من می گفتند نمایش نامه دشمن مردم کار سختی است و بهتر است به سراغش نروم. با حمایت های کیومرث مرادی نمایش را در جشنواره باران اجرا کردیم و حمایتشان پررنگ تر هم شد و با معرفی ایشان توانستیم در تالار مولوی نوبت اجرا بگیریم.

آیا می توانیم مثل آثار کلاسیک دکتر استوکمان و بردارش را دو قطب خیر و شر داستان بدانیم؟

با توجه به شرایطی که ایبسن در آن دوران داشته و دو اتفاق مهم در زندگیش رخ داده و این مسائل منجر به نوشته شدن دشمن مردم شده است . تمرکز زیادی روی قهرمان پروری داشته است و به طور برجسته ای دکتر استوکمان را قهرمان داستانش می کند . جامعه ما هم در این مقطع زمانی نیاز به قهرمان پروری دارد ونیاز داریم نشان بدهیم کی قهرمان و کی ضد قهرمان است . آنقدر از قهرمان پروری دور شده ایم که یادمان رفته که قهرمان چه خصلت و کنش هایی دارد و در بزنگاه های حساس پشت قهرمان هایمان را خالی کرده ایم. قهرمان کشی انگاری تبدیل به یک رسم و سنت در اغلب جوامع بشری شده است . در نمایشم تلاشی نکردم تا قضاوتی در باره شخصیت ها و رخدادهای داستان نمایش انجام ندهم.

طراحی نور و دکور و استفاده از شیشه های بزرگ در صحنه به درستی در انتقال مفاهیم نمایش به مخاطب موثر عمل می کند ؟

دکور نمایش ، دکور آئینه ای محسوب می شود و تمام تمرکزم این بود که به تماشاگر تاٌکید کنم که خودت را در آئینه ببین و شاید تو هم مثل همین مردم شهر کوچک نمایش عمل کنی .

http://theater.ir/fa/94786
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
تینا پاکروان
کارگردان جوان و مطرح سینما بعد از دیدن نمایش دشمن مردم:

" انتخاب چنین متنی در شرایط امروز نشانه هوشمندی گروه اجرایی نمایش است. از نظر من که در اکثر آثاری که داشتم، چه فیلم کوتاه و چه بلند و حتی آثاری که در مقام مدیر تولید یا تهیه کننده بودم از حضور بازیگران تئاتر بهره برده ام، به نظرم باید کیفیت بازی بازیگران این نمایش مورد ستایش و تقدیر قرار داد. نسل جوانی که با تمام توان و بضاعت محدود خود یک اثر نمایشی بروز و شریف را روی صحنه اجرا کردند. پیشنهاد می کنم تا فرصت هست به تماشای آن بیایید "

فقط تا 20 خردادماه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
رضا گوران کارگردان باسابقه تئاتر بعد از دیدن نمایش دشمن مردم:

به نظر من این اثر یک نمایش خیلی شریف است. از دغدغه کارگردان اثر لذت بردم. به نظر من در شرایط فعلی باید تمام سعی خودمون بکنیم تا اثری شریف تولید کنیم و از نمایش های شریف حمالیت کنیم و به نظر من گروه اجرایی با توجه به توان و بضاعت خودشون به تمامی در این مسیر تلاش کردن.
یاسمن پورمهران این را خواند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خبرگزاری شبستان منتشر کرد
سینا راستگو که نمایش «دشمن مردم» نوشته ی هنریک ایبسن را در تالار مولوی روی صحنه برده، مهم ترین دلایل انتخاب این نمایشنامه را یکی عدم اجرا در سال های اخیر و دیگر به روز بودن حرف اثر می داند.

کارگردان نمایش «دشمن مردم» درباره ی دلایل انتخاب این شاهکار نمایشی به خبرنگار تئاتر شبستان گفت: نخستین دلیل انتخاب این نمایشنامه برای اجرا فارغ از ساختار قدرتمند و شهرت اثر این بود که انگار مدت ها در انزوا قرار گرفته و اجرای تازه ای نداشت. بیش از ده سال از آخرین اجرای آن در تهران می گذشت و برای من جای تعجب داشت که چرا این نمایشنامه ی قدر که همواره مورد توجه فضای دانشگاهی بوده، برای اجرای تازه انتخاب نمی شود. البته شاید بخشی از این عدم انتخاب به دشواری های اجرا و نیاز به تعدد بازیگران و فضا بر می گرشت.

وی ادامه داد: دلیل دیگر تازگی ... دیدن ادامه » حرف اثر است که نه فقط در ایران که در هر جای دیگر جهان روی صحنه برود، می تواند با مخاطبان ارتباط برقرار کند. نمایشنامه با فضای امروز جامعه ی ما همخوانی داشت و همزمانی با فضای انتخاباتی در کشور وجه مثبتی برای امکان بیشتر شنیده شدن حرف اثر بود.

راستگو توضیح داد: بیش از یک سال و نیم از آغاز کار بر روی این نمایشنامه می گذرد و در این زمان ما کوشیدیم تا متن را در بازخوانی تازه، از گفتار کلاسیک و رسمی بیرون بیاوریم و زمان اجرای آن را کم کنیم. یک مسئله ی مهم در اجرای نمایش های امروز رعایت حوصله ی مخاطب است که به سختی نمایش های بلند را تحمل می کنند.

وی با بیان اینکه پروسه ی تمرین این نمایش حدود شش ماه طول کشیده است، گفت: شرایط خاص تئاتر ما که باید ابتدا نمایش را آماده کنید و بعد دنبال انتخاب سالن نمایشی و زمان مناسب اجرا بگردید، باعث شد تا در پروسه ی طولانی تمرین بارها با جابه جایی بازیگران مواجه شویم. خوشبختانه در این جابه جایی ها همواره فضا برای کاهش ضعف های اثر پیش روی ما بوده و توانستیم نمایش را روی صحنه ببریم.

سینا راستگو که نخستین تجربه ی جدی کارگردانی خود را پشت سر می گذارد، در پاسخ به این سئوال که آیا نگرانی بابت احتمال عدم توفیق در کارگردانی این شاهکار نمایشی داشته است، توضیح داد: زمانی که متن را انتخاب کردم می دانستم که کار دشواری در پیش دارم و نظر دوستان و اساتیدم غالبا این بود که اجرای این نمایش به صلاح من نیست. اتفاقی که مرا به اجرای اثر امیدوار کرد حمایت کیومرث مرادی بود که از اجرای دشمن مردم استقبال کرد و گفت: «حتما انجامش بده.»

وی تاکید کرد: هرچه از زمان تمرین گذشت نگرانی های ما کمتر شد، چرا که متن به ما کمک می کرد. حرف اثر مشخص است و پیچیدگی عجیب و غریبی ندارد و در مسیر تمرین کمک حال ما بود تا نگرانی از اجرا به جسارت در تجربه های تازه بدل شود.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
محمد عطریانفر روزنگار با ستبقه و فعال سیاسی بعد از دیدن نمایش دشمن مردم این چنین گفتند:

هنر همواره در خدمت اجتماع، مردم و منافع مردم است.
به این معنا که ما می‌توانیم از ظرفیت‌های هنری و این توانمندی‌هایی که در عرصه کار و فعالیت هنری دارند استفاده کنیم برای رساندن پیامهای خوب در اجتماع.

کار شما و فعالیت دوستان عزیز در این کار جمعی نسبت تنگاتنگی با شرایط روزگار ما داشت تا بفهمیم چگونه می‌توانیم بین حقیقت، واقعیت و راستی و آنچه که در جامعه تحت عنوان دموکراسی از آن یاد می‌شود، یک نسبت درستی برقرار کنیم.

اگر پایه‌ی دموکراسی، مبتنی بر حقیقت و درستی نباشد، قطعا یک دموکراسی شکست خورده است.

نمایش «دشمن مردم» دلالت تام و تمام دارد که اگر آگاهی و واقعیت‌‎ها را در اختیار مردم قرار ندهیم و مردم را در یک رفتار پوپولیستی در جامعه هدایت کنیم، حتمن ... دیدن ادامه » شکست دامن‌گیر همه‌ی مردم خواهد بود.

پایه‌ی دموکراسی، در هر کشور و هر جغرافیای جمعیتی‌ای ابتدا آگاهی است و توسعه آگاهی. در نظریه‌های سیاسی امروز توصیه می‌شود که حتماً فعالیت‌های دموکراتیک از مدرسه‌های سیاسی که درواقع همان احزاب هستند شکل بگیرد.

ما نیازمند تشکیل نهادهای علمی و آموزشی هستیم که از آن نقطه بتوانیم مردم‌سالاری و حضور مردم‌ در تأمین منافع خودشان را به‌صورت عالمانه و آگاهانه هدایت کنیم.

نمایش «دشمن مردم» بسیار قابل استفاده بود و پیام بسیار روشنی را برای روزگار ما که در حال پوست‌اندازی است، عرضه می‌کند.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید

در باب تئاتر-اندیشه‌ای که همپوشانی احساسی خلق می‌کند؛
خط‌خطی‌هایی توام با ارادت به نمایش «دشمن مردم»:

مسعود اسماعیلی
اول خرداد 96

از اولین فوتونِ نوری، که به چشمم ساطع شد فهمیدم به دیدن کاری معمولی نیامده‌ام. صحنه‌ای تاریک با چراغک‌هایی که مثل ستاره در دست بازیگران صحنه می‌درخشید و ریتمی که از صدای پای آنها متصاعد می‌شد.

کار آغاز شد. با یک تایم‌لپس نصفه و نیمه که به سرعت میهمانی خانواده‌ی دکتر اشتوکمان را نشان می‌داد. همه چیز دقیق بود، شوکه شده بودم. از این همه توانایی، از این همه وسواس به وجد آمده بودم. کوچکترین نقش‌ها هم میلی وافر برای قدم‌های بزرگ داشتند. یک دکور شیک، ساده، هوشمندانه و پر از خلاقیت که تمام‌نمای تماشاگران است. شعف‌انگیز بود از اینکه در هر صحنه‌ای که عوض می‌شد باز هم کارش را می‌کرد.

شهردار اشتوکمان وارد شد، چهره‌ای مسیح‌گونه با گریمی درست که پشت ظاهر فریبنده‌اش معلوم بود که کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه‌اش است. بله خِلط شده، همه چیز با همه چیز خلط شده و بیرون کشیدن درستی از دلِ غبارِ باطل، دستی بالای دست‌های ما می‌طلبد. همین، همین است که می‌گویند برخی آثار تاریخ مصرف ندارند. این متن را در هر دوره‌ای، در هر جایی که اجرا کنی جواب می‌دهد.
حالا ورود دکتر اشتوکمان، مردی که قرار نیست انقلاب کند، قرار نیست بلوا کند فقط درمان می‌خواهد. حتی آرامبخش هم نه، فقط اصلاح یا درمان. قدم‌هایش به تناسب قامتش بلند، استوار و بدون نخوت است. همه‌ی قلبها برایش تپیدن می‌گیرد.

آشلاکشن به ظاهر معتدل، بیلینگِ جوگیر، هوستادِ کینه‌جو، کاپیتان، پترای آشفته همه و همه هر آنچه که هست و باید را تکمیل می‌کنند.
به ... دیدن ادامه » دست‌های بازیگران این نمایش خوب دقت کنید، به چهره‌هاشان، حتی آنهایی که دستکش دست کرده یا ماسک دارند. کاری ندارم که ایبسن شاید به عقیده خیلی‌ها بهترین نمایشنامه‌نویس جهان باشد به این هم کاری ندارم که دشمن مردم در چند کشور جهان اجرا رفته اما نمی‌شود به این کار نداشت که برای اجرای این نمایش که در ایران رنگ صحنه را می‌بیند چقدر زحمت کشیده شده، چقدر فکر خرج شده و چقدر انرژی صرف کرده‌اند.

شاید باید به جای تماشاگران همیشگی تئاتر، صاحب‌نظران و اسم‌های بزرگ تئاتر ایران را به دیدن این نمایش دعوت کنم، شاید هم گردانندگان عمارت گِرد چهارراه مصدق سابق(ولیعصر فعلی) را، لااقل کیفیت «دشمن مردم» آنها را به فکر وا می‌دارد که برای نماد تئاتر تهران ارج بیشتری قائل شوند. اقلاً کمی انگیزه می‌بینند منتها بی ادعا.

پشت درب سالن منتظرم تا ورود بدهند. صدای پا می‌آید. صدای قدمهایی که دارد ذره ذره شهر و وطنمان را می‌جَوَد. پنجاه هزار موش زنده در زیرِ زمین پایتخت بهانه است. این صدا انقدر بلند است که کرها نیز شنوا می‌شوند. موشهایی که پوستین آدم دارند و جایگزین آدمهایی شدند که در زیر زمین محبوسند.

«آدمهایی که تنها ولی قدرتمندند.»


Farnood این را خواند
رویا اوتادی این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نازنین بیاتی بازیگر مطرح سینما بعد از دیدن نمایش دشمن مردم:

دشمن مردم اثری بسیار محترم است که تصور می کنم در حال و فضای انتخابات و بعد از آن برای مخاطب حرف های عجیبی میزنه و پیشنهاد می کنم دیدن نمایش از دست ندید.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نمایش "دشمن مردم" به رئیس جمهور تقدیم شد

این اثر اجتماعی سیاسی به مناسبت پایان انتخابات به رئیس جمهور منتخب و اعضای منتخب شورای شهر تهران تقدیم شد.

در این تبریک آمده است: ضمن تبریک برای انتخاب مجدد دکتر حسن روحانی به عنوان رییس جمهور منتخب و ادامه راه دولت تدبیر و امید، ابراز امیدواری می کنیم که دولت توجه بیشتری به فرهنگ و هنر داشته و گروه اجرایی نمایش امیدوار است برای اولین بار در تاریخ جمهوری اسلامی رییس جمهور و اعضای هیئت دولت در زمان تصدی مسئولیت به دیدن تئاتر بنشینند و گروه نمایش دشمن مردم آماده پذیرایی از ایشان است.

همچنین گروه اجرایی نمایش دشمن مردم از اعضای منتخب شورای شهر تهران نیز برای دیدن نمایش دعوت می کنند.
ستاره اسکندری بازیگر مطرح تئاتر و سینما یادداشت کوتاهی را درباره نمایش «دشمن مردم» به کارگردانی سینا راستگو که این روزها در تالار مولوى به صحنه رفته است، منتشر کرد:

دشمن مردم؛ نمایشی از گروهى جوان اما حرفه‌اى. آنچه رسالت تئاتر است، بالا بردن سطح اجتماعى و فرهنگى یک جامعه است؛
تئاتری که مردم را با مفهومى آشنا کند،
آیینه‌اى شود برابرشان،
مسئولیت‌شان را در قبال اجتماعى که در آن زیست مى‌کنند یادآور شود،
باعث شناخت‌ بیشتر آنها از محیط شود و ایجاد تفکر کند...
«دشمن مردم»
نمایشی‌ است که دربرگیرنده‌ی تمامى این معناهاست.
سینا راستگوی جوان و خوش‌فکر، کارگردانِ این نمایش، با هوشمندی، متنى را انتخاب کرده که مطابق شرایط این روزهاست؛ روزهایى که قضاوت، تعیین‌کننده است.
روزهایى که باید دقت کرد قهرمان کیست؟
به دیدن این‌ اجرا بیایید. نمایشی از دوستان جوان اما عمیق من...

ستاره‌ اسکندری
اردیبهشت ۱۳۹۶

گروه ... دیدن ادامه » اجرای از محبت هنرمند نازنین تئاتر و سینما، بانو ستاره اسکندری سپاس گذاری می کند
محمد رحمانی این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
امکان خرید بلیت روزهای تازه از فردا ساعت ۱۰ صبح فراهم می‌شود.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید