سال ۱۹۷۳ میلادی، پس از غرقشدن کشتیای در دریای سرخ، شش انسان در جزیرهای آتشفشانی و دورافتاده گرفتار میشوند؛ جزیرهای که بیش از آنکه مکانی واقعی باشد، مرزی میان زندگی و مرگ است. آنها پس از پنجاه سال، هنوز در فضایی برزخی سرگرداناند؛ جایی که زمان معنای معمول خود را از دست داده و هرکدام ناگزیر با خاطرات، انتخابها، ترسها و حقیقت مرگ خویش روبهرو میشوند.
در میان آنها، پیرمردی کهنهسرباز، جوانی دلزده از زندگی، سیاستمداری قدرتطلب، روزنامهنگاری آرمانگرا، مردی گرفتار در حسابوکتاب ثروت و کارگری جوان حضور دارند؛ آدمهایی با جهانبینیها و گذشتههای متفاوت که سرنوشتشان به یکدیگر گره خورده است. با پیشرفتن روایت، شخصیتها یکی پس از دیگری میمیرند و لایههای پنهان گذشته و روابط میان آنها آشکار میشود.
در این میان، تاناتوس، تجسم مرگ، نه در جایگاه قاضی و نه بهعنوان دشمن انسان، بلکه همچون ناظری فلسفی با آنها همراه میشود؛ حضوری که پرسشهایی درباره زندگی، اختیار، گناه، قدرت، تنهایی و میل انسان به ماندن مطرح میکند.
با نزدیکشدن جزیره به سرانجامی آتشفشانی، حقیقتی هولناک آشکار میشود: آنچه بر این انسان
- از همراه داشتن فرزندان زیر ۷ سال خودداری نمایید.