شکوفه عزیزی فعال هنری

اول به همه ی گروه خسته نباشید میگم. به هرحال فعالیت در کار هنری اینچنینی زحمت بسیار برده. بازیگرها...مهدی یگانه بازی عالی و درجه یکی داشت بقیه بازیگر ها بازی قابل قبولی داشتند. اما مسئله اینجاست که ظرف محدودی داشتند. ظرف و اساس اصلی یک نمایش که متن آن است هیچ قابلیتی به بازیگر ها و کارگردان برای ارائه ی خلاقیت و تکنیک نمیداد. یعنی کارگردان هم برای اینکار تلاشی نکرده بود و تنها متن را همانطور که بود به اجرا درآورده بود. که (البته خیلی اطلاعی از این ماجرا ندارم) متن بسیار ضعیف بود و سبک به شدت ناتورالیست و حتی سوپر رئال بود. بنظر متن اگر یک فیلمنامه ی کوتاه البته با بسیاری حذفیات میشد...میتوانست یک فیلمنامه ی کوتاه خوش ریتم شود. اما این متن مشخصه های یک نمایشنامه ی خوب را نداشت. اگر قرار باشد به شدت ناتورالیسم تئاتر کار کنیم خب چه ضرورتی دارد؟ کار یه جاهایی بخاطر همین ویژگی ناتورالیست بودن خسته کننده میشد و به گزافه گویی میرفت... واقعا این بازیگر ها با قابلیت های زیاد در ظرف اینچنین محدودی بهتر نمیتوانستند کاری ارائه بدهند...
شخصیت خواهر کوچکتر و دوست دختر برادر یا همون دعا نویس واقعا اضافه بود با چندتا دیالوگ میشد راجع بهشون اطلاعات داد. صرف اطلاعات دادن به مخاطب دیالوگ نوشتن خطاست چه برسه اضافه کردن و حضور یک کاراکتر...در هر صورت کاش کارگردان متن بهتری انتخاب کرده بودند یا تغییراتی اساسی در متن ایجاد میکردند...
باز هم خسته نباشید