تیوال نمایش محبوبه ها
S3 : 04:40:38
امکان خرید پایان یافته
  ۲۳ آبان تا ۰۷ دی ۱۳۹۷
  ۱۹:۳۰
  ۱ ساعت و ۲۰ دقیقه
 بها: ۴۰,۰۰۰ و ۳۰,۰۰۰ تومان

: نوشین تبریزی
: ژاله صامتی
: (به ترتیب ورود) بهناز نازی، معصومه رحمانی، مارال فرجاد، ژاله صامتی، کتانه افشاری نژاد، پریسا محمدی، نوشین تبریزی

: برزین یوسفیان
: رضا نصیری نیا
: جهانگیر میرزاجانی
: مهرنوش سلیمی
: محمد عابدینی
: فتاح مینوبخش
: غزال غلامی، نیاز سنجری
: عماد ساکی، مهران میرزابیگی، میلاد سادات شریفی
: مهرداد مهدی زاده
: میثم مرادی
: آزاده سعیدی
: شیدا منوچهری نائینی
: میثم محمدی
: محمدرضا غفاری نیا
: محسن کرمانی
: سادیا جلالی پور
: مینا خوشدونی فراهانی
می‌خندی، که نترس، من باتوام، صدای پچ‌پچه می‌آید و تو غرق می‌شوی، در خنکای عطر محبوبه‌ها، در شب باغچه، در اشک‌هایی، که هرگز از چشم فرو نمی‌ریزد

همه ردیف ها: ۴۰،۰۰۰ تومان
بخش بیرون از ظرفیت: ۳۰،۰۰۰ تومان

اخبار وابسته

» مارال فرجاد به نمایش جدید ژاله صامتی پیوست .

» بازگشت «ژاله صامتی» با «محبوبه ها» به تئاتر

آواهای وابسته

مکان

خیابان انقلاب، خیابان خارک، بن بست اول، پلاک ۵ خانه نمایش مهرگان
تلفن:  ۶۶۷۲۲۶۲۲ - ۶۶۷۲۴۸۱۵


«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
من اگر مرد بودم
دست زنی را می گرفتم
پا به پایش فصل ها را قدم میزدم
و برایش از عشق و دلدادگی می گفتم تا لااقل یک دختر در دنیا از هیچ چیز نترسد!
شما زن ها را نمی شناسید!
زن ها ترسواند
زن ها از همه چیز می ترسند
از تنهایی
از دلتنگی
از دیروز
از فردا
از زشت شدن
از دیده نشدن
از جایگزین شدن
از تکراری شدن
از ... دیدن ادامه » پیر شدن
از دوست داشته نشدن
و شما برای رفع این ترس ها نه نیاز به پول دارید
نه موقعیت
و نه قدرت
نه زیبایی
و نه زبان بازی!!!!
کافیست فقط حریم بازوانتان راست بگوید!
کافیست دوست داشتن و ماندن را بلد باشید!
تقصیر شما بود که زن ها آن قدر عوض شدند.
وقتی شما مردها شروع کردید به گرفتن احساس امنیت
زن ها عوض شدند
آن قدر که امنیت را در پول شما دیدند
آن قدر که ترس از دوست داشته نشدن را با جراحی پلاستیک تاخت زدند
و ترس از تنها نشدن را با بچه دار شدن
و...
عشق ورزیدن و عاشق کردن هنر مردانه ایست
وقتی زن ها شروع می کنند به ناز خریدن و ناز کشیدن تعادل دنیا به هم می خورد.
زن ها ار چیزی نمی ترسند
فقط مردی نمی بینند برای دل دادن برای عاشق شدن برای تکیه کردن

۱۲ دی ۱۳۹۷
با اینکه خانم هستم و این شعر رو هم یه خانم گفته ولى اصلاً دوستش ندارم و به نظرم بیش از حد زن ها رو ضعیف و وابسته نشون داده.
۱۲ دی ۱۳۹۷
واقعا دل به هم زن ه
این نمایش و این شعر پایانی ش حالمو بد کرد
کی گفته زن ها انقدر ضعیفن!!!
۱۲ دی ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
به نظر من این شعر خلاصه کل نمایش هستش:
من اگر مرد بودم
و دست زنی را می گرفتم پا به پایش فصل ها را قدم میزدم و برایش از عشق و دلدادگی می گفتم تا لااقل یک دختر در دنیا از هیچ چیز نترسد!
شما زن ها را نمی شناسید!
زن ها ترسو اند
زن از همه چیز می ترسند
از تنهایی
از دلتنگی
از دیروز
از فردا
از زشت شدن
از دیده نشدن
از جایگزین شدن
از تکراری شدن
از پیر شدن
از ... دیدن ادامه » دوست داشته نشدن
و شما برای رفع این ترس ها نه نیاز به پول دارید
نه موقعیت و نه قدرت
نه زیبایی و نه زبان بازی!!!!
کافیست فقط حریم بازوانتان راست بگوید!
کافیست دوست داشتن و ماندن را بلد باشید!
تقصیر شما بود که زن ها آن قدر عوض شدند.
وقتی شما مردها شروع کردید به گرفتن احساس امنیت
زن ها عوض شدند
آن قدر که امنیت را در پول شما دیدند
آن قدر که ترس از دوست داشته نشدن را با جراحی پلاستیک تاخت زدند و ترس از تنها نشدن را با بچه دار شدن ووو...
عشق ورزیدن و عاشق کردن هنر مردانه ای ست
وقتی زن ها شروع می کنند به ناز خریدن و ناز کشیدن تعادل دنیا به هم می خورد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نمایش و بازى ها عالیییییى و روان بود، آدم حس میکرد واقعا تو یه دورهمى زنانه هستش،خانم صامتى که نقش زن همسایه رو فوق العاده بازى کرده بود،شعرى که در انتهاى نمایش خوانده شد محشر بود و کل نمایش و خلاصه کرده بود فقط یه بخشى از شعر حذف شده بود که بهتر بود حذف نمیشد یعنى به نظر من اصل کار همون تیکه شعر هستش ، من که آخر نمایش دیگه نتونستم جلوى خودم و بگیرم و اشکم سرازیر شد،حتى همسرم که قبلش تمایل چندانى به دیدن این نمایش نداشت(چون همه بازیگرا خانم بودن فکر میکرد شاید موضوع چندان براش جالب نباشه) ده دقیقه که از نمایش گذشت دیدم که با دقت داره تماشا میکنه و آخر نمایش اینقدر تحت تاثیر قرار گرفته بود که دستش و دور شانه هاى من انداخت و بغلم کرد،وقتى از سالن اومدیم بیرون مادرم گفت مجدد بلیط نمایش و بگیر دوست دارم دوباره ببینم، در آخر خسته نباشید میگم به همه عوامل ... دیدن ادامه » این نمایش فوق العاده زیبا به خصوص خانم تبریزى و خانم صامتى دوست داشتنى،امیدوارم روزى برسه که ما شاهد چنین ماجراهایى در جامعه نباشیم و زنها نه بر علیه هم بلکه در کنار هم باشن ،به قول معروف از ماست که بر ماست
امیر، Sajad... و سحر عبداله زاده این را خواندند
iraj s این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خرید بلیت دو روز پایانی این نمایش، پنجشنبه ۶ و جمعه ۷ دی، به نویسندگی نوشین تبریزی، کارگردانی ژاله صامتی، با بازی بهناز نازی، معصومه رحمانی، مارال فرجاد، ژاله صامتی، کتانه افشاری نژاد، پریسا محمدی و نوشین تبریزی،آغاز شد.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
بعد از سالها به تاتر رفتم و این نمایش دوباره قلبم رو تکون داد برای این که دوباره تاتر رفتن رو توو برنامه‌م بزارم. خیلی کمدی جذابی بود. بازی‌ها عالی و قوی بود. مخصوصا خانم صامتی، خانم رحمانی و خانم فرجاد. از اینکه همسر سخت پسندم رو به دیدن این تاتر دعوت کردم هم خیلی خوشحالم. ایشونم لذت بردن.
از نگاه روانشناسی هم حرف‌های زیادی در این نمایش بود و در آخر منو خیلی شوکه کرد.
سمیرا، میترا، sanazpch و علی این را پاسخ داده‌اند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نمایش محبوبه ها طنز ملموسی از واقعیت تلخ جامعه آنارشیسم امروزی بود ، تک تک بازیگران این نمایش به خوبی رل خود را ایفا کردند و جذب بیننده را آسان نمودند ، بازی های روان تک تک آنها ، نمایش دلنشینی را رقم زد ، ضمن اینکه تماشاچی را به خنده وادار میکرد در مغز آن علامت سوالی را هم ایجاد میکرد که چگونه باید با زندگی زناشویی کنار بیاید ....
ورود نسرین یکی از جذابیت های این نمایشنامه بود که افکار آشفته یک زن را به این نقطه معطوف میکند که گاهی به خرافات پناه ببرد ...
لیلای این نمایش خاص بود که سادگی لیلاها را به تصویر کشیده بود ...
آنها اینگونه زندگی میکنند بی هیچ گونه غرضی ...
در نهایت میتوان گفت محبوبه ها یکی از قشنگترین کارهای اکران شده این روزها بود و هست ...
برای تک تک عوامل آرزوی بهترین ها را دارم و نویسنده و کارگردان کارشان تحسین برانگیز بود ...
وقتی زنها شروع کنند به ناز خریدن و ناز کشیدن ، تعادل دنیا بهم میخورد ...

#محبوبه ها بی نظیرترین تاتری که تا به امروز دیدم ... دلم نمیخواست تموم شه ... دلم میخواست جای ۹۰ دقیقه ۹۰۰ دقیقه بود ...
تک تکتون خسته نباشید
براتون بهترین ها رو آرزو دارم ...
به نظر منم کار خیلی خوبی بود ، اما اینکه ناز کشیدن خانم ها همون قدر که به تعادل دنیا بی ارتباطه به قصه این نمایش هم بی ربط بود ،چون ظاهرا مرد این داستان ( اشکان) استاد خریدن ناز بوده ، شاید خام شدن خانمها به دست هر مردی که نازشون رو بخره باعث بهم خوردن تعادل ... دیدن ادامه » دنیا شده
۳۰ آذر ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
هیچ وقت تو خیانت مقصر وجود نداره، روابط اشتباه نتیجه ای جز شکست ندارن و ادم تا وقتی خودش نشناخته تا وقتی جنس مخالف نشناخته، تا وقتی خوب و بد ندیده باشه ، غیر ممکنه بتونه رابطه سالمی داشته باشه، بجز نتیجه گیری اخر کار به نظرم کار خیلی خوبی بود و خسته نباشید به تمام عوامل که واقعا خوب بودن
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
بی نظیر بود ، بازی ها فوق قوی ....
نمیدونم واقعا نمیدونم حسمو چه جوری بگم ...
خیلی لذت بردم ...
خیلی زیییییاد ...
و برای بار دوم میخوام ببینم ....
بابک، رضا تهوری و گیشه تماشاخانه مهرگان این را خواندند
میترا، mfarahmand و iraj s این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید

زنانی را میشناسم که مردتر از هزار مردند
اما یک زن نباید مرد شود
یک زن نباید از ترسیدن بترسد
زن باید زن باشد و مَرد؛مَرد
نمایش محبوبه ها ؛نمایش اگزجره ای از ترس های زنانه بود
داستان؛همان سوال همیشگی پیدایش تخم مرغ و مرغ هست
ما مرد ها مرد نبودیم که زن ها زن نشدند؛یا برعکس؟
جناب justice با احترام،
جمله شما بار معنایی زیبایی از نگاه من به عنوان یک "" زن "" ندارد ←←← زنانی را میشناسم که مردتر از هزار مردند

از نگاه من :
یک ""زن"" اینقدر موجود کامل و تمامی است که لزومی به قیاسش با جنس "مرد" وجود ندارد. ... دیدن ادامه » خصوصا اینکه "" مرد بودن "" ( در معنای با مرام بودن، تمام بودن، متعهد بودن، محکم بودن، مقاوم بودن و هزاران بودن دیگر) ملاک قیاس واقع شوذ.

یک "" زن"" به تنهایی ، تمام آن چیزهاییست که شاید یک "مرد" در خیالش هم نتواند به بودنش فکر کند.

پاینده باشید دوست گرامی.
۲۸ آذر ۱۳۹۷
سرکار خانم محمدی گرامی
ممنون از بذل توجه تان
اتفاقا منظور بنده از مرد بودن؛داشتن ویژگیهای مردانه بود و نه اوصافی که آنها را به نام اوصاف مردانه می انگاریم
۲۹ آذر ۱۳۹۷
حناب justice
دقیقا منظور بنده هم ویژگیهای مردانه بود هم اوصاف مردانه.
در هر دو صورت از دیدگاه من, باز هم قیاس , در هر دو مورد محلی از اعراب ندارد,
۲۹ آذر ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خرید بلیت روزهای تازه این نمایش، از یکشنبه ۲ تا سه شنبه ۴ دی، به نویسندگی نوشین تبریزی، کارگردانی ژاله صامتی، با بازی بهناز نازی، معصومه رحمانی، مارال فرجاد، ژاله صامتی، کتانه افشاری نژاد، پریسا محمدی و نوشین تبریزی، امروز (چهارشنبه) ساعت ۱۴ آغاز خواهد شد.
آقای سوبژه (محمد لهاک) این را خواند
میترا این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
بسیار خوب بود و تاثیر گذار خصوصا ژاله صامتی، کاراکترها جالب بودن..کاراکتر مریم و زن همسایه و فالگیر بسیار جذاب و دقیق انتخاب شده بودند...لذت بردم نشون داد میشه کار و نمایشنامه ایرانی باشه اما خوب باشه
گیشه تماشاخانه مهرگان این را خواند
میترا، iraj s و mfarahmand این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
متن خوبی داره و بازی بازیگرها هم غالبا خوب و به‌اندازه هست. ....همزمان که سرگرم کننده هست با چاشنی طنز ملایم ،به کندوکاو در روابط رمانتیک امروزی هم میپردازه و بخشی از دغدغه‌ها و مشکلات زنان رو هم شرح میده....باوجود برچسب‌ها و ناسزاهایی که کاراکترها به کلیت مردان میدن(که صرفا بازتابی هست از آنچه در عمل در بسیاری از حلقه‌های زنانه گفته می‌شود و طبعا نباید جدی گرفته شود....#بسیاری با همه فرق زیادی دارد...#خانمها و وکیل مدافعانشان نیز در موارد مشابه باید به پیام کلی اثر توجه کنن و نه یه دیالوگ خاص!) نمایش هیچ جنسی را متهم نمیکند و قضاوت رو به بیننده واگذار می‌کند ...دیدنش توصیه میشه و بویژه میشه کسانی که از تاتر فرارای هستن(بخاطر دیدن یک کار خیلی خاص یا کار ضعیف) و با گسترش دامنه مخاطبان تاتر خود تاتر هم میتونه رشد کنه اگر....
این نمایش تمدید شد. خرید بلیت پنجشنبه ۲۹ و جمعه ۳۰ آذر، به نویسندگی نوشین تبریزی، کارگردانی ژاله صامتی، با بازی بهناز نازی، معصومه رحمانی، مارال فرجاد، ژاله صامتی، کتانه افشاری نژاد، پریسا محمدی و نوشین تبریزی، امروز (دوشنبه) ساعت ۱۲ آغاز خواهد شد.
میترا این را خواند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
من شاید نتونم همه خوبی های نمایش رو منتقل کنم و بنویسم اما خوب میتونم بگم که بسیار هوشمندانه و جذاب نوشته شده بود. بازی بازیگران عالی بود و خانم صامتی که دیگه نیازی به گفتن ندارن.. این نمایش ازونایی هست که میشه بیشتر از یکبار دیدش. و اینکه پیشنهاد میکنم اگر مردی توی زندگی خانوما هست حتما با ایشون برن. نزدیک بود تو صحنه آخر اشکم در بیاد..خیلی قشنگ بود.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
یه نمایش با محوریت زنان که البته حضور مردها در بستر داستان کاملا ملموس بود. متن بسیار حساب شده نوشته شده طوریکه یک لحظه ممکن نیست توجه مخاطب از تماشای نمایش گرفته بشه و لحظه به لحظه‌ی داستان رو براحتی دنبال می‌کنی و خسته نمی‌شی. شخصیتهای مختلف درکنار هم خوب ساخته و پرداخته شدن و بازی‌ همه‌ی بازیگران هم فوق‌العاده‌س مخصوصا خود بانو ژاله صامتی که بی‌نظیر هستن. طراحی صحنه (با توجه به کوچیک بودن سن و امکانات کم) بسیار هوشمندانه و قابل قبول انجام شده که حس یک خانه‌ی ایرانی رو به ما منتقل می‌کنه. در مجموع دیدن این نمایش تجربه‌ی خوبی بود برام و بعضی قسمتهاش قهقهه زدم . (گرچه توی سالن مهرگان کمی بیش از حد بلیطهای خارج از ظرفیت فروخته می‌شه) . خوشحالم که خانم صامتی با این کار بعد مدتها به تئاتر برگشتن.
داستان خوب
بازی های خوب
کارگردانی خوب
طراحی لباس و گریم و نور خوب
سالن بد (20دقیقه تاخیر).
رضا بولو، بابک، رضا تهوری و عباس الهی این را خواندند
میترا، میر امید حسینی، iraj s و محمد جواد این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
سلام بر تیوالی های عزیز
این قدر بازی خانم ژاله صامتی خوب هست -و شاید توصیف بهتر این است که- عالی هست که این تئاتر ارزش انتخاب شدن برای دیدن رو داشته باشه. از دید بنده با اینکه موضوع خیانت موضوع تازه ای نیست اما شاید نویسنده با اغراق در شخصیت پردازی ها خواسته اهمیت آسیب های این موضوع رو یادآوری کنه. از نگاه من بعضی از بازی ها در برخی صحنه ها -صحنه ی تک گویی های بازیگران رو به حیاط خانه- طبیعی از آب درنیامده بود.
نکته ای را نیز در خصوص سالن ضروری دیدم که بیان کنم. در خروجی سالن به نسبت ظرفیت و کاربری فضای سالن (سالن تئاتر با ظرفیت حدود 80نفری) اصلاً مناسب نیست و درصورت وقوع کوچک ترین بحرانی، مسأله ساز خواهد شد. ممنون می شم از مدیریت سالن و مجموعه ی مهرگان که این موضوع را پیگیری کنند.
فکر میکنم یکی از بچه های تیوال باید بره مهرگان و یه در اونجا درست کنه :-ا
مثل من که صندلی های همین سالن رو شماره گذاری کردم.
پیشنهاد میکنم آقای جعفریان این کارو انجام بدن :-))
آقا کار فرهنگیه دیگ هرکی یه گوششو بگیره این سالن، سالن خوبی بشه...
۲۴ آذر ۱۳۹۷
خانم میترای گرامی خیلی ممنون بابت شماره گذاری.
۲۵ آذر ۱۳۹۷
ممنونم از نظر و نقد شما حتما پیگیری خواهد شد
۰۱ دی ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نمایش محترم، بی آلایش، گرم و شیرینی بود که محتوای تلخی رو تو خودش داشت. بازی ها خوب بودند خصوصا سرکار خانم صامتی که با اینکه حضورشون دائم نبود ولی همون چند دقیقه محدود هم تماشای بازیشون لذت فراوونی رو برامون داشت، با توجه به علاقه شخصیم به بازی خانم رحمانی این بار هم مثل همیشه به دلم نشست و خانم تبریزی که واقعا چقدر عالی از پس نقششون براومده بودند. طراحی صحنه هم نسبتا خوب بود.
برخلاف چیزی که از قبل تصور میکردم این نمایش در ستایش یا نکوهش رفتارهای مرد یا زن در جامعه و رابطه نبود و نوک پیکان انتقادها رو به سمت هر دو طرف یک رابطه گرفته بود، البته یه جاهایی توهین مستقیم به آقایون توی دیالوگ ها دیده می شد که به نظر من شایسته نبود خصوصا برای مایی که همراه همسرمون برای دیدن نمایش اومده بودیم و این کار اونها رو هر چه بیشتر نسبت به فمنیسم ایرانیزه شده که ... دیدن ادامه » بهش بدبین هستند بدبین تر می کنه. البته که موضوع این نمایش یکی از مهمترین معضلات روابط در دنیای امروز ماست ولی به شخصه ترجیح میدم موضوع نمایشی که میبینم نباشد.
پ.ن.1. با وجود فضای بسیار نامناسب انتظار، همچنان مثل همیشه نمایش با تاخیر زیاد شروع شد و یه بار دیگه ثابت شد احترام به مخاطب پایین ترین اولویت رو داره.
پ.ن.2. تا الان فکر میکردم برای مخاطبان تاتر محدودیت سنی وجود داره ولی وقتی دیدم یه دختر بچه 7-8 ساله پشت سر ما نشسته فهمیدم گویا اشتباه کردم.
*** پ.ن.3. صرفنظر از اجازه داشتن یا نداشتن ورود کودکان به سالن باید بگم من با اینکه نه تجربه تربیت کودک دارم و نه تخصصی تو این زمینه دارم ولی بعید میدونم این نمایش با این محتوا و دیالوگ ها منبع آموزشی مناسبی باشه که مادر محترم در طول نمایش داشتن توضیحات تکمیلی ... دیدن ادامه » نمایش رو به دختر 7-8 سالشون میدادند که کامل مسائل براشون جا بیفته. به نظرم بهتر بود مسائل زیربنایی تر رو از قبل با ایشون کار میکردند اینکه به حقوق دیگران احترام بزارن، کل طول نمایش حرف نزنن، کل طول نمایش در حال خوردن چیزی نباشند و حداقل اگر امکان رعایت هیچ کدوم از این موارد نیست با دهان بسته چیزی که می خورن رو بجون. و جالب تر اینکه با وجود چند بار تذکر کل تماشاگران ردیف جلوشون به روی خودشون هم نیاوردن و پکیج آموزشی کاملی رو داشتند.
۲۴ آذر ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
یک ضرب المثل فراموش شده ای داریم که میگوید: خودم کردم که لعنت بر خودم باد!
یکی از هدایای دنیای مدرن به انسان این بود که همیشه هر بلایی سرتان آمد دیگران مقصر هستند و تو پاک و مطهری! در حالی که هیچوقت چنین نیست و انسان تا اشتباهی نکند هیچکس نمیتواند بلایی برسرش بیاورد. شاید استخوان-بندی نمایش محبوبه ها دقیقا همین ضرب المثل باشد.
اگر نگوییم برای اولین بار قطعا میتوان گفت که از معدود تئاترهای زنانه که مقصر را مرد جلوه نمیدهد، نمایش محبوبه هاست (دقیقا ضد فیلم های خانم تهمینه میلانی که همیشه زنها مقدسند و مردها خبیث و گناهکار!؟)

ماجرا با یک اتفاق عادی و روزمره آغاز میشود و آهسته و پیوسته جلو میرود؛ با هر قدمی که ماجرا به پیش میرود شخصیت ها سه قدم به عقب برمیگردند! یکی از منحصر به فردترین نوع روایت در تئاتر همینگونه روایت است. اینگونه روایت کردن در فیلم ... دیدن ادامه » های سینمایی بسیار دیده شده (مثال آن فیلم مشهور پدرخوانده) و ساده است اما در تئاتر نه. طبیعتا تماشاگر (تماشاگری که خود را باهوش میپندارد!) حدس خواهد زد که ما در انتهای نمایش متوجه میشویم که از آغاز راکت بوده ایم و حرکتی در کار نبوده است (درست مانند فیلم ها) اما نویسنده و کارگردان سوپرایز دیگری برایمان تدارک دیده اند؛ خط پیشبرنده ی داستان و خط عقبگرد زندگی شخصیت ها در یک نقطه بهم پیوند میخورد! و تماشاگر تازه متوجه میشود که رخدادهای درون این خطوط اصلا اهمیتی ندارد (درست مانند کلام شخصیت اول ماجرا که اشاره میکند شوهرش در مشت اوست و شیطنت های شوهرش اهمیتی ندارد!) بلکه آنچه مهم است خود خطوطی هستند که زندگی ما در امتداد آنها رقم میخورد و باعث ایجاد یا عدم ایجاد رخدادهای مهم یا کم اهمیت میشوند. و اینجاست که سراپا می ایستد و به شکرانه ی تماشای چنین نمایشی برای سازندگانش دست میزند.

ـــــــــــــــــــــــــــــــپی نوشت:
علاقه داشتم تا با توجه به تجربه تئاتری ام و همچنین نقدنویسی در مطبوعات دهه 70 و اوایل 80 خورشیدی در اینجا یک نقد مفصل و جامعی برای این نمایش فرخنده بنویسم که حسابی مرا سرشوق آورد. اما احساس کردم سایت تیوال جای اینگونه نقدها نیست و جایی ست برای خرید بلیط تئاتر و بعضا ابراز احساساتی کوتاه در مورد نمایش به تمجید یا تهدید سازندگان نمایش.

و در انتها صمیمانه از عوامل سازنده ی نمایش «محبوبه ها» بخصوص نویسنده سرکار خانم نوشین تبریزی و کارگردان استاد ژاله صامتی تشکر کنم.

دستمریزاد و خسته نباشید.
خرسندم به خواندن نقد و نظراتتان جناب حسینی . امید که باز هم بنویسید. تیوال قطعا جای نقد ونظر هست . امیدوارم مانند سالهای اول فعالیت تیوال دوستان قدیمی هم نقد بنویسند . شاید همین کم توجهیست تمجید و تهدید کوتاه که فرمودید بیشتر به چشم میاد
۲۴ آذر ۱۳۹۷
آقای رضا تهوری نازنین
ممنونم از لطف و محبت بی دریغ شما نسبت به نوشته ای که کوتاه و مختصر تلاش کردم تا بتوانم حداقل جامع که نه ولی تا آنجایی که ممکن است پوشش دهنده ی انعکاس زحمات عوامل نمایش محبوبه ها باشم.

اگر به صفحه تیوال بنده مراجعه کرده باشید قطعا ... دیدن ادامه » متوجه میشوید که در سالهای اخیر بسیار کم تئاتر دیدم؛ هم به دلیل گرفتاری هاست و هم عدم نمایش های مطلوب! ؛ اصولا علاقه ی چندانی ندارم که هر چه بر صحنه میرود ببینم!
باید خسرو شکیبایی باشیم تا طعم شیرین بوسه بر صحنه تئاتر را درک کنیم؛ مزه ی خاکش از عسل شیرین تر است.

به هر حال چشم. اگر تئاتری دیدم حتما مینویسم. فعلا که دنبال فرصتی هستم تا دو نمایش یکی از همکار قدیمی حمیدرضا آذرنگ عزیز و دیگری از دوست قدیمی امید سهرابی عزیز را ببینم. اگر فرصت دیدن حاصل شد حتما مینویسم.

سپاس
۲۵ آذر ۱۳۹۷
آقای محسن انصاری عزیز
بعد از سلام همین آغاز کلام بگویمت که شرمنده ی محبتت شدم والسلام
اما بعد...
اگر تصور شما براین شد که من در نوشته ام ماجرا را افشا کردم عذرخواهی میکنم. اما حقیقت این است که نوشته ی من هیچ چیزی از ماجرا را لو نداده و اگر عوامل تئاتر «محبوبه ها» مطلب مرا خوانده باشند شاید تصور کرده باشند که این مطلب در مورد یک نمایش دیگر بوده و اشتباها اینجا منتشر شده! خخخ
ولی اگر کلام شیرین شما درست باشد باید بگویم که عمدی در میان بوده و عمدی در میان نبوده!!! عمد آن بود که نمایش به اتمام رسیده و بلیط سه اجرای تمدید شده هم تمام شده بود! پس افشای ماجرای یک تئاتر تمام شده دیگر اهمیتی ندارد.
اما غیرعمد بودنش آنجاست که من برخلاف اکثریت مردم اگر اسم جذاب یک نمایش یا فیلم را بشنوم یا بخوانم اصلا برایم اهمیتی ندارد و قطعا به دیدنش نخواهم رفت اما اگر عزیزی ماجرای یک فیلم یا تئاتر را از ابتدا تا انتها برایم تعریف کند مشتاق دیدنش میشوم که ببینمش. و گاهی به شکل غیرعمد گمان میبرم که همه مثل من هستند ولی واقعیت آن است که همه برخلاف من هستند! :D
اما باز هم عذرخواهی میکنم و همانطور که خدمت آقای تهوری عزیز هم عرض کردم اگر نمایشی دیدم حتما در موردش خواهم نوشت.


ــــــــــــــــــــــپی ... دیدن ادامه » نوشت:
در کامنت شما اگر منظورتون از فیلم «ممنتو» فیلمی به کارگردانی کریستوفر نولان محصول سال 2000 میلادی باشد پس نباید از کلمه «فقید» در مقابل اسم کارگردان استفاده میکردید چون نولان هنوز زنده است. :)

پاینده باشید و سپاس
۲۵ آذر ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید