تیوال نمایش شیش و هشت
S3 : 17:24:55
  ۰۴ مهر تا ۱۰ آبان ۱۳۹۲
  ۱۸:۳۰
 بها: ۲۰,۰۰۰ تومان

: کوروش نریمانی
: نیما دهقان
: فرزین صابونی، الهام کردا، سیامک صفری، جواد پولادی و هدایت هاشمی

: نورالدین حیدری ماهر
: فرشاد فزونی
: گلناز گلشن
: منوچهر شجاع
: یحیی پاکدل
: احسان خبری
: محمد گودرزیانی
: آوا کیاییخلاصه نمایش: داستان معلم عاشقی را روایت می کند که جیرجیر کفش هایش باعث بروز مشکلاتی برای رسیدن به دختر دلخواهش می شود.

نمایش "شیش و هشت" در فضایی فانتزی روایت شده و بازیگران آن در واقع ایفای کاراکتر هایی را عهده دار هستند که از دل نقاشی‌ها بیرون آمده و جان می گیرند. نیما دهقان کارگردان این نمایش سال گذشته نمایش "ترن" را در سالن اصلی تیاتر شهر روی صحنه داشت.

خرید اینترنتی بلیت: www.tamashakhaneh.ir/ticket

گزارش تصویری تیوال از نمایش شیش و هشت / عکاس: حانیه زاهد

... دیدن همه عکس ها »

گزارش تصویری از آیین افتتاحیه نمایش شیش و هشت / عکاس: حانیه زاهد

... دیدن همه عکس ها »

آواهای وابسته

مکان

خیابان طالقانی، خیابان شهید موسوی شمالی، جنب خانه هنرمندان، تماشاخانه ایران‌شهر
تلفن:  ۸۸۸۱۴۱۱۵_۸۸۸۱۴۱۱۶


«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
جیر جیر کفشت خودتی...
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
به پیشنهاد دوستانم بالاخره به تماشای این نمایش رفتم، اون هم در آخرین روز اجرا. اما اگه نمیدیدم هم هیچ چیز خاصی رو از دست نمیدادم. نمایشی فانتزی، با داستانی بی نهایت کلیشه ای، با روایتی دو خطی که کمی شاخ و برگ داده شده بود. گاهی داستان های کلیشه ای در قالب نمایشنامه (یا فیلمنامه) هایی قوی می تونن باز هم جذاب و حتی تاثیرگذار باشن اما نمایشنامه این کار هم از دید من فاقد هیچ جذابیت یا دیالوگ های تاثیرگذار بود. مفهومی که سعی در نشون دادنش داشت هم بسیار تکراری بود، هیچ موضوع نویی که ذهنم یا احساسم رو قلقلک بده نداشت. واقعا اگه صحنه آرایی و ایده های فضاسازانه (به قول مسعود خان آبایی) چشم نوازش نبود این نمایش هیچ چیز تازه و دلپسندی برای عرضه نداشت. به شخصه فقط به دو دلیل از دیدن این کار پشیمون نیستم، اولیش علاقه ای که به بازی فرزین صابونی دارم و دومی موسیقی ... دیدن ادامه » خوب کار (اثر فرشاد فزونی) که به دلم نشست. همین. واقعا هم از دید من بیشتر از این جای حرفی نداره.
نمایشو دیدم بازی فرزین صابونی را دوست داشتم و والسلام !
manimoon این را خواند
بهرنگ این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نمایش بدی نبود
ولی می تونست خیلی خیلی بهتر باشه
نکته قوت کار همون صحنه و لباس بود
بازیها بد نبود
یعنی متن دیگه بیشتر از این کشش نداشت
به نظرم متن کار از همه چیز ضعیف تر بود
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
این کار به نظرم هم خیلی نمکی بود هم تجربه جالبی بود!
manimoon و سعید زادمهر این را خواندند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
ساده و دوست داشتنی
سلام دوستان.پنجشنبه قسمت شد و رفتیم و این تئاتر رو دیدیم. راستش قبلش با نقدهای که بعضی از دوستان درباره این کار نوشته بودن یه کم دو دل بودم برای رفتن اما بالاخره تصمیم به دیدن گرفتم.
خوشم اومد و دوست داشتم. نوع کار و مولفه های کارگردانی مثل بقیه کارهای نیما دهقان بود. کارهای که دوست داشتم. بازی های هم خوب بود به خصوص هدایت هاشمی که مثل همیشه عالی بود و فرزین صابونی که خوب تونسته بود روند پیر شدن(پیر شدن روحی. از دست دادن امید برای رسیدن به معشوقش) رو دربیاره. فرشاد فزونی هم که مثل همیشه عالی و بدون نقص.
طراحی صحنه هم خیلی هوشمندانه بود. مخصوصا صحنه آخر که در واقع نمایش تموم میشه.(صحنه تدفین)
بعد از دیدن آنفولانزای خوکی و ترن یه کم تو ذوقم خورده بود. راستش توقعم از نیما دهقان خیلی بالاتر بود. توقعی که کادانس و دو متر در دو متر جنگ ... دیدن ادامه » برام بوجود آورده بودن. و این کار دوباره سطح توقعم از نیما دهقان رو بالا برد. به خصوص وقتی که میدونم نیما دهقان این کار رو فقط برای تفنن و دور شدن از افسردگی اتفاقاتی که بعد از ترن به وجود آومده بود، کارگردانی کرده. نیما دهقان رو دوست دارم چون یکی از معدود افرادیی که بدون هیچ ادعایی داره تئاتر کار میکنه (نه کسای که با دعای زیاد دارن ادای تئاتر کار کردن رو در میارن)
ولی این کارهای هنوز دستگرمی برای نیما دهقان. میدونم که یه روز شاهکارهایی خواهد ساخت که به دیدنش افتخار خواهیم کرد.

سبلام دوستات. کسی اطلاع داره که چرا واسه یکشنبه و دوشنبه هفته آینده تو سایت تماشاخانه برای این تئاتر فروش اینترنتی نداره؟چرا باید حضوری مراجعه کنیم؟
مهدی ملک زاده و حامد قشلاقی این را خواندند
سلام صادق جان
من مدیر تبلیغات کار هستم .
یکشنبه و دوشنبه هفته آینده کلیه صندلی ها فروخته شده.و فقط روی سکوها بلیط فروخته میشه اونم برای هر روز 20 تا 25 نفر.
۰۱ آبان ۱۳۹۲
مرسی. فقط یه سئوال. باکس c صندلی 102 و 103 ردیف اول میشه؟یعنی اولین ردیف نسبت به سن؟
۰۱ آبان ۱۳۹۲
بله
۰۱ آبان ۱۳۹۲
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
به نام یگانه هنرمند

"شیش و هشت"

می توان گفت مدرسه،اولین و شاید مهم ترین بستر پرورش و سامان دهی افکار،عقاید،دیدگاه،کنش و واکنش های ما در اجتماع باشد.این افکار و عقاید و... برای همیشه همراه ما هستند.پس فضای شکل گیری اتفاقات در "شیش و هشت" کاملا درست،به جا و حساب شده بود.اصلی ترین و با ثبات ترین نقطه ی قوت این نمایش همانا دکور و فضاسازی آن بود.
نقش و نگار های معنا دار و گاه معنا ساز.
لباس هایی با اندازه ها و طرح های کاملا مناسب.بی شک می توان گفت که انتخاب طرح لباس بازی گران به وضوح و با تاکید فراوان نمایان شخصیت شان در داستان بود.
انتخاب بسیار قوی بازی گران به خصوص جواد پولادی.
بازی قوی و مسلط فرزین صابونی،سیامک صفری،الهام کردا و هدایت هاشمی.
حرکات و جست و خیز های به موقع و شسته رفته ی بازی گران.
راه رفتن بین خطوط راست و بدون انحراف.
تغییر جهت با زاویه ی قائمه.
فرو رفتن در اعماق تخته سیاه.
گاه صحنه شلوغ می شد و پر هیاهو و گاه سرد و تاریک و آرام.
گاه میشد سنگینی را احساس کرد.
اجرا ... دیدن ادامه » در فضای سه بعدی و واقعی اطراف ما بود اما به گونه ای طراحی شده بود که بازی در فضای دوبعدی روی صفحه،به تر بگویم،روی تخته سیاه را می شد احساس کرد.
کنش و واکنش های سریع و هوش مندانه.
و...
..."گذر عمــــــــــر"...
..."گذر زمان"...
تغییر مقدار و رنگ نور به گونه ای بود که گذر زمان را نشان می داد.
همه چیزآن چنان روان بود که در مدت هفتاد و پنج دقیقه، "آقا معلم" بدون تغییر در گریم پیر شد...و زمان گذشت و گذشت...و "سرانجام" فرارسید..."ناکامی"...!
پایانی خلاقانه!
زیبا بود و ستودنی

یا حق./
مهریار عزیز با کل نقد زیبایتان کاملا" موافقم . من این نمایش را دوست داشتم . و از دیدن آن لذت بردم .
با سپاس از کلیه ی عوامل این اجرای زیبا و خسته نباشید به آنها و بازیگران نازنینش و با سپاس از شما .
۰۵ آبان ۱۳۹۲
سلام و درود
سپاس از شما./
۰۷ آبان ۱۳۹۲
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نمی شه گفت بی محتوا................ ولی اگه صحنه و لباس رو ازش میگرفتی جذابیت زیادی باقی نمیموند.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
من فک کنم دوستان کار بد ندیدن !!!! که به این کار برچسب بد بودن و بی محتوا بودن میزنن.
دوستان کمی منصف باشید
به نظر من کار خوبی بود در عین سادگی ، تونست آدمو با خودش درگیر کنه ... کارگردان کاملا هوشمندانه همه چیو جای خودش چیده بوود اصلا هم بلا تکلیف نبود.
دوستان من .... !!!! هیچی .... میخواستم بگم اما ... همین قدر میگم که نظر هرکسی محترمه و قابل دفاع.
یاد حرف یکی از دوستان میوفتم وقتی نظر های تا این حد متفاوت و تخیلیو میخونم ، میگفت که اگه تماشاچی حتی همان یک نفر راجع به کار نظری داره چه خوب چه بد یا راجع به بازیا و بقیه قسمتاش ، مطمئن باشید حتما یه چیزی بوده که از بیرون اینطوری دیده شده.
نمایش ها رو نباید از منظر قیاس خوب یا بد تعبیر کرد
یا اگر هم میخواهیم در مقام مقایسه قضاوت کنیم بهتر است اثر را با آثار قبلی عوامل اجرایی مقایسه کنیم.
آثار قبلی کوروش نریمانی که خودش هم کارگردانی میکرده بسیار فاخرتر بودند. خصوصا جن گیر
البته هنوز هم ... دیدن ادامه » نمایشنامه این کار خوب است. کارگردانی اثر نتوانسته جنبه های فاخر طنز نمایشنامه را درست به نمایش درآورد.
۲۳ مهر ۱۳۹۲
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
امتیاز دهى به این نمایش از ٢٠ نمره :
متن : ٩
کارگردانى : ١٠
صحنه و لباس : ١٨
موسیقى : ١٤
بازیگران : هدایت هاشمى ١٠
فرزین صابونى : ١٦
سیامک صفری : ٨
جواد پولادى : ١٠
الهام کردان : ٥
سپهر امیدوار، مجید مرادی، محیا پارسائی و Clepsydra این را خواندند
مرضیه این را دوست دارد
چیه مقیاساش؟
۲۰ مهر ۱۳۹۲
ایده اجرایى نمایش خیلى خوب بود، حیف که تو اجرا سوخت.در کل معدل نمرات ١٠ به نظر من
۲۱ مهر ۱۳۹۲
من این نمایش را دوست داشتم ، ازش لذت بردم . به نظرم کار تازه ای بود با این سبک اجرا . بازیها بسیار قوی ، روان ، مسلط و بدون نقص بود ، متن جالبی بود ، خوب هم پرداخت شده بود ، صحنه ولباس کاملا" مناسب متن و خوب طراحی شده بود . موسیقی هم بسیار هماهنگ با حرکات بازیگران ... دیدن ادامه » بود و زیبا و دلنشین . از کارگردانیش هم راضی بودم . بنایراین مایلم بخاطر اینهمه زحمت کشیده شده برای این اجرا که خیلی دوست داشتم 20 بدم . حقیقتا"گذشت زمان را در طول این نمایش احساس نکردم . یک حس خوبی داشتم ، یک حس رضایت مندی از یک نمایش خوب .کاملا" ذهنم را درگیر و به خودش مشغول کرد . از همشون ممنونم . و خسته نباشید می گویم .
۰۵ آبان ۱۳۹۲
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
به نظر من باید یه قانون تصویب کنن که تاتر هاى بد رو زودتر از صحنه بردارند. نوبت کارهاى خوب زودتر برسه . این نمایش هم باید بره تو فرهنگسرا اجرا بشه. با بازیگراى ضعیفش وکارگردانى ضعیف ترش. آخرش که چى؟
Clepsydra و شکوه حدادی این را خواندند
مجید مرادی، محمدرضا دانش و بهرنگ این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
کدوم جایگاه رو توصیه می کنید دوستان؟ برای دیدن این نمایش؟
سپهر امیدوار و نیلوفر ثانی این را خواندند
هر جا بگیرید دید دارید..از در که وارد میشید سمت چپتون ای و بی هست سمت راستتو سی و دی هست ..سن هم که وسط دیگه..
۱۹ مهر ۱۳۹۲
نه من خودم ردیف اول سی سمت راست ترین صندلی بودم یعنی در واقع به جایگاه دی چسبیده بود خیلی راضی بودم از جام..خواهش میکنم
۱۹ مهر ۱۳۹۲
باز ممنون ...
۱۹ مهر ۱۳۹۲
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
درود ... یک نمایش خوب که در یک فضای خوبتر اجرا میشود ... دوست داشتم شیوه روایی داستان را .. بازی ها را ... دکور تخته سیاهی که تمام روزگار ماست ... نمایشنامه را ... دوست داشتم موسیقی فرشاد فزونی را ... پیر شدن فرزین صابونی را ،که مرا یاد کتاب "صد سال تنهایی " می انداخت ... چطور این مرد بدون تغییر گریم و لباس توانست در ذهن منِ تماشاگر فرسوده شود ...
انتهای نمایش با خودم میگفتم "دردی ناگفته در بستر زمان ، بی خواب می غلتد ، نه مجال زیستن می دهد و نه رخصت مُردن...ا "
سپاس فراوان
جیر جیر از خود آدمه ، از کفشاش نیست
۱۹ مهر ۱۳۹۲
مرسی مارال جان برای این نقد خوبت . خیلی باهات موافقم . امشب این نمایش را دیدم و واقعا" لذت بردم . دوستش داشتم . درود به همه ی عوامل این اجرای زیبا . وسپاس از شما نازنینم .
۰۵ آبان ۱۳۹۲
شکوه عزیز ، خوشحالم که دوست داشتی :)
۰۶ آبان ۱۳۹۲
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
با وجود همه احترامی که برای آقای دهقان و کست فوق العاده کار قائل هستم ... راضی نبودم. به قول این آمریکایی های بی دین و ایمون (if you have got nothing to say, then say nothing) یا همون اگه حرفی واسه زدن نداری کسی مجبورت نکرده حرف بزنی. به امید اجرای بعدی نیما دهقان واقعا دوست داشتنی
این اجرا را دیدم
نقطه سر خط
راضی نبودید؟ یکم توضیح هم میدادید بد نبود حامدخان. نقدهای مخالف معمولا مفیدتر از نقدهای موافقه.
۱۹ مهر ۱۳۹۲
چشم برادر بهرنگ جان نوشتم تو این شرایط بهتر از این بر نمیاد ازم برای بیان افکار مغششوم

اجرایی که دیدم کارهای جالبی درش بود اما وقتی شما یک اجرا رو ببینی و وقتی از سالن بیرون میایی و اجرایی که دیدی همانجا بمونه و باهات بیرون نیاد یه جای کار می لنگه
روزگار مردی محدود به آنچه انجام میدهد و وارد شدن آدمهایی به محدوده ذهنی و روحیش که نهایتا این شمشیر دو لبه معلم به جای گسترده کردن دنیای درونش او را از دنیای خودش به بیرون پرت میکند و در حاشیه تاریکی از شکست سقوط می کند و پر میشه از اوهامی که دنیایش زیر پای موجوداتی میرود که جای پایشان دنیایش را پر میکند

طراحی صحنه که نشان از محدودیت تفکری بشر بود و خارج از آن را ادراکی نیست خوب از کار در اومده بود
در مورد موسیقی کار صحبتی نمیکنم چون نظرمو در مورد موسیقی در تئاتر فکر کنم زیاد اینور و اونور نوشتم
بازیگران هم که هر کدام به نحوی جز بهترینها بودند اما بازی سیامک صفری به شدت خشک و بی روح بود اما بقیه متوسط بودند فقط فرزین صابونی خوب بود ( عالی نبود )
ترکیب میتونست تئاتری زیبایی به رخ من بکشه اما نکرد

نمایشنامه ... دیدن ادامه » کار اون گیرایی رو که باید داشته باشه را نداشت و هر از گاهی به بیرون پرتت میکرد و بدتر از اون کارگردانی که میتونست با چیدمانی متفاوت حس همزاد پنداری با شخصیت معلم را در ذهن مخاطبش متبادر کند و یا تفکری جهت شکستن چارچوبهای محدودیتهای ذهنی وا دارد اما نمی دانم کارگردان کار به چه می اندیشیده چون وقتی از سالن بیرون اومدم به تنها چیزی که فکر میکردم این بود که خب اجرا را دیدم الانم ساعت .... برم سمت مترو طالقانی
این یعنی بد این یعنی من اجرای لحظه ای دیده ام
امیدوارم که کارگردانان ایرانی به خود بیایند و تماشاگرشو دست کم نگیره و نخواد لبخند بر لبش بیاره بلکه لبخند بر ذهنش بیاره
در پایان این کار را دیدم و نه دوست دارم و نه دوست ندارم اینکار رو دیدم همین
۱۹ مهر ۱۳۹۲
ممنونم از توضیحاتتون. خودم هم هنوز برای دیدن این تئاتر یکمی دودل هستم. اما اگه فرصتش پیش بیاد احتمالا خواهم رفت. فعلا تئاترهای دیگه ای برام اولویت داره.
۱۹ مهر ۱۳۹۲
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
دیشب این نمایش رو دیدم...
فکر کردم شاید من خیلی نمی فهمم..چون بعضی جاها واقعاً نمی فهمیدم چه خبره..بعد به خودم می گفتم حتماً تو منظور کارگردان رو نفهمیدی...و بسیار نگران شدم برای خودم...
حالا چه غلط چه درست، من خوشم نیومد...یعنی حس خیلی بدی داشتم...
طراحی صحنه و نورپردازی بد نبود...
متن در بعضی جاها چیزهایی برای گفتن داشت اما به غیر از اون فقط با یک سری شوخی و مثلاً تیکه های کمدی تماشاگر رو می کشوند..اونم اگه آدمی باشید که راحت بخندید...
اگر هدایت هاشمی رو از صحنه خارج می کردیم، دیگه نمایشی برای دیدن وجود نداشت...به شخصه در قسمت هایی که ایشون بازی نداشتند، همه اش منتظر بودم برگرده..
موسیقی بد نبود...
ترن هم دیدم ودوست نداشتم...
در نتیجه دیگه کارای آقای دهقان رو نخواهم دید...حتی اگرهدایت هاشمی باشه..فرزین صابونی باشه..سیامک صفری باشه...الهام کردا هم فقط در ... دیدن ادامه » دولیتر در دولیتر صلح خوب بود...اون هم فکرکنم چون زیر سایه ی خلاقیت حمید آزرنگ بود...

به هرحال بعد از دیدن سنگ ها در جیبهایش، دیدن این نمایش خیلی ضدحال بود...
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
شمایی که رفتید چطوره این نمایش؟
من نظر آقای پژمان حسینی رو دوست داشتم

به نظر من هم، دلنشین بود
چند دقیقه‌ی آغاز نمایش احساس گیجی داشتم، اما کم‌کم با روشن شدن ماجرا و شیوه‌ی روایت داستان همه چیز دلنشین شد
هم خنده‌ها.. هم غم نهفته‌در نمایش و هم موسیقی پایانی..
۱۱ مهر ۱۳۹۲
ساعت اجرا خوب نیست به نظرم و یکی از دلایل عدم استقابل از تئاتر (بعد از قیمت بیست‌هزار تمنش) اینه، ولی به نظرم ارزش داره دیده ‌شه!
۲۰ مهر ۱۳۹۲
ساعتش برای من خوبه و با ابن حال ممنونم ...
۲۰ مهر ۱۳۹۲
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
وقتی نقصی داریم و دیگران آن را بدون هیچ اساسی عملی شیطانی می‌دانند
وقتی نقصی دارند و بی هیچ دلیلی به جز «حسی بین شیش و هشت» (که همان حسی‌ست که روی کاغذ نمی‌توان کشید و همه آن‌ را نمی‌توانند درک کنند، حتی به زبان آوردنش هم شگفت‌آور است) آن را شیرین می‌دانیم
وقتی می‌توان خرافاتی نباشیم ولی هستیم و پافشاری داریم
وقتی روی قبرمان خودمان هستیم که گل بگذاریم
...

تآتر برام بسیار جذاب و دل‌نشین بود. حس مشترکی با آقای معلم داستان داشتم.
طراحی نمایش‌نامه بسیار خوب بود.
در پس روایت فانتزی گونه ی داستان مفهوم قابل تعمقی وجود داشت ....
۱۱ مهر ۱۳۹۲
"خودمان هستیم که روی قبرمان گل می گذاریم" وای از این جمله.
۱۱ مهر ۱۳۹۲
درسته آقای حسینی تئاتر جذاب و دلنشینی بود . من که خیلی دوستش داشتم . سبک کار جالب بود . بازی ها بسیار قوی و روان و مسلط و بدون نقص بودند. طراحی صحنه و دکور در عین سادگی همراه و هماهنگ با متن بود . و چقدر هارمونی خوبی بین حرکات بازیگران با موسیقی برقرارشده ... دیدن ادامه » بود . طراحی لباس و نور کاملا" در خدمت به متن قرار داشتند . نمایشی قابل تامل بود . در کل حس خوبی موقع ترک سالن داشتم . راضی بودم .
۰۶ آبان ۱۳۹۲
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید