برای پیش‌گیری از شیوع ویروس کرونای جدید، همه تئاترها، کنسرت‌ها و سینماها تا پایان هفته یعنی آدینه ۹ اسفندماه تعطیل است. اطلاعات بیشتر
تیوال نمایش کاتالپسی
S3 : 11:15:12
امکان خرید پایان یافته
  ۰۸ آبان تا ۰۸ آذر
  ۲۱:۰۰
  ۱ ساعت و ۱۰ دقیقه
 بها: ۴۰,۰۰۰ تومان

: علی امیر ریاحی
: وحید نفر
: سهیل ساعی، پانته‌آ مرزبانیان، امیر عدل پرور، هدیه حاجی طاهری، مهدی ذاکر حسینی، مانی ترلان، سهیل ملکی، محمد غضنفری و احمد لشینی

: مانلی نفر
: علیرضابابایی
: ساناز قراملکی
: هومن عین الهی
: فرشاد نصیری
: مریم شریعتی
: گروه هنری پژواک
: سهیل ساعی، مهدی بزرگ زاده
: گلدیس نمازیان، رضاجاویدی
کولر منزل کیانوش و همسرش شهرزاد از کار می افتد و پس از رفت و آمدهای بسیار متوجه می شوند که کانالهای کولر در حال ازدیاد می باشد...

گزارش تصویری تیوال از نمایش کاتالپسی / عکاس:‌ رضا جاویدی

... دیدن همه عکس ها »

مکان

حافظ، نوفل لوشاتو، بعد چهارراه رازی، نرسیده به خیابان ولیعصر، کوچه زیبا، پلاک ۱، عمارت نوفل‌لوشاتو
تلفن:  ۶۶۴۸۳۷۴۲


«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال

نقد نمایش «کاتالپسی» به کارگردانی وحید نفر
نشانگانی از وادادگی‌های اجتماعی
نباید معضلات ومشکلات و محدودیت های اجتماعی ما را دچار کاتا لپسی کند 2
نباید معضلات ومشکلات و محدودیت های اجتماعی ما را دچار کاتا لپسی کند 2
ایران تئاتر-سیدعلی تدین صدوقی: نمایش «کاتالپسی» به گونه ای وضعیت موجود جامعه و هنرمندان را نشان می‌دهد. احساس عدم امنیت و عدم رهایی و آزادی ، گویی همه تحت نظر هستند و همه در زندگی یکدیگر سرک می‌کشند وتجسس می‌کنند.

" کاتالپس» به معنی مرگدیسی، کرختی و فقدان ناگهانی حرکات ارادی بدون وجود یک ضایعه عضلانی است دراین حالت اندام‌ها وتنه وضع خود را به یک حالت حفظ می‌کنند و حواس و اعضای حس نیز وظایف خود را انجام می‌دهند ولی پاسخ به تحریکات و حرکات ارادی سلب می‌شود . علت این عارضه ناخوشی‌های مراکز عصبی و هیستری شناخته می شود. نمایش " کاتالپسی " وضعیت دو زوج جوان را نشان می‌دهد که هرکدام مشکلات خودشان را دارند؛ زوجی که محور ماجرا هستند و هر دو نویسنده وهنرمندند و یک دختر کوچک دارند .. مرد اما منزوی است و خانه نشین؛ گویی از اجتماع و کارکردن و نوشتن طرد و منع شده است. او در خود است و منفعل و دلش می‌خواهد روی مبل خود بنشیند و لم بدهد. زن اما پرکار است و انرژیک. او چند جایزه ادبی نیز گرفته به جلسات نقد ادبی می‌رود با جامعه ادبی و مردم در ارتباط است. مرد به نوعی به همه این‌ها حسادت می‌کند و شاید این حسادت او از همین " کاتالپسی " ای که دچارش شده است سر چشمه می‌گیرد. زوجی که دوست اینان هستند نیز با مشکلات خاص خود درگیر هستند . آن دو با وجود داشتن یک پسر کوچک به لحاظ عاطفی از یکدیگر جدا شده اند اما همچنان با هم زندگی می‌کنند. زن اعتقاد دارد که یک کاغذ ونوشته نمی‌تواند محبت و رابطه زناشویی موفقی را تضمین نماید، بلکه مهم تفاهم ودرک متقابل دو نفری هستند که با یکدیگر می‌خواهند زندگی کنند یا همدیگر را دوست دارند . زن می‌خواهد خود کشی کند که بعداً بر اثر اتفاقی منصرف می‌شود. این اتفاق شکستن پای شوهرش است . شوهر می‌گوید باید شوکی را وارد زندگی شان کنند تا به روال عادی باز گردد. آن شوک شاید مقابله با کاتالپسی اجتماعی ای باشد که همه به نوعی درگیرش شده‌اند .

زوج اصلی ماجرا اما درگیر مسائل پیچپده خودشان هستند. زن از عدم انفعال و عدم فعالیت مرد و بی خیالی او ناخشنود است. مرد نیز به روابط و رفت آمد های زن شک دارد. زن ازین همه عدم انفعال و بی تحرکی و بی خیالی وشکاکی خسته و منزجر است.

نمایش زمانی شروع می‌شود که مرد روی مبل خودش دراز کشیده است. هوا گرم است وکولرشان خراب شده ، زنگ در به صدا در می‌آید و کولر ساز وارد می‌شود . او پس از وارسی کولر می‌گوید که در کانل کولرتان چیز بزرگی گیر کرده ، چیزی که زنده است و حرکت می‌کند و جلوی کار کردن کولر و ورود هوا را گرفته است . از داخل کانال کولر سر و صداهای عجیبی می‌آید . این البته مشکل همه ساختمان است . ساختمانی که کانال کولرهایش صدا می‌دهد و بیشتر از حد معمول در ساختمان کار شده است در واقع تو گویی کانل های کولر چون ماری پیچ در پیچ همه ساختمان را فرا گرفته‌اند و معلوم نیست از کجا شروع شده و به کجا ختم می‌شوند در نهایت کار به دخالت آتشنشانی می‌کشد اما آن‌ها هم از ماجرا سر در نمی‌آورند ولاجرم همه ساکنین ساختمان را تخلیه می‌کنند، الا زوج ماجرای داستان که با آمدن دختر کوچکشان در انتهای نمایش گویی می‌خواهند به این سردی و عدم انفعال در زندگی به گونه ای خاتمه دهند؛ یا اینکه بمانند و با چیزی که در کولر است مبارزه کنند .

مرد به زعم نویسنده گویی به " کاتالپسی " دچار شده ، مانند افرادی که با شیوه " کاتالپسی هیپنوتیزم " می‌شوند . همه عضلات و اندام آن‌ها کار می‌کند اما بی تحرک هستند و فقط به فرامین " هپینوتیزم کننده " گوش می‌دهند . در واقع به نوعی شاید همه ما با وضعیت موجود در جامعه دچار نوعی کاتالپسی و هیپنوتیزم و بی تحرکی شده‌ایم .

مرد ... دیدن ادامه » که یک نویسنده است به نوعی منفعل وهیینوتیزم شده است . گویی به گونه ای توسط چیز یا چیزهایی که در کانل کولر هستند تحت نظر است؛ یا توسط کولر ساز ، توسط مأمور آتشنشانی و... او از این احساس عدم امنیت است که منفعل شده ، به نوعی شاید بتوان گفت او را منفعل کرده‌اند .

گویی او توسط کسانی کاتالپسی شده و نمی تواند حرکت کند. نمی‌تواند کار کند و نمی‌تواند بنویسد؛ زمانی که احساس امنیت شخصی ، کاری فکری و اجتماعی نداری در واقع به نوعی کاتالپسی شده ای.

نمایش به گونه ای وضعیت موجود جامعه و هنرمندان را نشان می‌دهد. احساس عدم امنیت و عدم رهایی و آزادی ، گویی همه تحت نظر هستند و همه در زندگی یکدیگر سرک می‌کشند وتجسس می‌کنند؛تا جایی که کولر ساز زمانیکه بحث بین زن وشوهر را می‌شنود به مرد کارت وزیتی را می‌دهد که وسایل رفع ناتوانی جسنی را برای مردان عرضه می‌کند؛ واین یعنی یک فاجعه اجتماعی. کارگردان نمایش " وحید نفر" رفت آمد کولر ساز ومامور آتشنشانی را به گونه ای آزاد گذاشته ، مثلاً به یکباره کولر ساز از دسشویی بیرون می‌آید یا از اطاق خوا ب و... این یعنی هیچ جا امن نیست.

پرواضح است زمانی که فرد احساس امنیت ، راحتی و رهایی و بدون ترس از دخالت یا سرکشیدن دیگران در زندگی‌اش از هر نظر چه فکری وچه عملی ، چه کاری و چه در زندگی شخصی و روابط و شخصی و اجتماعی و... نکند ، به ویژه کسی که هنرمند است تأثیر نامناسبی بر روی روابط شخصی و عاطفی و کاری و فکری اجتماعی‌اش می‌گذارد.

در نهایت همه همسایه‌ها آپارتمان راترک می‌کنند. شاید بتوان آپارتمان را نمادی از جامعه دانست که در نهایت مردم عادی و فرهیختگان آن به دلایلی که گفته شد و به ویژه آزادی و احساس امنیت در زندگی شخصی و اجتماعی و شغلی دست به مهاجرت می‌زنند.

در انتها نمایش با امیدواری تمام می‌شود. در واقع نسل جدیدی که کودکان هستند می‌آیند و این امید به زندگی را با خود می‌آورند. در واقع برای این نسل است که باید از هپنوتیزم وکاتالپسی به هر صورتی که هست بیرون بیائیم و این عدم انفعال و غرق شدن در بی خیالی و بی تحرکی را رها کنیم و شرایطی را فراهم کنیم تا نسل آینده احساس امنیت و رهایی و آزادی کنند و به کاتالپسی دچار نشوند تا بتوانند زندگی بهتری به دور از دغدغه‌هایی که ما دچارش بوده‌ایم را تجربه کنند.

کارگردانی و بازی‌ها در این نمایش به خوبی صورت پذیرفته است. نمایش که یک کمدی تراژدی است لحظات طنز تأثیر گذاری دارد ، ریتم آن مناسب است؛ البته می‌شد به ریتم بهتری هم دست یافت و به زمان مطلوب تری رسید . بده بستان‌ها نیز نسبتاً روان صورت پذیرفته است. هر چند که مثلاً نقش مدیر ساختمان می‌توانست متفاوت تر و بهتر کار شود چه به لحاظ پرداخت وچه بازی ؛ اما در کل نمایش بازی‌های قابل قبولی داشت. به کارگردان " وحید نفر" و گروه خسته نباشید گفته و دیدن نمایش " کاتالپسی" را به دلیل طرح مسائل و مشکلات و موضوعات مبتلابه روز به " زبان تئاتر " به همگان توصیه می‌نمایم .

تاریخ انتشار: یکشنبه ۳ آذر ۱۳۹۸ | شناسه مطلب: 128563

نقد نمایش کاتالپسی کارگردان وحید نفر . تدین

امیر مسعود این را خواند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید

"رخوت‌زدگی مسری، از متن تا اجرا"

نمایش‌های رئال ایرانی، اگرچه نیازمند توجه و تمرکز بیشتری برای تولید واجرا هستند اما همواره از نقص مهمی در ایده و پرداخت آن رنج می‌برند. در مقام مقایسه در بهترین حالت، متن‌های معدوی هستند که از شروع تا به انتها دچار ازهم گیسختگی سوژه مورد طرح و ادامه‌اش تا به نقطه‌ی قابل درکی از دلایل زمینه‌سازی شده، نشود و ریتم و روند قابل قبول و مشخصی را طی کند.
نمایشنامه‌نویسان داخلی که تلاش می‌کنند عناصری ایرانی و فرهنگی جامعه را در نوشته‌ها و اجراها بازتاب دهند قابل تقدیر و ستایشند اما اگر در پی‌ریزی ساختار متن و وقایع، قوی و محکم عمل نکنند، نتیجه به تسخیر مخاطب و حتی تحت تاثیر قراردادنش، نخواهد انجامید.
اساسا نوشتن نمایشنامه و روند اجرای آن اگر در صدد طرح ایده‌ای جذاب، کاربردی و برشی از وقایع زندگی یا انسان در طرح سوژه‌ای که منجر به تغییر شود، نباشد، به یک اجرای صحنه‌ای و چند دیالوگ فروکاسته شده و محدود می‌شود.
اغلب متن‌های اجرایی ایرانی، فاقد عناصر درگیرکننده، و سوژه‌هایی امروزی‌اند که لااقل از حیث زیباشناسی و تجربی، حظ بصری و تجربه‌ای نو، قابل تایید باشند. و این به نظر می‌رسد علتی ریشه‌ای و نیازمند آسیب‌شناسی عمیق‌تری‌ست.
نویسنده کاتالپسی ایده‌ی دیوارها و کانال‌های کولر را دست مایه قرار می‌دهد تا از روابط انسان‌ها بگوید، آدم‌هایی که به سندرم ابلوموف دچارند و با مالیخولیای ذهنی، حتی روند زندگی اطرافیان‌شان را مختل می‌کنند.
اما از طرف دیگر تکلیفش با سوژه روشن نیست. پرداخت شخصیت‌ها ، بویژه کاراکتر اصلی، در عدم تعادلی‌ست که دست آخر اهمیت حضور چنین پرسوناژی و پیش‌کشیدن موضوعات فرعی در متن اتفاق اصلی، ردیابی نشده و قابلیت کشف موثری را ندارد.
روابط مختل و پرچالش زناشویی اگر یکی از موارد مهم و اصلی کاتالپسی باشد، مخاطب را به مرزی از آگاهی نمی‌رساند که حداقل قادر به تشخیصِ بهتری از چنین روابط وموقعیت‌هایی باشد.
چند موضوع در هم تداخل دارند که هرکدام برای طرح و پرداخت، زمان و موقعیت‌های مفصل و دقیقی را نیازدارد اما بی هیچ سلیقه و منطق مشخصی تنها بیرون ریخته می‌شوند.
خط سیر داستان حاوی موارد متعددِ نصف و نیمه‌ای‌ست که پاندول‌وار در حال رفت و برگشت‌ست و هیچ تصویر شفاف نهایی پس از 85 دقیقه دیدن اجرا از شرایط و موقعیت‌های طرح‌شده، ایجاد نمی‌شود.جوهره متن، به عمق نمی رود و ادراک قابل تعمقی را خلق نمی‌کند و حتی آنقدر سرسری‌ست که همذات پنداری مخاطب، دائما دچار وقفه‌ها و قطع اتصال می‌شود.
وحید نفر، را بعنوان بازیگری توانمند به ویژه در اجراهای ایرانی، بسیار دیده و از هنرمندی اش لذت برده‌ایم اما کارگردانی پیش‌رو، اگرچه از تعدادی بازیگران حرفه‌ای بهره می‌گیرد اما اجرایی‌ست که به بار ننشسته است و چه در متن و چه در اجرا، کاستی‌هایی به چشم می‌آید.
عدم هماهنگی لازم بازیگران، میزانس‌های نقطه‌ای و ثابت و کم‌تحرک، فقدان نورپردازی حرفه‌ای و تاثیرگذار، دکوری معمولی و پیش پاافتاده، با حفره‌هایی در متن، نمی‌تواند اجرای موفقی را از کاتالپسی به مخاطب عرضه کند. با این حال انتظار می رود در شبهای آتی در هماهنگی بیشتر بازیگران و موقعیت‌های مورد نظر، اجرا کم نقص‌تری ارائه شود.

نیلوفرثانی
گروه ... دیدن ادامه » نقد هنرنت
https://www.honarnet.com/?p=6180
حال به همه این نقص‌ها بیفزاید بازیگران پشت صحنه ( پرده)⁦ را که با یک پلاستیک بازی میکردند و با هم گپ می‌زدند .....
بگذریم از شوخی های بی‌مزه و تکراری جنسی
۱۹ آبان
سپاس از توضیحاتتون بانو ثانی ✨
۱۹ آبان
ارادتمندم :)
۱۹ آبان
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
مرد: کولری تو دستشویی چی کار میکنه
زن: همه ی مشاغل از دستشویی استفاده میکنن
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
چالش‌های یک بیمار پارانوئیدی / روایت وحید نفر از نمایش "کاتالپسی"
وحید نفر گفت: نمایش "کاتالپسی" اثری کمدی با جنبه‌های روانشناختی است.

چالش‌های یک بیمار پارانوئیدی / روایت وحید نفر از نمایش "کاتالپسی"
سرویس تئاتر هنرآنلاین: نمایش "کاتالپسی" نوشته علی امیر ریاحی با طراحی و کارگردانی وحید نفر از 8 آبان‌ماه ساعت 21 در سالن شماره یک عمارت نوفل لوشاتو با بازی سهیل ساعی، پانته‌آ مرزبانیان، امیر عدل‌پرور، هدیه حاجی طاهری، مهدی ذاکرحسینی، مانی ترلان، سهیل ملکی، محمد غضنفری، احمد لشینی و مانلی نفر روی صحنه است.

وحید نفر در گفت‌وگو با خبرنگار هنرآنلاین درباره جذابیت‌های انتخاب نمایشنامه "کاتالپسی" به منظور اجرا و روند شکل‌گیری این نمایش گفت: حدود سه سال پیش با علی امیر ریاحی آشنا شدم و در همان زمان نمایشنامه "کاتالپسی" را خواندم و و متوجه شدم این متن تا چه اندازه به واقعیت جامعه اجتماعی و زندگی‌ زوج‌ها و خانواده‌های طبقه متوسط و رو به بالا نزدیک است. این نمایشنامه، بسیاری از معضلات روانی انسان‌ها را مورد بررسی و موشکافی قرار می‌دهد و بر این اساس تصمیم گرفتم تا این نمایشنامه را در فرصتی مناسب روی صحنه آورم.

او با بیان اینکه این نمایش اثری کمدی با جنبه‌های روانشناختی است، خلاصه داستان نمایش "کاتالپسی" را اینگونه توضیح داد: شهرزاد و کیانوش زوجی هستند که به همراه دوستان و سایر همسایگان در یک مجموعه آپارتمانی زندگی می‌کنند. کیانوش دچار پارانوئید است و بیماری او اتفاقاتی را برای خودش و دیگر همسایگان ایجاد می‌کند...

این بازیگر ضمن اشاره به اینکه فرصت محدودی برای آماده‌سازی این نمایش در اختیار داشتیم، عنوان کرد: اجرای نمایشی در عمارت نوفل لوشاتو کنسل شد و من از آنجا که "کاتالپسی" را بارها در ذهنم مرور کرده بودم آن را با دوستانم در میان گذاشتم و تصمیم بر آن شد تا این نمایش را در این فرصت ایجاد شده روی صحنه آوریم. تمرینات این نمایش حدود 20 روز به صورت فشرده به طول انجامید تا فرصت این اجرا از بین نرود.

او درباره طراحی صحنه نمایش یادآور شد: طراحی صحنه به لحاظ ظاهری شگفتی آنچنانی ندارد اما یک ویژگی اساسی دارد و آن این است که تماشاگر در هر جایی از سالن که بنشیند زاویه دید متفاوتی از این اثر خواهد داشت و این موضوع به دلیل چیدمان متفاوت صحنه‌ای است که این نمایش دارد و این طراحی در قضاوت تماشاگران تاثیرگذار است.

نفر درباره موسیقی "کاتالپسی" گفت: این نمایش بیشتر افکتیو است و همه چیز از فرای ذهن بازیگر نقش اصلی نمایش اتفاق می‌افتد. اما یک موسیقی متفاوتی برای پایان‌بندی این نمایش در نظر گرفته‌ایم.

او ... دیدن ادامه » در پایان صحبت‌هایش تصریح کرد: نکته جالب این است که علاوه براینکه این نمایش برای بسیاری مفرح است اما برای جامعه پزشکی و کسانی که با معضلات بیماری‌های مدرن که این روزها گریبانگیر بسیاری از انسان‌های اطراف ماست، سروکار دارند می‌تواند جذاب‌تر باشد. به اعتقاد من نمایشنامه "کاتالپسی" فرزندی از نمایشنامه "کرگدن" یونسکو است؛ اما با این چشم‌انداز که بسیار به جامعه ما نزدیک است. شاید زمانی‌که این اثر لبخند بر لب‌های تماشاگران می‌آورد لحظات تلخی باشد که بسیاری از اطرافیان ما با آن درگیر هستند.

دیگر عوامل این نمایش عبارتند از: دستیار کارگردان: علیرضابابایی، برنامه ریز: ساناز قراملکی، طراح گرافیک: هومن عین الهی، طراح نور: فرشاد نصیری، مدیرتبلیغات: مریم شریعتی، تبلیغات مجازی: گروه هنری پژواک، ساخت تیزر: سهیل ساعی و مهدی بزرگ زاده و عکاس: گلدیس نمازیان و رضاجاویدی.

علاقمندان به منظور خرید بلیت این نمایش می‌توانند به سایت تیوال مراجعه کنند.

روز دوم نمایش را دیدم ، بازیگران خوب و مسلط و بازی یکدست و روان و یک ساعت را بدون خستگی به تماشای نمایش نشستم . به همه دوستداران تیاتر دیدن این نمایش را توصیه میکنم
۱۳ آبان
سپاس
۱۸ آبان
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خرید بلیت این نمایش به کارگردانی وحید نفر و با بازی سهیل ساعی، پانته‌آ مرزبانیان، امیر عدل پرور، هدیه حاجی طاهری، مهدی ذاکر حسینی، مانی ترلان، سهیل ملکی، محمد غضنفری و احمد لشینی با تخفیف روزهای نخست، آغاز شده است.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید