تیوال نمایش گرگ ها
S3 : 08:10:50
امکان خرید پایان یافته
  ۰۴ شهریور تا ۰۴ مهر
  ۱۸:۰۰ و ۲۱:۱۵
  ۱ ساعت و ۴۰ دقیقه
 بها: ۵۰,۰۰۰ تومان

: سارا دِلَپ
: مهناز کیومرثی
: دانیال خجسته
: (به ترتیب شماره پیراهن) سمانه نوراللهی (۰۰)، نیوشا نادری (۲)، ندا جبرئیلی (۷)، تینا پیرویسیان (۸)، مائده ایرجی راد (۱۱)، کاملیا حق‌وردیان (۱۳)، پگاه ابراهیمی (۱۴)، گل‌آرا مقدسی (۲۵)، کیمیا شهریه (۴۶)

: المیرا شمشیری
: دانیال خجسته، حامد ستاری
: مریم نور‌محمدی
: فرشاد فزونی
: سامان مه آبادی
: هانیه شعبانی، نسرین کمالی روستا
: محمدرضا رحمتی
: دانیال خجسته، کاملیا حق وردیان
: ناهید ریحانی
: استودیو مشق (حامد حکیمی، مسعود جزنی، امیرحسام میرصادقی)
: کیارش مسیبی
: مریم شریعتی
: گروه هنری پژواک
: محمدرضا فرشاد، متین افشار
: دپارتمان هنرهای نمایشی سفیر گفتمان

توجه: این نمایش به دو زبان فارسی و انگلیسی به روی صحنه می رود. روزهای یکشنبه و دوشنبه اجرا به زبان انگلیسی و در دیگر روزها فارسی است.

این نمایش سه سویه بوده و باکس وسط هیچ ارجحیتی نسبت به باکس های جانبی ندارد.

شماره تماس جهت هماهنگی: ٠٩٣٥٥٦٢٩٨٢٢

تیم دختران دبیرستانی فوتبال سالنی گرگ ها، خود را برای بازی های انتخابی دانشگاه به امید بورسیه شدن آماده می کنند تا اینکه غریبه ای از راه می رسد و گرگ ها فصل را در شرایط پیچیده ای به پایان می برند.

گزارش تصویری تیوال از نمایش گرگ ها / عکاس:‌ رضا جاویدی

... دیدن همه عکس ها »

اخبار وابسته

» نمایش «گرگ ها» تا ۴ مهرماه تمدید شد

» «گرگ‌ها»؛ وقتی فکر می‌کنی می‌دانی

» نمایش «گرگ‌ها» نقدی بر سیاست خارجی آمریکا در حوزه خاورمیانه است

» اجرای ویژه نمایش «گرگ‌ها» به زبان فارسی

» اجرای ویژه نمایش گرگ ها به زبان فارسی در روز شنبه ٢٣ شهریور

» اجرای ویژه نمایش گرگ ها در روز شنبه

» پوستر انگلیسى و فارسى نمایش «گرگ ها» به طراحی حامد حکیمی رونمایی شد.

» هجوم «گرگ ها» به تالار حافظ

آواهای وابسته

مکان

خیابان حافظ، خیابان استاد شهریار، روبروی تالار وحدت، سالن حافظ
تلفن:  ۶۶۷۵۶۰۴۳


«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
اولش نمایش گرگ ها برام جالب نبود بعدش که ریتم نمایش به جلو رفت شیفته این نمایش شدم .دکور جالب نمایش جلوهای که استفاده شد و بازی بازیگران بسیار خوب بود واقعا یه نمایش متفاوت با موضوع متفاوت دیدم به تمام عواملین و مخصوصاً کارگردان آقای خجسته خسته نباشید میگم واقعا لذت بروم و حتی ترغیب شدم این نمایش را به زبان انگلیسی هم ببینم ....
این نمایش میزانسن های متفاوتی میدیدی اون صحنه ای که کاپیتان در حال طناب زدن بود و دیالوکهای بین بچه های تیم رد وبدل می شود عالی بود بسیار تاثیر انگیز بود.دمتون گرم.....
من کار رو به انگلیسی دیدم، بعضی اوقات واقعا فراموش می کردم که دارم تئاتر میبینم و همه چیز زنده است، کاملا خودم رو در حال تماشای یک فیلم تینیجری هالیوودی که باهاشون بزرگ شدم، حس می کردم به طوری که اصلا متوجه گذر ١١٠ دقیقه نشدم.
به نظرم جامعه ما همواره به نقطه ای میرسد که جوامع غرب به ان رسیده اند و ممکن است برخی بخش های متن غریب به نظر برسد ولی مطمئنم که در اینده ای نه چندان دور کاملا اشنا خواهند بود و مسائلی مانند تبعیض بین نژادهای مختلف و به سخره گرفته شدن که همواره مسائل مهمی هستند به زیبایی مطرح میشوند. شاید دلیل اصلی اوریجینال بودن زبان کار است.
اسپانسر حتی اگر واقعی بود، باز هم قابل تقدیر و تبریک بود زیرا خودم به عنوان یک فرد فعال در تئاتر همواره با مسائل مالی دست و پنجه نرم می کنم و به نظرم برخی اوقات برای دیده شدن باید کارهای غیر متعارف کرد. ... دیدن ادامه » به نظر من ارزشش را داشت.
طراحی لباس بسیار عالی بود و در بخش اخر تفاوت بین افرادی که در طول نمایش یکسان مینمودند را نشان میداد.
بازیگران این کار اعجوبه اند!!!! مسلط به تمام ادوات بازیگری و برخی اوقات فراتر و انگار نه انگار که به زبان دومشان سخن می گویند، من معتقدم شماره ١٣ حتی به برق کشی منزل و پرشکی هم مسلط است.
ممنون از نظرتون دو دل بود که اجرای انگلیسی رو برم یا فارسی رو ..هرچند دلم برای یه اجرای خوب انگلیسی لک زده بود .نظرتون از دو دلی بیرونم کشید.سپاس.
۳۰ شهریور
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
این نمایش رو هفته ی پیش به زبان فارسی دیدم ولی فرصت نشد که تا الان نظرم رو بگم.
در کل نمایش خوب و لذت بخشی بود و دوست داشتم ولی بنظرم زمانش بیش از حد طولانی بود و محتوای نمایش ظرفیت 100 دقیقه رو نداشت. شاید اگر بعضی از میزان سن های ضعیف رو حذف و ریتم نمایش رو سریعتر می کردن، تجربه ی خیلی لذت بخش تری می شد.

داستان: خیلی تاکید شده بود همه جا که نمایشنامه در پولیتزر درام 2017 سوم شده. همچنین در سالن های متوسط برادوی هم یه اجرا رفته. خودم نتونستم متنش رو از اینترنت گیر بیارم و بخونم اما با توجه به اجرا، متنی متوسط/خوب به نظر می رسید. ارجاعات فرهنگ عامه زیادی توش بود که با یک بار دیدن متوجه همش نمی شید. همچنین بسیار دیالوگ محور بود و اکثر میزان سن های گرم کردن به نظرم استعاره ای بود .
صحنه و لباس و گریم و نور: زمین فوتسال تو صحنه جالب بود که البته مطمئن نیستم تو ... دیدن ادامه » متن بوده یا ایده ی عوامل. نمی دونم چرا چمن بود کف زمین، با توجه به این که هم فوتسال بود و هم داستان تو سالن سرپوشیده بود. شاید برای راحتی اجرای حرکات بازیگران یا حذف صدای کفش روی زمین بوده. لباس و گریم و نور رو هم به شخصه دوست داشتم و کافی بود به نظرم.
بازی: بازی ها همه تقریبا خوب و در یک سطح بود و خسته نباشید میگم به بازیگران، اما به شخصه بازی خانم ها حق وردیان، پیرویسیان و جبرئیلی بیشتر تو ذهنم مونده، شاید به این دلیل که دیالوگ های این دوستان رو بیشتر متوجه می شدم. دیالوگ ها تاحدی سخت و نصفه نیمه به گوش می رسید. البته شرایط سالن تاثیر زیادی داشت و صدا رو خفه می کرد. صحنه ی بزرگ و فاصله تاحدی زیاد با تماشاچی هم البته تاثیر گذار بود. فکر کنم در بروشور بود که بیان شده بود که قرار نیست تماشاچی تمامی دیالوگ ها رو متوجه بشه و باید حس مکالمات بی سر و ته گروهی نوجوون کم سن ایجاد بشه، اما اینکه در بیشتر نمایش این شرایط باشه فکر نمی کنم که مد نظر کارگردان بوده باشه.

پ.ن: از لحاظ طراحی گرافیکی تیزر ها و بروشور و غیره، خیلی خوب عمل شده بود و در کمتر نمایشی مشابهش رو میشه دید. پوستر البته زیاد جالب نیست و باعث جلب توجه نمیشه.
پ.ن2: نمایشگر اگه تنها به عنوان بیلبورد برای نشون دادن نتایج بازی ها و تبلیغات استفاده می شد خیلی بهتر بود. مخصوصا صدای راوی (یا زنوفون به قول بروشور) خیلی نچسب و اعصاب خورد کن بود. وقتی یک نمایش صحنه ای نسبتا بزرگ، بازیگران زیاد با دیالوگ های سریع و یک نمایشگر بالای صحنه داره، به سختی خواهد توانست توجه تماشاچی رو متمرکز کنه روی روایتش. حالا شما بیا یه صدای دیگه که به صورت رندوم پارازیت و تیکه می ندازه رو هم اضافه کن.

در کل نمایش خوبی بود و اگر سختگیر نباشید خوشتون خواهد اومد.
در ضمن یادم رفت بگم که نمایش چند تا میزان سن خیلی جالب داشت که واقعا ازشون خوشم اومد و تو حافظه ام مونده. خسته نباشید به کارگردان
۲۲ شهریور
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نمایش جالبی نبود ٬ دیگه به امتیازات و نظر کاربرها هم نمیشه اعتماد کرد
خسته کننده بدون کارگردانی و بدون متن
خسته هم نباشید
مریم شریعتی و حمیدرضا مرادی این را خواندند
با سلام
نظر لطفتونه اقاى کاشفى، فقط من یک سوال داشتم از خدمتتون...
چطور میشه گفت این کار بدون متن بوده در حالى که متن فاینالیست پولیتزر شده؟
شاید شما یا سایر دوستان نظر یا درک متفاوتى از یک اثر هنرى داشته باشین، ولى نمیشه به کل نمایشى که متن محور هست ... دیدن ادامه » و متنش در بالاترین رده ادبى جهان منتخب شده رو انکار کرد...
۱۷ شهریور
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
اگر به دنبال سرگرمی و‌ فراغت ذهن هستید، این نمایش برای شما نیست.
گرگ ها بازنمایی صدای مطرودان در جهان تحت سلطه است. روایت صدای زنان، مهاجران، همجنس خواهان و نقاب پوشان در جهانی تک صدا که با هدف حذف سوژه ی سخنگوی ایده مند، به تقلیل و ادغام امر حسانی، انکار تن گروتسک باختینی و شئ وارگی انسان می پردازد. گرگ ها شناخت نخستین ابزار انسان در مقا‌ومت سیاسی ست، شناخت قدرت تن.

آنیتا جم
خسته نباشید و خداقوت به دانیال خجسته و بازیگرانش! انصافا من به جای اونا خسته شدم روی صندلیها! (هرجور میخواین برداشت کنین)
دانیال خجسته متن بسیار خوبی رو انتخاب کرده بود. متنی که برعکس خیلی از متون دیگه، از تماشاچی توقع داره. از تماشاچی فعالیت ذهنی میخواد. از تماشاچی میخواد که لاین ها رو به هم وصل کنه و کاراکترها رو بشناسه. متن دلپ مثل این است که وسط کافه ای شلوغ نشسته باشی و به صداهای بیقرار و بی ربط گوش بدی اما در نهایت وقتی همه را روی کاغذ میاوری، با ظرافت تمام کنار هم آرام میگیرند. جای این گونه متن ها در اجراهای ما خالی است! جای پست مدرنیسم!
و البته این که خجسته مخاطبش را شناخته و متن را تا جای مورد نیاز دراماتورژی کرده بدون اینکه بخواد شوخیهای مبتذل و ایرانی رو وارد متن کنه.
ایده های تصویرسازی و ترکیب بندیهای کارگردان برای یک کار با فرم ورزش ... دیدن ادامه » گروهی نیز بسیار جسورانه و خاص است. هرچند که از ایده دانیال تا اجرای بازیگرانش هنوز شکاف بزرگی وجود داشت و این هم شاید با زمان بیشتر و صبر و حوصله و مشاوره افزون، درست می شد.
چیزی که به قول معروف روی اعصاب بود، راوی یا همان صدای بیگانه بود. هرچند که به جلو رفتن داستان گاهی کمک میکرد، اما به شدت تمرکز را از بین می برد. هم نور و سایز مانیتور و هم صدای بی کیفیت آن. در کل به نظرم استفاده از این تکنولوژی در جان و دل نمایش قرار نگرفته بود.
مشکل اصلی سالن حافظ این است که پدر حنجره بازیگر را در میاورد و به تبع آن حس و بیانش را. بازیگران در بعضی جاها بدون اینکه موقعیت نمایشی بطلبد، داد میزدند و واقعا خسته کننده بود. اما در کل تینا پیرویسیان، پگاه ابراهیمی و کاملیا حق وردیان بسیار اجرای طبیعی تر و راحت تری رو پشت سر گذاشتند.
تایم نمایش هم به نسبت این که این یک اجرای پرجنب و جوش است و اطلاعات بسیار زیادی را به خورد مخاطب میدهد، زیاد بود. کشش مخاطب امروزی، آقای خجسته، در حد استوری های 15 ثانیه ای پایین آمده. پس تو بخشهایی از نمایشت را نمیتوانی در ناخوداگاه مخاطب فرو کنی، چرا که در حال دیدن همان استوری ها هستند. به نظرم نمایش میتوانست در حداکثر 60 دقیقه پایان یابد.
با این همه، رویکرد خوب و درستی را برگزیده اید و به نظرم جای چنین متن ها و اجراهایی شدیدا خالی است.
پ.ن. متن نمایش آهواره هم به سبک همین نمایشنامه بود. یادم هست !
I would like to thank all the cast and the director. You did not feel that, it is performed by an Iranian group. The playwright was well executed. Although not a professional or famous cast, roles were played smoothly. I enjoyed a lot the charming dance of Jimmy.
Hope to see more works like this.