تیوال نمایش هفت کودک یهودی
S2 : 16:23:43
امکان خرید پایان یافته
  ۲۸ مهر تا ۲۴ آبان
  ۱۸:۰۰
  ۱ ساعت و ۵ دقیقه
 بها: ۳۵,۰۰۰ تومان

: مصطفی اسفندیاری
: رخساره شجاع الدّین، سعید دهقانی، حسین ابراهیمی، یوکابد، موسوی، سمیه کرمی، رویا بیگی، محمد میرزاده، سارا نعیمی، الیکا فلکی، عاطفه نصرآبادی، پریا شیوندی، میلاد اتابکی، سعید شایق، مرتضی موسوی
: سعید دهقانی، رضا ابراهیمی

: مصطفی اسفندیاری
: رویا عطّارزاده
: حمیدرضا طاهر
: عطیه حسن خانی
: غزاله زارع
: فاطمه اسماعیلی، مرضیه اسماعیلی
: رعنا خسروی
: فاطمه هدهدی
: فرشاد نصیری
: احسان مرادی
: مصطفی اسفندیاری
: امیرحسین حیدری
: زهرا ناصری
: مرتضی موسوی
: محمد امین نصیری
: وحید شریفیان، فوژان پارسا، عاصفه پشتچی
: رخساره شجاع الدّین
: حمیدرضا طاهر

درباره نمایش:
بهش بگو ما به زودی اونجا خواهیم بود
بهش بگو آخر پاییز کلاغ ها شروع به رفتن می‌کنند
درباره‌ی بهار چیزی بهش نگو
بهش بگو ما می‌ریم شنا کنیم

» وبسایت نمایش

این نمایش شامل هفت قطعه ی کوتاه شعرگونه می باشد که هر فصل فشرده ی دوره ی مشخص از تاریخ معاصر مهاجرت یهودیان و تشکیل دولت اسرائیل را روایت می کند. در این نمایش پدران و مادران با طیف اندیشه ی گوناگون به مکالمه می نشینند تا بتوانند تاریخی را که با حوادث پر فراز و نشیب با آن مواجه بوده اند به فرزندان دختری خود آموزش دهند
دسته‌بندی:
سیاسی
شهر:
تهران

گزارش تصویری تیوال از نمایش هفت کودک یهودی / عکاس: پریچهر ژیان

... دیدن همه عکس ها »

ویدیوهای وابسته

آواهای وابسته

مکان

حافظ، نوفل لوشاتو، بعد چهارراه رازی، نرسیده به خیابان ولیعصر، کوچه زیبا، پلاک ۱، عمارت نوفل‌لوشاتو
تلفن:  ۶۶۴۸۳۷۴۲


«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
افراطی‌گرایی صهیونیست به یهودیان آسیب های زیادی زده است

ایران‌تئاتر: بعد از خاتمه جنگ جهانی دوم و اشغال فلسطین توسط صهیونیست‌ها با مشارکت انگلستان از ۱۹۴۸ به بعد منطقه خاورمیانه کانون بحران، جنگ، درگیری و نسل‌کشی و آوارگی ساکنین فلسطین بوده است. مصطفی اسفندیاری کارگردان نمایش تلاش می کند در فرم روایی و اجرایی تکنیکالش به بررسی و واکاوی این مسئله مهم بپردازد.

در اصل هفت کودک یهودی جوابیه ای است در مورد شرایط دردناک غزه در زمان بمباران های اسرائیل در ژانویه 2009؛ نمایشنامه از هفت قطعه کوتاه شعرگونه تشکیل شده است و هر قطعه فشرده شده تاریخ ویژه و معینی از یهودیانی است که از آلمان به فلسطین مهاجرت کرده و کشور اسرائیل را بنیان نهاده اند. نمایشنامه هفت کودک یهودی اثری است درباره تشریح خشونت به کودکانی که در صحنه های آغازین، توسط نازی ها بر کودکان یهودی اعمال شده و در پایان این تعرض به خشونت یهودیان علیه مردم و کودکان سرزمین فلسطین تبدیل می شود. در خلاصه داستان نمایش آمده: این نمایش شامل هفت قطعه کوتاه شعرگونه می‌باشد که هر فصل فشرده دوره مشخص از تاریخ معاصر مهاجرت یهودیان و تشکیل دولت اسرائیل را روایت می کند. در این نمایش پدران و مادران با طیف اندیشه گوناگون به مکالمه می نشینند تا بتوانند تاریخی را که با حوادث پر فراز و نشیب با آن مواجه بوده‌اند به فرزندان دختری خود آموزش دهند. هفت کودک یهودی آبان در سالن شماره ۱ عمارت نوفل‌لوشاتو اجرا می‌شود. با مصطفی اسفندیاری درباره فضا و اجرای نمایش گفت‌وگویی انجام داده ایم.



آیا نمایش هفت کودک یهودی یک تاریخ نگاری وضعیت سرزمین فلسطین و اشغالگران صهیونیست ها تا به امروز است؟

این نمایش بر اثر یک نمایش نامه خارجی اقتباس شده است و در سال 92 این کار را در جشنواره‌ای روی صحنه برده بودم. اجرای جدید یک بازآفرینی از اجرای قبلی با تغییرات کلی است و برای اجرای جدید متن دوباره بازنویسی شد. بن مایه اصلی اثر درباره تربیت نسل آینده یهود است که با تناقضی روبه رو است و خانواده های مختلف یهودی با اندیشه های گوناگون نسبت به تربیت نسل جوان اقدام می کنند؛ اما نمی دانند که چگونه این کار را انجام می دهند.



آیا بر اساس تردیدهای موجود و شرایطی که در آن زندگی می کنند؛ دچار این مسئله شده اند؟

این ... دیدن ادامه » استیصال از هزاران سال پیش نزد قوم یهود وجود دارد و قوم سرگردانی هستند. طبق بررسی و تحقیقاتی که داشتم ریشه اصلی این سرگردانی معامله ای است که این قوم با خدا انجام داده اند و برای اینکه قوم برگزیده باشند سرگردانی را پذیرفتند. نکته مهم دیگر قربانی شدن یهودیان در بحث تفکرات صهیونیسمی است؛ همانطوریکه داعش لطماتی به اسلام زد.



در سال های اخیر جریانات تندرویانه به ادیان آسمانی لطماتی زیادی زده‌اند و مردم هم در این میان دچار آسیب و سختی شده اند؟

بله جریات تندرویانه بسیار چالش زا است و خیلی ها برای رسیدن به اهدافشان از طریق دین اقدام می کنند.



در بحث استفاده از نمادها در نمایش توانسته اید از کمترین نماد بهترین فضا و اطلاع رسانی را به مخاطب ارائه کنید. برجسته ترین نماد در نمایش شما چمدان هایی که در دست بازیگران است و بر آوارگی آنها تاکید دارد؟

قوم یهود خیلی زیاد به نمادها و سمبل‌ها اعتقاد دارد و تلاش می کند رازها و دانش هایش را در نمادها پنهان کند و در اجرا تلاش کردیم از زاویه دید یهودیان تقریری را نشان بدهیم. در دیالوگ نویسی‌ها نماد پردازی از شروع نمایش ارائه شد و در این بحث از تجربیات و تحقیقاتم در باره تطبیق دادن آیات تورات با کتب اسلامی استفاده کردم. در کنار این تجربیات از نظریات کارشناسان دینی و اسلامی بهره بردم.



چقدر تلاش کردید در ساختار نمایش از ارائه نگاهی کلیشه ای و تکراری دوری کنید؟

تلاش داشتیم تا خطوط قرمزها را رعایت کنیم و خیلی ها نگران بودند که از فضای نمایش تعبیر خاصی به وجود نیاید و بنابراین خیلی چیزها رعایت شد.



آیا دختر جوانی که در طول اجرای نمایش در جلوی تماشاگر و زیر میز حضور دارد به عنوان قهرمان اثر جایگاه دارد؟

این دختر نمادی از یک هویت است؛ هویتی که در طول سالها ساخته می شود. این هویت در بحث تربیتی قابل بازتعریف است. داستان نمایش از سال 1948 شروع می شود و البته تفکرات شکل گیری دولت مستقل یهود و صهیونیسمی از اواخر قرن نوزدهم شکل گرفت و در کنگره بزرگ یهودیان مانیفیست خودشان را صادر کردند و در طول تایم نمایش هر قشری از یهودیان از دهه چهل به بعد را مورد بررسی قرار دادیم؛ به طور مثال در اپیزود اول نمایش قشر یهودیان مذهبی مورد بررسی قرار گرفت.



آیا زن قرمز پوش این بخش نماد چنین قشری است؟

بله زن مذهبی، شجاع و با ایمانی است و تاکید کردیم که از آن دوران دسیسه و توطئه‌ها شکل گرفت و نسل به نسل ادامه پیدا کرد. در اپیزود دوم مقوله قربانی دادن(هولوکاست) مطرح شد و در اصل بهانه ای است برای مظلوم نمایی و امتیاز گیری و تاسیس کشور مستقل برای یهودیان. در اپیزود سوم هم به مهاجرت اشاره می شود و نشان دادیم که یهودیان آماده مهاجرت می شوند و سفری دارند به جایی که نمی دانند کجا است و قرار است در این جای جدید چه اتفاقاتی برایشان رخ بدهد؛ می روند و به همین دلیل خیلی پراکنده و تشتت دارند و حرف های مختلفی میانشان مطر می شود و هر کسی ساز خودش را کوک می کند. از یک جایی به بعد همگی قانع می شوند که باید رفت. در اپیزود چهارم وارد ارض موعود و اورشلیم می شوند.



در این بخش بازی با چمدان در ساختار اجرایی نمایش به وجود می آید؟

بله این چمدان همانطوری که اشاره کردید؛ نمادی از سفر و سرگردانی و دانش دینی آنها است.



در این بخش آیا ساختار دایره ای شکل میزانسن حرکتی بازیگران تاکیدی بر جبر این آدم ها دارد؟

در این اپیزود با جبری مواجه هستیم و شخص پشت سری به زور چمدان را در دست نفر جلویی قرار می دهد و البته در این دست به دست شدن چمدان کدهایی ارائه می شود و بخشی از ماجرا به مهاجرت معکوس پرداخته می شود. در اپیزود پنجم که کوتاه ترین و شاد ترین اپیزود نمایش است و تاکیدی به زود گذر بودن خوشی یهودیان دارد و اینها هیچ وقت نمی توانند شادی پایدار و با دوامی داشته باشند.

گفت‌وگو از احمد محمد اسماعیلی

https://theater.ir/fa/127337
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
«هفت کودک یهودی» از ظلم صهیونیست‌ها می‌گویند/ نقد افراط‌گرایی

مصطفی اسفندیاری کارگردان نمایش «هفت کودک یهودی» که تا ۲۴ آبان در عمارت نوفل لوشاتو روی صحنه می رود درباره مضمون این نمایشنامه در گفتگو با خبرنگار تئاتر خبرگزاری صبا توضیح داد: «هفت کودک یهودی» نمایشی روایی و مستند از هفت نسل قوم یهود است که در دوره های تاریخی مختلف وضعیت آنها را بررسی کرده و اتفاقاتی را که در زمینه فرهنگی، اجتماعی و سیاسی برای آن ها رخ داده است در بازه های ۱۰ ساله به صحنه آورده ایم.

وی افزود: ما در نمایش «هفت کودک یهودی» قصد داشتیم تفکیکی از صهیونیست و یهود را به نمایش بگذاریم و بگوییم افراطی گری های صهیونیست بر یهود سایه افکنده و باعث شده این نوع نگاه ها پیامدهای وخیمی برای جهان امروز داشته باشد.

اسفندیاری با تاکید بر ظلم صهیونیست برای یهودیان بیان کرد: همانطور که داعش برای اسلام خطرناک است صهیونیست هم برای یهود زیان بار است. داستان نمایش «هفت کودک یهودی» از سال ۱۹۴۵ و واقعه هولوکاست و کشتار دسته جمعی یهودیان شروع می شود و به دوره معاصر و جنگ های اخیر می رسد.

وی درباره نتیجه گیری از اجرای نمایش «هفت کودک یهودی» گفت: ما در نتیجه گیری این نمایش به این جا می رسیم که هیچ پای سفتی برای انتقال پیام به نسل آینده وجود ندارد و همه چیز به صورت وهم و درحد یک حرف باقی می ماند مانند ظرف غذایی که همه چیز در آن ریخته شده است و موجودی مانند هیولا متولد می شود و تمام سنت ها و انتظارات خودش را هم کنار می زند و بی رحمی را رواج می دهد.

این کارگردان درباره نام نمایش و اجرای آن در هفت قطعه کوتاه توضیح داد: ما مستقیم به مساله فلسطین نپرداختیم و خود ظالم را در این نمایش نشان می دهیم چراکه صهیونیست همیشه سعی کرده پشت مظلومیت فلسطین پنهان شود. نمایش «هفت کودک یهودی» تلاش می کند تا داستانی از زبان خود یهودیان و تلفیق آیه های تورات با قرآن برای مخاطب ارائه شود.

وی در پایان درباره دغدغه های هنرمندان و ارتباط آن با مسایل دنیا بیان کرد: هر هنرمندی در جامعه خود دارای یک جهان بینی است. من این نمایش را یک بار در زمان دانشجویی با چهار بازیگر اجرا کردم و جوایز زیادی گرفتم ولی یکی از ایده آل های من این بود که در ابعادی بزرگ تر نمایش «هفت کودک یهودی» را روی صحنه ببرم چراکه حرف جهانی دارد و تفکر افراطی در جهان را نمایش می دهد.

نمایش «هفت کودک یهودی» به کارگردانی مصطفی اسفندیاری و تهیه‌کنندگی مشترک سعید دهقانی و رضا ابراهیمی از شامگاه یکشنبه ۲۸ مهر در عمارت نوفل‌لوشاتو روی صحنه رفت.

رخساره ... دیدن ادامه » شجاع‌الدین، میلاد اتابکی، سعید دهقانی، یوکابد موسوی، سعید شایق، حسین ابراهیمی، سمیه کرمی، سارا نعیمی، رویا بیگی، پریا شیوندی، الیکا فلکی، عاطفه نصرآبادی و محمد میرزاده بازیگرانی هستند که در این نمایش به ایفای نقش می‌پردازند.

سایر عوامل این نمایش عبارتند از مصطفی اسفندیاری برگردان و بازآفرینی، احسان مرادی آهنگساز، عطیه حسن‌خانی طراح لباس، رعنا خسروی طراح گریم، فرشاد نصیری طراح نور، دل‌آرام عباسی دستیار کارگردان، زهرا ناصری مدیر صحنه، طراح صحنه: مصطفی اسفندیاری، فوژان پارسا عکاس، حمیدرضا طاهر مدیر هنری؛ ساخت تیزر، طراحی لوگو و عکاسی تبلیغاتی، برنامه‌ریز: رویا عطّارزاده، دستیار لباس: غزاله زارع، دوخت لباس: فاطمه اسماعیلی، مرضیه اسماعیلی، مجری گریم: فاطمه هدهدی، اجرای نور: صالح رجائی، ساخت دکور: امیرحسین حیدری، صحنه یار: مرتضی موسوی، کارشناس پروژه: محمد امین نصیری و طراح پوستر: رخساره شجاع الدین.

«هفت کودک یهودی» از ۲۸ مهر تا ۲۴ آبان ساعت ۱۸ به مدت ۲۰ شب در سالن شماره ۱ عمارت نوفل‌لوشاتو اجرا می‌شود.

نسترن معصوم پور

https://www.khabargozarisaba.com/43117/%D9%87%D9%81%D8%AA-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9-%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B8%D9%84%D9%85-%D8%B5%D9%87%DB%8C%D9%88%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%DA%AF%D9%88%DB%8C%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%82%D8%AF-%D8%A7%D9%81%D8%B1%D8%A7%D8%B7%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C/
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
واقعیت صهیونیسم به روایت «هفت کودک یهودی»/ قضاوت نکردیم

مصطفی اسفندیاری کارگردان نمایش «هفت کودک یهودی» که در عمارت نوفل لوشاتو روی صحنه است درباره استقبالی که تا امروز از این نمایش شده است به خبرنگار مهر گفت: مساله میزان استقبال از آثار نمایشی مساله مهمی است که نیاز به آسیب‌شناسی، بازنگری و مخاطب‌شناسی تئاتر دارد. از سال‌های ۹۰-۹۱ به تعداد تماشاخانه‌های خصوصی اضافه می‌شود که البته اتفاق خوشایندی برای تئاتر است چون فرصت کار کردن به گروه‌های جوان داده می‌شود اما از طرف دیگر مساله تربیت مخاطب نیز مطرح است که در این طرح نادیده گرفته شده است.

وی ادامه داد: در طول سال‌های اخیر تعداد سالن‌های اجرا به طور تقریبی از ۱۰ سالن به ۳۰ سالن رسیده است و به طور معمول هر شب شاهد بیش از ۱۰۰ اجرا در شهر تهران هستیم اما با وجودی که تعداد اجراها ۱۰ برابر شده تعداد مخاطبان با همین تناسب رشد نکرده است. علاوه‌بر اینکه فکری به حال تربیت تماشاگر نکرده‌اند به دلیل مسائل اقتصادی نیز تئاتر کم‌کم دارد از سبد فرهنگی خانواده‌ها حذف می‌شود و همین مساله به گروه‌های جوان و مستقل که در آثارشان بازیگر چهره ندارند آسیب بیشتری می‌رساند که این موضوع دامن کار ما را هم گرفت و انتظاری که داشتیم کمتر برآورده شد اما در نهایت خوشحالم که توانستیم این نمایش را به صحنه ببریم تا پیاممان را به گوش همه برسانیم.

اسفندیاری درباره ویژگی‌های نمایش توضیح داد: «هفت کودک یهودی» اقتباسی از نمایشنامه‌ای اورجینال نوشته یک نویسنده انگلیسی است که پیش از این در سال ۹۲ در جشنواره تئاتر مونولوگ دانشگاه هنر اجرا شد و ۶ جایزه را نیز از آن خود کرد اما من تصمیم داشتم این اثر را در ابعاد گسترده‌تری بازتولید و به صحنه ببرم چون این نمایش دغدغه من بوده و اثری درباره فلسطین، صهیونیسم، ظالم و مظلوم است و تلاشم این بود که بتوانم این پیام را منتقل کنم. خوشبختانه با حضور سعید دهقانی و رضا ابراهیمی تهیه کنندگان نمایش این اتفاق میسر شد.

وی درباره داستان نمایش عنوان کرد: این اثر نمایشی زندگی ۷ نسل از قوم یهود را از سال ۱۹۴۵ و بعد از جنگ جهانی دوم روایت می‌کند. در این نمایش طی ۷۰ سال مسائلی مثل چگونگی شکل گیری پروتکل‌های یهود و صهیونیسم، مساله مهاجرت، بحران برسر مساله آب، جنگ ۶ روزه با اعراب و در نهایت بمباران غزه روایت می‌شود. نکته‌ای که در این نمایش مد نظرمان داشتیم این است که یک تقریر از نگاه خود یهودیان داشته باشیم.

وی ادامه داد: در این نمایش طیف‌های مختلف خانواده‌های یهودی که از اندیشه‌های مختلف برخوردار هستند به تصویر کشیده می‌شوند. خانواده‌هایی که در حال آماده کردن نسل‌های دختر خانواده خودشان هستند تا گذشته تازه‌ای را برایشان بنویسند و گذشته قبلی را به دست فراموشی بسپارند اما در همین پارادوکس‌ها نسلی متولد می‌شود که همه آرزوها و آرمان‌های نسل‌های گذشته را زیر پا گذاشته و خودش تبدیل به یک ماشین کشتار می‌شود و حتی پایش را هم از صهیونیسم فراتر می‌گذارد. در واقع در این نمایش ما هشدار می‌دهیم که هر ایدئولوژی تاریخ انقضایی دارد و معلوم نیست که قرار است محصول و یا ترکیب صهیونیسم و داعش چه معضل خطرناکی باشد.

اسفندیاری یادآور شد: در آثاری که با موضوع مقاومت اجرا شده است همیشه از زاویه دید فلسطینیان به قضیه نگاه می‌شود اما ما برعکس عمل کردیم و تصمیم گرفتیم به جای مظلوم این بار ظالم را بشناسیم. در دیالوگ‌ها و نمادپردازی‌ها تلاش کردیم نکات درستی را رعایت کنیم تا دوستان و هموطنان یهودی ما از دیدن نمایش ناراحت نشوند و با دیدگاه منطقی به سنت‌های آن‌ها نگاه کنیم. یهودیان در ایران جزو اقلیت‌هایی هستند که برای ما عزیز هستند و ما در این نمایش قصد نداشتیم یهود را زیر سوال ببریم، برعکس می‌خواستیم به این مفهوم بپردازیم که همانطور که یک نگاه رادیکال مثل داعش خودش را روی یک تفکر مذهبی مثل اسلام سوار می‌کند، یهود نیز قربانی سیاست‌های صهیونیسم شده است.

این کارگردان تئاتر متذکر شد: هدف این نمایش تفکیک یهود و صهیونیسم است که این تفکیک کردن برای ما بسیار سخت بود چون دوست داشتیم اثرمان را بدون قضاوت ارائه دهیم و از هرگونه شعار و پروپاگاندا دوری کنیم. پرداختن به چنین مضامینی که از ایدئولوژی صحبت می‌کند، ممکن است برای مخاطب پیش فرض‌هایی را به وجود بیاورد و برخی از افراد با ما زاویه پیدا کنند که این اتفاق برای کار ما نیز رخ داد و ارگان‌هایی که فکر می‌کردیم ممکن است از ما حمایت کنند دقیقا جلوی ما ایستادند و برعکس ارگان‌هایی که فکر نمی‌کردیم به ما کمک کنند، پشتمان ما بودند اما در نهایت این اثر نمایشی بدون حمایت مالی و به شکل مستقل آماده اجرا شد.

وی ... دیدن ادامه » در پایان با اشاره مشکلاتی که اجرای این نمایش در کشورهای دیگر نیز داشته است، گفت: نمایش «هفت کودک یهودی» در هر کشوری اجرا شده جلو آن را گرفته‌اند پس اگر نمایشی که در غرب اجازه اجرا ندارد در ایران هم به صحنه نرود، دیگر ما چه فرقی با آن‌ها داریم و به نظر می‌رسد که داریم سیاست‌های غرب را دنبال کنیم.

رخساره شجاع‌الدّین، سعید دهقانی، یوکابد موسوی، میلاد اتابکی، حسین ابراهیمی، سعید شایق، سمیه کرمی، سارا نعیمی، الیکا فلکی، رویا بیگی، پریا شیوندی، عاطفه نصرآبادی، محمد میرزاده بازیگران نمایش «هفت گودک یهودی» هستند که تا پنجشنبه ۲۳ آبان ماه در عمارت نوفل لوشاتو روی صحنه است.

https://www.mehrnews.com/news/4770309/%D9%88%D8%A7%D9%82%D8%B9%DB%8C%D8%AA-%D8%B5%D9%87%DB%8C%D9%88%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85-%D8%A8%D9%87-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D9%87%D9%81%D8%AA-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9-%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%82%D8%B6%D8%A7%D9%88%D8%AA-%D9%86%DA%A9%D8%B1%D8%AF%DB%8C%D9%85
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خرید بلیت سانس پایانی این نمایش به کارگردانی مصطفی اسفندیاری و بازی میلاد اتابکی، پریا شیوندی، یوکابد موسوی و.. روز جمعه ۲۴ آبان‌ماه همینک آغاز شد.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
در گفت‌وگو با باشگاه خبرنگاران جوان مطرح شد؛

نمایشی از مهاجرت یهودیان معاصر/ هنر ایران هنوز صنعتی نشده است.
کارگردان هفت کودک یهودی تاریخ مهاجرت یهودیان معاصر از جنگ جهانی دوم تا تشکیل دولت اسرائیل را در نمایش خود روایت می‌کند.

نمایشی از مهاجرت یهودیان معاصر/ هنر ایران هنوز صنعتی نشده استمصطفی اسفندیاری کارگردان نمایش «هفت کودک یهودی» در گفت‌وگو با خبرنگار حوزه تئاتر گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان،درباره موضوع این نمایش گفت: این نمایش از ۷ قطعه‌ی شعر گونه تشکیل شده که هر فصل روایت گر تاریخ مهاجرت یهودیان معاصر از جنگ جهانی دوم تا تشکیل دولت رژیم اشغاگر صهیونیست است.

وی افزود: ساختار روایی نمایش بر مبنای دیالوگ‌هایی بنا شده که اقشار متفاوت از خانواده‌های یهودی با اندیشه‌های متفاوت در تلاش هستند تا تاریخ را از گذشته‌های بسیار دور تا زمان حاضر با تفسیر شخصی خود برای نسل دختری شان روایت کنند.
اسفندریاری درباره تاثیر نمایش «هفت کودک یهودی» بر مخاطبان اظهار کرد: ما در دیالوگ نویسی و نمادپردازی سعی کردیم تا نزدیک‌ترین تقریر از دین یهود را در نظر بگیریم و این حاصل چند سال مطالعه در زمینه‌ی یهودشناسی و تطبیق آیه‌های تورات و روایت اسلامی قرآن و مشاوره‌ی کارشناسان مختلف است.

این کارگردان در خصوص هدف خود برای اجرای این نمایش بیان کرد: سخت‌ترین قسمت کار ما به تصویر کشیدن برنامه ریزی صهیونیسم که اعتقادات یهودیان را در تمام جهان تحت شعاع قرار داده و آن‌ها را مجبور به مهاجرت سرزمین موعود می‌کند، بوده است.

اسفندریاری تصریح کرد: در ابتدا یهودیان با هر عقیده‌ای به این جنبش پیوستند و پس از مدتی که اختلافات عقیدتی در آن‌ها بروز کرد، به شاخه‌های دیگری مانند صهیونیسم مذهبی، صهیونیسمسوسیال و صهیونیسم تجدیدنظر طلب تقسیم شدند. ما باید به سادگی و ظرافت این دو یعنی عقیده‌ی یهودیان به نبوت حضرت موسی (ع) و همچنین پروتکل‌های صهیونیسم که با نژادپرستی افراطی که دین یهود را دستمایه سیاست‌های خود قرارداده از هم تفکیک می‌کردیم. وی ادامه داد: خوشبختانه در پیش نمایش‌های این نمایش که برای طیف‌های مختلف اقلیتی و سیاسی داشتیم توانستیم توجه مخاطب و کارشناسان را جلب کنیم و امیدواریم در ادامه‌ی راه مخاطب عام و فرهیخته‌ی تئاتر نیز به راحتی متوجه این امر و مسئولیت در برابر این موضوع مهم بشود.

وی با بیان اینکه سعی کردیم در اپیزود‌های مختلف از شیوه‌ی کلاژ و گاهی فضای همزمان استفاده کنیم گفت: این شیوه بدین دلیل انجام شده که بیشترین تأثیر را به صورت فشرده بنابر اقتضای دوره تاریخی و امکانات موجود با ترکیب تکنیک‌های مختلف تئاتری با بیان رئالیستی و در فرم (اکسپرسیونیستی، گروتسک، پرفورماتیو و ...) توامان داشته باشیم تا برای مخاطب عام که با نشانه‌ها و نمادگرایی‌های بسیار یهودی آشنا نیست قابل درک و همزمان حس شدنی باشد.

این ... دیدن ادامه » کارگردان تئاتر با اشاره به انتخاب اسم «هفت کودک یهودی» برای نمایش افزود: هفت کودک یهودی نام یک نمایشنامه انگلیسی کوتاه ده دقیقه‌ای به همین نام است که اولین بار در تئاتر رویال کورت لندن به اجرا در آمده است و ما بر اساس همان نسخه‌ی اصلی با دراماتورژی و بازنویسی متن جدید تقریبا از ۵۰ درصد دیالوگ‌های نسخه‌ی اصلی استفاده نموده و چند برابر آن به دیالوگ‌ها افزوده و توانسته ایم یک نمایش کوتاه ۱۰ دقیقه‌ای را به ۶۵ دقیقه تبدیل و بازتولید کنیم.

وی اظهار کرد: از آنجا که من این نمایش را سال ۹۲ با یک سبک اجرایی و بازیگران متفاوت اجرا کرده بودم بهترین عنوانی که توانستیم انتخاب کنیم بازآفرینی بود.

اسفندیاری درباره انتخاب بازیگران برای نمایش «هفت کودک یهودی» بیان کرد: مهمترین معیاری که برای انتخاب بازیگران در نظر گرفته شده بود برخورداری از اخلاق حرفه‌ای نه به معنای تعداد اجرا و رزومه کاری بلکه به معنای واقعی کلمه با پشتکار و جسارت و نظم بوده است.

وی افزود: در میان بازیگران افرادی با بیشینه‌ی تئاتری طولانی و همچنین چند کار اولی داریم، اما تمام تلاش ما در تمرینات این بوده که توازن و انسجام را در همه‌ی بخشی‌های اجرا برقرار نماییم و تا جایی پیش رفتیم که بیشتر بازیگران ما توانایی ایفای نقش کارکتر‌های مختلف نمایش را دارند و حتی می‌توانند به صورت یک تک گویی به صورت انفرادی اجرا نمایند. در نهایت با یک غربالگری هر بازیگر به مثابه یک چرخدنده جایگاه اصلی خودش را پیدا کرد تا موتور نمایش به حرکت در بیاید.

کارگردان نمایش «هفت کودک یهودی» درباره اجرای مجدد این نمایش گفت:نسخه‌ی اصلی این نمایش را یک بار خودم ترجمه و در جشنواره مونولوگ دانشگاه هنر به اجرا در در آوردم که ماحصل آن سه جایزه‌ی بازیگری و یک کاندیدای بازیگری، جایزه‌ی کارگردانی و تندیس ویژه‌ی آهنگسازی بود.

وی افزود: با توجه به دغدغه‌ی من نسبت به این موضوع همیشه برایم مهم بود که در زمان مناسب این نمایش را به اجرایی کامل و در خور حساسیت مسئله برای تماشاگران به اشتراک بگذارم و چنانچه اگر استقبال مخاطب و حمایت‌های ویژه‌ای وجود داشته باشد این نمایش پتانسیل گسترش یافتن و بسط دادن جزئیات را برای اجرا‌های مجدد دارا باشد.

کارگردان نمایش هفت کودک یهودی با اشاره به دلیل خود برای انتخاب مکان نوفل لوشاتو اظهار کرد:این روز‌ها بیشتر از ۱۰۰ نمایش به صورت روزانه در تهران به روی صحنه می‌رود که کمتر از تعداد انگشتان سالن‌های دولتی وجود دارد و از کارگردان‌های جوان با مدت‌های طولانی در صف اجرا حمایت می‌کنند.

وی افزود: با پیشنهاد تهیه کنندگان آقایان سعید دهقانی و رضا ابراهیمی که دغدغه مندانه بسیار همراه این پروژه بودند و هستند، تصمیم گرفتیم وقت خود را پشت صف سالن‌های دولتی تلف نکنیم و پس از رایزنی با چند سالن خصوصی، عمارت نمایشی نوفل لوشاتو بیشترین همکاری را با ما داشته و ما هم وقت را تلف نکرده و با برنامه ریزی دقیق با آرامش کار را به مرحله‌ی اجرا رساندیم.

اسفندیاری درباره مشکلات گریبانگیر تئاتر مخصوصا مشکلات نمایش «هفت کودک یهودی» گفت:قطعا اولین چالش هر فعالیت هنری تأمین سرمایه برای ارائه اثر و پس از آن معیشت هنرمندان است. اما با دست روی دست گذاشتن هم نمی‌توان کاری را پیش برد. از نظر من هنر در ایران هنوز صنعتی نشده است به عبارت دیگر هنرمندان ما هنوز اصول بازاریابی و پرزنت کردن خود را فرانگرفته اند که این مسئله باید با ارائه‌ی واحد‌های دانشگاهی همچون مدیریت تولید و اقتصاد هنر برطرف شود.

وی ادامه داد: خوشبختانه به یاری خدا ما در این زمینه با مدیریت صحیح سرمایه شخصی تهیه کنندگان توانستیم بدون اینکه در کیفیت کار تأثیر محسوسی داشته باشد هزینه‌های تولید را تا ۵۰ درصد کاهش دهیم. اما قطعا حمایت از تئاتر وظیفه‌ی شهرداری‌ها و نهاد‌هایی است که در زمینه‌ی فرهنگ و هنر فعالیت می‌کنند.

کارگردان نمایش «هفت کودک یهودی» درباره تمرینات خود قبل از اجرای این نمایش بیان کرد:کلید خوردن تمرینات این نمایش از ابتدای اردیبهشت ماه زده شد که در دوماه ابتدایی بازیگران و عوامل با حساسیت‌ها و دقت به گروه افزوده شدند. پس از تکمیل شدن متن از اوایل مردادماه کار اصلی ما آغاز شد و گروه شکل منسجمی به خود گرفته و به طور میانگین ۴ روز در هفته به مدت ۵ ساعت ادامه داشته است.

وی درباره کار‌های آتی خود در حوزه تئاتر گفت: از دو سال پیش جرقه‌های تولید یک نمایش موزیکال به نام «پرومته در زنجیر» به نویسندگی سهند خیرآبادی زده شده و ما تمرینات را با یک گروه ۸۰ نفره از بازیگران به مدت ۹ ماه فشرده آغاز کرده ایم. اما به دلیل عدم تأمین سرمایه، این پروژه فعلا در وضعیت استندبای می‌باشد که برنامه ریزی‌های اجرای آن در سال آینده در حال انجام است. همچنین نمایش «سه زن ابر مرد» و موزیکال «ایزد الهه ایست» در چشم انداز کوتاه مدت اجرا‌های من می‌باشد.

گفتنی است نمایش هفت کودک یهودی به کارگردانی مصطفی اسفندیاری، تهیه کنندگی سعید دهقانی و رضا ابراهیمی، با هنرمندی رخساره شجاع الدّین، سعید دهقانی، یوکابد موسوی، میلاد اتابکی، حسین ابراهیمی، سعید شایق، سمیه کرمی، سارا نعیمی، الیکا فلکی، رویا بیگی، پریا شیوندی، عاطفه نصرآبادی و محمد میرزاده هر شب ساعت ۱۸:۰۰ به مدت یک ساعت و پنج دقیقه از تاریخ ۲۸ مهر تا ۲۴ آبان ماه در سالن شماره ۱ عمارت نوفل لوشاتو به روی صحنه می‌رود.

https://www.yjc.ir/fa/news/7119101/%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D9%87%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%AA-%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D9%87%D9%86%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B2-%D8%B5%D9%86%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%D9%86%D8%B4%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA

انتهای پیام/
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
بایدها و نبایدهای صهیونیسم در «هفت کودک یهودی»

نمایش «هفت کودک یهودی» همه بایدها و نبایدهای صهیونیسم است که شنیدن و دیدن آن‌ها هرچند از تحمل مخاطب خارج است اما باید شنیده و دیده شود.

گروه فرهنگ و هنر دفاع‌پرس‌ـ رسول حسنی

مسئله مهاجرت یهودیان به فلسطین و غصب این منطقه مهم به بهانه واهی بازپس گرفتن زمین‌های پدری و متعاقب آن نسل‌کشی مسلمانان به‌تلافی کشتار یهودیان در جنگ جهانی دوم و مسائل مرتبط با آن از موضوعاتی است که با همه اهمیتش در هنرهای نمایشی ایران کمتر به آن پرداخته شده است. با وجودی که مسئله فلسطین، مسئله استراتژیک جمهوری اسلامی ایران است، اما هنوز سیاست‌گذاری‌های فرهنگی درستی در این حوزه اجرا نشده است تا شاهد نمایش‌هایی با موضوعاتی این چنینی روی صحنه باشیم.

«هفت کودک یهودی» به کارگردانی «مصطفی اسفندیاری» یکی از نادر نمایش‌های این سال‌ها با محوریت صهیونیسم و غصب فلسطین توسط یهودیان است. سال‌هاست که رژیم اشغالگر قدس، فلسطینیان را مردمی بی‌سرزمین خوانده و کشور فلسطین را سرزمینی بدون مردم نام نهاده‌اند. «هفت کودک یهودی» بدون آنکه سعی در القای مفهومی داشته باشد و به‌دور از هرگونه سیاست‌زدگی، مخاطب را به این نتیجه روشن می‌رساند که این یهودیان صهیونیست هستند که مردمانی بی‌سرزمین و بی‌هویت هستند که با غصب فلسطین سعی دارند برای خود تاریخ و هویت بسازند.

در طول نمایش، شخصیت‌های متعددی می‌بینیم که هیچ شناسه‌ای نداشته و نام و گذشته و نشانی که بتوان آن‌ها را شناخت ندارد. این شخصیت‌ها خطاب به مخاطبی نامعلوم حرف می‌زنند تا آن مخاطب مجهول پیام‌شان را به کودکان یهودی ـ نسل بعدی صهیونیسم ـ برسانند. آن‌ها بر دو عبارت «بهش بگو» و «بهش نگو» تأکید دارند. این گفتن و نگفتن‌ها در واقع سیاست‌های مزورانه صهیونیست‌ها را شرح و تفسیر می‌کنند. از طرفی این عبارت‌ها تعیین خط مشی رسانه‌هایی است که زیر سلطه اسرائیل اداره می‌شوند.

«هفت کودک یهودی» در لایه‌های زیرین خود تسلط صهیونیسم بر افکار عمومی را تفسیر می‌کند و از آنجایی که در بیان آنچه که می‌خواهد بگوید، کم‌فروشی نمی‌کند و شعارزده و یک‌بعدی هم نیست، دچار لکنت هم نمی‌شود. «هفت کودک یهودی» داستانی تعریف نمی‌کند درنتیجه فاقد پی‌رنگ و گره‌افکنی و گره‌گشایی و شخصیت است؛ اما به دلیل نوع روایتی که نویسنده انتخاب کرده و کارگردان به‌خوبی آن را روی صحنه جان بخشیده است، فقدان داستان به حسن بزرگ «هفت کودک یهودی» بدل شده است و مهم مونولوگ‌هایی است که کاراکترهای یهودی اجرا می‌کنند.

اگر این اثر داستان مشخصی از مهاجرت و غصب فلسطین و کشتار مسلمانان داشت بدون شک به ورطه شکستی می‌افتاد که بیرون آمدن از غیر ممکن بود. مسیری که نویسنده و کارگردان برای اجرای «هفت کودک یهودی» انتخاب کرده‌اند مسیر درستی است اما بیش از اندازه دست به عصا راه رفتن سبب شده تا مخاطب مدام در بین متن اثر و ارجاعات نمایش و اطلاعاتی که از قبل داشته در حرکت باشد. اگر دانسته‌های مخاطب در حد نمایش نباشد به آن لذتی که باید ببرد، نمی‌رسد. ممکن است شکل میزانسن، طراحی نور و بازی قابل بازیگران مخاطب را تا پایان نمایش نگه می‌دارد، اما نمی‌توان انتظار داشت که او به نتیجه‌ای که کارگردان انتظار دارد برسد.

از ... دیدن ادامه » طرفی حجم اطلاعاتی که کاراکترها منتقل می‌کنند آن‌قدر زیاد است که مخاطب فرصت حلاجی کردن آن‌ها در ذهنش را ندارند. برای همین بخش زیادی از این اطلاعات از دست می‌رود. نهایتاً مخاطب می‌پذیرد که صهیونیست‌ها قوم بی‌هویتی هستند که با ابزار رسانه سعی دارند خود را محق نشان دهند اما نمی‌تواند این مفهوم را به اثبات برساند. تجربه دیدن «هفت کودک یهودی» تجربه ارزشمندی است در شرایطی که با انبوه آثار یک‌لایه و سطحی و روشنفکرمآبانه روی صحنه روبه‌رو هستیم، «هفت کودک یهودی» اتفاق مبارکی است که باید بارها و بارها تکرار شود.

https://defapress.ir/fa/news/367525/%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D9%86%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B5%D9%87%DB%8C%D9%88%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85-%D8%AF%D8%B1-%D9%87%D9%81%D8%AA-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9-%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%DB%8C
امیرمسعود فدائی و امیر مسعود این را خواندند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خرید بلیت این نمایش به کارگردانی مصطفی اسفندیاری و بازی رخساره شجاع الدّین، سعید دهقانی، یوکابد موسوی، میلاد اتابکی، حسین ابراهیمی، سعید شایق، سمیه کرمی، سارا نعیمی، الیکا فلکی، رویا بیگی، پریا شیوندی، عاطفه نصرآبادی، محمد میرزاده با تخفیف روزهای نخست، شنبه ۲۰ مهرماه ساعت آغاز خواهد شد.