تیوال نمایش سیزده
S2 : 02:59:37
اخطار ۱۸+
کودکان و بیماران قلبی و تنفسی از دیدن این نمایش جدا پرهیز کنند
  ۲۰ آبان تا ۲۳ آذر ۱۳۹۷
  ۱۶:۰۰
  ۲ ساعت و ۳۰ دقیقه
 بها: ۴۰,۰۰۰ و ۳۵,۰۰۰ تومان

: مهدی کوشکی
: (به ترتیب حروف الفبا) مهدی آذربخش، پانته آ احمدخان، برنا اعتمادی، سعید اویسی، محمد کاظم بابایی، نرگس باقری، حسین برفی نژاد، مونا تدین پور، ارشیا تهرانی، سارا خانکی، عباس خداقلی زاده، پانیذ خلیل زاده، کیارش رادمهر، ملینا رحمانی، الی رزم آرا، احسان رضوانی، یگانه رفتاری، شهروز زعفر، سحر سالک، اشکان شریعت، بهناز شمشیری، الی شوشتری، آرمینا ضیاءنور، سید مهدی طبایی، سارو عباسی، سحر عبدلملکی، هلیا عظیمی، محمد عبدلوند، امین قاسم لو، مهدی کوشکی، سیاوش گلزاری، حسین مطیع امیری، محمد حسین موسوی، علی میرابی، مهرداد میرزایی، پریسا نقدی زاده، محمد همتی، سپیده یحیوی، مهدی یگانه
: تیاتر مستقل تهران

: زهره کاظمی
: پانته آ احمد خان، شکیلا یزدی
: بهرام رامه
: پریچهر ژیان
: علی ژیان
: گروه جارچی
: حسن محمدی
: حسین برفی نژاد، پانته آ احمدخان

تازه‌ترین تولید تیاتر مستقل تهران

اخطار - نمایش ۱۸+

کودکان، نوجوانان، بیماران قلبی و تنفسی، اسکیزوفرنی ها از دیدن این نمایش جدا پرهیز کنند.


باکس وسط: ۴۰،۰۰۰ تومان
باکس‌های کناری: ۳۵،۰۰۰ تومان
شهر:
تهران

گزارش تصویری تیوال از نمایش سیزده / عکاس: پریچهر ژیان

... دیدن همه عکس ها »

عکس‌های پایه

نمایش سیزده | عکس نمایش سیزده | عکس

اخبار وابسته

» نگاهی به آخرین نمایش از سه گانه خشونت کوشکی

» خارجی‌ها تئاتر ایران را چطور می‌شناسند؟

» اولین عکس رسمی از نمایش "سیزده" رونمایی شد

آواهای وابسته

مکان

تهران، ضلع شرقی چهار راه ولیعصر (تئاتر شهر)، خیابان رازی، نبش کوچه زند وکیل پلاک ۵۰
تلفن:  ۶۶۹۷۹۷۴۱


«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
نمایش زیبایی بود.بازیگران تازه کار اما مسلط.زمان نمایش طولانی بود که باتوجه به محتوا به نظرم جاداشت کوتاهترباشه تا از حوصله خارج نشه.خسته نباشید به آقای کوشکی و تیمشون
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
قبل از شروع نمایش آن هم با نیم ساعت تاخیر
از جمعیتی که روی زمین نشسته بودن در تعجب بودم
چه استقبالی...
اما بعد از نمایش با خودم میگفتم این همه استقبال از کاری بسیار خشن و پر از خون و قتل و زخم فقط یه دلیل داره
متاسفانه اینجا خشونت طرفدار زیادی داره...
حتی گاهی به خاطر اشاره های پیاپی به مسیحیت یاد افراطی های داعشی افتادم
کلا این همه خشونت قرار بود چه چیزی ارائه بده من درست متوجه نشدم!!!
از تکرار قتل های خونین به چه چالشی برسم خوبه؟
به نظرم در اینکه حول جامعه کنونی خشونت حتی از نوع نرمش فراوان است و به دلیل مشکلات افسارگسیخته هر روزه بیشتر نیز می شود شاید تکرر قتل ها یک نوع آینده نگری و تلنگری یا بیانگر این باشد که مراقب فرداهای خود و نسل های بعدی باشیم و براحتی از کوچکترین خشونتی ... دیدن ادامه » گذر نکنیم.(شاید)
۲۴ آذر ۱۳۹۷
آقای بهزادی ممنون از نظرتون
بله درسته میشه گفت این تئاتر با نمایش خشونت و موضوعاتی که میدونیم واقعا در جامعه ما وجود دارن تلنگری باشه در ذهن بیننده... اما بنظر بنده داستان ضیف تر از این بود که بتونه تاثیری پر رنگ در ذهن ببیننده بگذاره... حتی بازیهای خوب ... دیدن ادامه » بازیگران هم این خلا رو پر نمیکردن
۲۴ آذر ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نمایش به لطف فروختن بلیت های "خارج از ظرفیت" اصطلاح مد شده راس ساعت 4.30 شروع شد.

یک دنیا تحسین و تشویق برای مجموعه بازیگران که ظاهرا کار اول آنها بود و این مهم فقط با یک کارگردان و هماهنگ کننده کاربلد امکان پذیر است.

شروع کار تا کشتار ششم ریتم خوبی داشت ولی از آنجا به بعد مشخص بود کسانی که اطراف من نشسته اند نیز خسته شده و اینستاگرام و تلگرام خود را بررسی می کردند تا نزدیک پایان کار که به یکباره نمایش جان گرفت.

تبریک به طراح لباس محترم برای پرهیز از رنگ های متنوع و انتخاب لباس های یکدست یکرنگ برای نمایش عدم تمایز شخصیتی و پوشیدن جامه های سفید رنگ برروی لباس ها که نشانی از مرده بودن آنها از ابتدا بود و بسیار پخته می نمود.

پخش آهنگ های فرنگی که من و هم نسل های من با آن خاطره ها داریم جالب به نظر می رسید. شاید دلیل انتخاب آن هم نهادینه شدن خشونت در اجتماع کنونی بین نسل هایی است که طعم جنگ انقلاب و خشونت را ابتدای نونهالی تا سنین جوانی در مدرسه و فضاهای دیگر روزمرگی زندکی خود چشیده بودند.(شاید)

این خارج از ظرفیت فروختن بلیت آخر بخیر و خوشی تمام نمی شود. اگر کسی نیاز به خروج فوری در شرایط اضطراری داشته باشد و یا آتش سوزی اتفاق بیافتد و در حالت بهترش زلزله ای چیزی.... نمیدانم مسولین سالن ها چه فکری می کنند و یا اصلا فکر می کنند؟

انتقاد از هم قطاران مخاطب نیز ظاهرا فایده ای ندارد. عزیزی در هنگام پخش موسیقی مشغول به همخوانی با آهنگ های فرنگی شده بود و از آن بدتر با تکان دادن پاهای خود به چپ و راست در پشت ما ذکر لالایی گونه نیز داشتند. باور بفرمایید من نیز تمام آهنگ ها را از بهر بودم ولی سعی کردم تمرکز دیگران را تا حد ممکن برهم نزنم.

یا خانم محترم دیگری که دیالوگ های شیرین بیگانه را همزمان برای دوست خویش به فصاحت ترجمه فارسی می کرد. خانم دیگری که از شدت خشونت احوالش برهم ریخته بود و از یار خویش درخواست خروج می کرد. حالا خوب است از ابتدا تذکر دادند هرکس نمی تواند تحمل کند از سالن خارج شود. ولی ایشان هم به لطف بلیت های خارج از ظرفیت امکان خروج نداشت و تا پایان نمایش روی نرو ما و یار خویش بود.

از ... دیدن ادامه » روشن شدن مرتب گوشی ها و یا پاسخ به تماس هم که بگذریم به نظر بیشتر از اینکه به فکر فروختن بلیت باشیم بهتر است کمی به فکر فرهنگ سازی این اپیدمی و موج جدید تئاترچیان که تماشای تئاتر را برای خود فخر فرهنگی و نشان تجمل می دانند باشیم.
من این هفته که قراره برم مستقل حتما قبل از ورود به مسئولین سالن اعتراض خواهم کرد. پیشنهاد میکنم بقیه هم حتی شده در حد یک جمله چیزی بگن قبل از ورود یا بعد از خروج. وقتی تعداد اعتراض ها زیاد بشه ممکنه احساس کنن لازمه گوش بدن بهمون.
واقعا انگار منتظرن یه حادثه ... دیدن ادامه » ای رخ بده بعد لطف کنن بیخیال اون چند تومن اضافه بشن.
حالا ده نفر بیست نفر اضافه رو میتونم بپذیرم ولی ۶۰_۷۰ نفر واقعا ظالمانه ست.ظلم به هرکسی تو اون سالنه... و سود برای اونایی که بیرونن...
۲۳ آذر ۱۳۹۷
:|||||||||||
هی دارم فکر میکنم چی باید بگم ... هیچی به ذهنم نمیرسه... هیچی
۲۴ آذر ۱۳۹۷
بانو نفیسه نوری, لطفا اگر مطلبی برای بیان یافتید با ما نیز به اشتراک بگذارید. ما که به هر دری زدیم تخته بود.
۲۴ آذر ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
این نمایش..قشنگ برگرفته از هنجارهایی که قانون کنترل نمیکنه در جامعه نه تنها ایران بلکه کل جهان به حساب میاد،دعواهایی که تمام خانواده ها باهم دارن،داستان های طلاقی که هروز به وجود میاد،رفتار هایی خانواده که بیخیال فرزندانشون هستن ،حساسیت زیادی مردان ،شغل های غلطی که مردم برای پول درآوردن انتخاب میکنن و....
قشنگ نشون میشه داد که چقدر مشکل تو دنیا و زندگی ها هست که شاید ماها از اونا بی خبریم.
(و در انتها همه‌ی ما میمیریم ))!درست ترین حرف ممکن که شاید من خودم به شخصه از این حرف میترسیدم اما گویا مرگ آخرین قسمت از این جهان باشه و جهان دیگری منتظرماست!....
همه‌ی ما کفن پوش نشستیم و سیزده و نگاه کردیم و تمام فشار و گریه های بچه ها رو خودمون حس کردیم و گریه کردیم و تنها ! در انتها همه‌ی ما میمیریم !
و بازی های درخشان بچه ها که روز به روز بهتر و بهتر میشن ... دیدن ادامه » و به جاهایی بالاتر میرسن ...و
دیالوگ هایی که (بخند یه بار دیگه بخند..دوست دارما)«چرا موسیقی گوش میدی؟»-چون باعث میشه درد مردم یادم بره! هیچ وقت از ذهن تماشاگر پاک نمیشه
.......و هزارن دیالوگ جذاب توی مهمونی سیزده
..
آقای کوشکی خسته نباشین
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
دلم میخواد بگم که این نمایش، یک نمایش خوبی بود که مهدی کوشکی که کمابیش میدونم با مشکلاتی روی پا ایستاده روی صحنه برده ، و جای بسی تبریک داره به ایشون، من با یک ساعت از نمایش خیلی درگیر بودم و بسیار لذت بردم ، در مقاطعی کنش دراماتیک جاش رو با سانتیمانال در من البته عوض کرد البته فقط در دقایقی و این توی ذوق من زد، ولی جسارت فوقالعاده ایشون جای ستایش داره.
علی ژیان، میترا، گروه جارچی، بهناز و mahdi yeganeh این را خواندند
بهنام شایسته و حمیدرضا مرادی این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نمایش پر زحمتی بود و اگر بخپام در مقام یه مخاطب عام نظر بدم چند نکته وجود داره، اول از همه نمایش این حجم از خشونت چه هدفی میتونسته داشته باشه؟! اگه تئاتر گذرگاهی برای نقد جامعه و بهبود جامعه نگاه کنیم ایم خشونت ها و عقده ها چه جایگاهی دارن؟ دوم اینکه سیگار کشیدن وسط صحنه تا جایی بنده اطلاع دارم از نظر حرفه ای کار درستی نیست ! و در پایان سپاسگزاری میکنم از عوامل این تئاتر
نزدیک هفت یا هشت سیگار کامل در یک سالن بسته ی پر برای یک نمایش دو ساعت و نیمه توسط بازیگرها کشیده شد گاها بدون هیچ دلیل منطقی یا تاثیر هنری.شاید فقط برای اینکه بازیگرها نسخ نشند! سیگار کشیدن در سالن اجرا فول نیست؟ توی این چند سالی که تئاتر میبینم اولین بار بود تجربه ی این موضوع.نهایتا یک تا دو سیگار اون هم در حد چند پک کوتاه در معدود نمایشهایی نهایت مصرف سیگار در سالن‌های تئاتره.بهتر بود این موضوع هم در کنار خشونت کار ذکر میشد گیریم تماشاگری آسم یا حساسیت تنفسی داشته باشه اونوقت چه؟اگر از سر درد و کلافگی ناشی از دود سیگارها چشم پوشی کنیم هماهنگی و اکثر بازیهای گروه جوان نسبتا خوب بود.و موضوع هم که سلیقه است.این سبک کار در تئاتر ایران کار نشده در نتیجه بکر بودن و جذابیت خودش رو داشت
امیرمسعود فدائی، علی ژیان، میترا، امیر و بهناز این را خواندند
سعید شیشه گر و Hamid Askari این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
فوق العاده ودقیق...با اینکه بازیها ضعیف بود ولی آنچه که بر عهده کارگردان بود به نحو احسنت انجام شده بود و همه چیز درست و دقیق و به موقع
امیرمسعود فدائی، سما قوام‌زاده، مریم زارعی و بهناز این را خواندند
وحید محزونی این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
مهدی کوشکی باز منو شگفت زده کرد با یه کار زیبای دیگه. تئاتر باید طوری باشه که با ذهنت بازی کنه طوری که فعال و مملو از افکار و اندیشه ها بشه. به نظرم به خوبی بخش هایی از مشکلات جامعه، عقده ها و تعصبات، و شخصیت های غیرواقعی رو نمایش دادن بخصوص تأکیدشون روی عقده ی دیده شدن و جلب توجهی که امروز جامعه رو فراگرفته و قشر نمیشناسه.
از سالن که اومدم بیرون با لبخند،سرم داشت از درد میترکید.کل نیم ساعت رو با تک تک شخصیت ها درد کشیدم،زجر کشیدم،خون بالاآوردم....آفرین به این کارگردان که این چنین از این استعدادها بازی گرفته بود و چقدر هم که خوووووببب بودند.دوست داشتم به همشون شخصا این اجرا رو تبریک بگم.چه متن هایی...هرکدوم از دیالوگها انگار توی سرم تکرار میشد...و تکرار میشد ...
ممنونم آقای کوشکی که تو این اوضاع و احوال تئاتر ،محکم ایستادید و از کیفیت کار واسه جذب مخاطب نمیزنید.عاشق مینیمال های کارهاتونم که به ذهن و خلاقیت مخاطب احترام میزارید و هیچ وقت هیچ چیز رو نیست.آرزوی موفقیت روزافزون برای شما و تئاتر مستقلتون دارم،بازم ممنون بابت کارهای عالللللییییی تون.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
می بایست انسانهایی به نام مسیح کشته شوند تا در پایان باز هم مسیحی زاده شود .
قرون وسطایی که هنرمندانه به تصویر کشیدی در بسیاری از مضامین برای من انسان مدرن آشنا می نمود ، امیدوارم گناهانی که مرتکب شده ام منجر به هیچ جنایتی نشده باشند.
این نمایش را ببینید تا به تمام گذشته ها ، حال ها و آینده های تان بیاندیشید و در انتخاب مسیر رستگاری تجدید نظر کنید.
هنرتان پاینده باد جناب مهدی کوشکی
هر آنچه که باید در خصوص این اجرا گفته می شد را دوستان دیگر گفتند؛ فقط یک تشکر از جناب کوشکی و گروه فوق العاده شون که اونطور که شنیدم ظاهرا این کار جز اوولین کارهای حرفه ای بازیگران نمایش بود که واقعن از پس کار خیلی خوب برآمدند
امیدوارم که همینطور در کارهای دیگر بدرخشند....
ما هم کارهایی از این قبیل هم از جناب کوشکی عزیز و هم سایر دوستان کارگردن بیشتر در سالنهای تیاتر ببینیم
و روزی برسه که دیگه کمتر شاهد تجاری سازی هنر تیاتر با استفاده از ستاره های سینمایی که به حق بسیاری شون تنها در قاب سینما خوش می درخشند.... باشیم
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
سه گانه مهدی جان کوشکی شیطونی. تئاتر بد. سیزده .
150 دقیقه پر استرس ، دیگر زبان از توصیف عاجز است، و دیگر هیچ ، همین...
موفقیتت روز افزون
وقتی نام مهدی کوشکی رو میشنویم مشخصه که با یک کار خوب و متفاوت رو به رو هستیم
نمایش سیزده عالی بود
این واقعا هنر مهدی کوشکی و گروه خوب بازیگران کار بود که باعث شد ۱۴۰دقیقه میخکوب کار بشم و گذشت زمان رو احساس نکنم.
بشدت پیشنهاد میکنم این کار رو ببینید
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
درود بر آقای کوشکی و همه بچه‌ها که مارو ۱۴۰ دقیقه پرهیجان همراه با خودشون کردن. قبل از دیدن کار با توجه به نظرات منتظر خشونت بیشتری بودم ولی کار برای من بیشتر طنز تلخی بود که در نکوهش اغراق و تعصب در هر کاری بود. شخصیت پردازی‌ها خیلی خوب بود و ارتباط مفاهیم خیلی خوب صورت گرفته.
دیدنش رو به همه پیشنهاد میکنم.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
man chandshabe pish 13 ro didam.be nazaram shayad bazia ghavy nabood va avale kar mizad to zoghe adam,vali namayeshname be ghadry jazab bod ke kam kam nazare adam ro taghir bede!dar kol man lezat bordam.montazere ye namayeshe khargholadeye dige hastam.
mahdi yeganeh این را پاسخ داده‌است
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
عالی بود من که کلی لذت بردم
حتی برای بار دوم که این تاتر رو میدیدم از لذت تماشاش کم نشده بود و همچنان برام جذاب بود
خسته نباشید آقای کوشکیِ فوق العاده
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نمایش سیزده نمایش تاثیر گذاریه که میتونه فکر، احساس و حتی کارکرد بدنتو برای دو ساعت و نیم تحت کنترل خودش بگیره واینکه حتی چند روز پس از دیدنش هم باز بهش فکر کنی و لحظاتی ازاون در ذهنت مرور بشه.این نمایش ازنظر موضوع و مفهوم برای من خیلی جالب بود چون رو موضوعی دست گذاشته بود که دغدغه همیشگی من بود،رویکرد دینی و مذهبی که اخلاق و زیر پا میذارن و البته اخلاقی که خودش از نظر فلسفی نسبی انگاشته میشه،اینکه چطور یک انسان به خودش حق کشتن دیگری رو میده و حتی اینکه آیا اعدام کار درستیه؟؟ درباره نحوه اجرای این نمایش خلاقیت های زیادی به کار رفته بود اغراق های بسیار برای رساندن عمق وحشتناک موضوع..استفاده از موسیقی های تکرار شونده باعث می‌شد تماشاگر همراه و همدل شخصیت ها بشه (من بسیار از بخش های پخش موسیقی و همراهی بازیگر ها لذت بردم از جذابیت های ریز و زیبای ... دیدن ادامه » نمایش بود)گویی که شخصیت هارو با اعماق وجودش میشناسه و درک میکنه استفاده از شخصیت هایی که تقریبا همه اقشار یک جامعه رو در بر گرفته بود که خوده این کار ایجاد همدلی بیشتری می‌کرد...از بازی ها هم که نگم بعضی از بازی ها واقعا عجیب تکان دهنده و باور پذیر بود... نقش تامی درخشان بود و حتی نجوا هایی مبنا بر تحسین این بازیگر در تماشاگران هنگام اجرای نمایش هم شنیده می‌شد بازی های ریز و کاملا حساب شده این شخصیت عمیق و پر از جزئیات بود.
زن سرطانی و همسرش که کاملا در معرض توجه بودند و قسمت مربوط به آنها اشک خیلی ها رو دراورد.شخصیت لال ‌‌و شخصیت که دندون طلا داشت هم همینطور بود(این چند شخصیت واقعا بی نظیر بودن به نظرم).لباس شخصیت ها که خود خبر از ادامه نمایش میداد و کد های پارت اول هم جذابیت خاص خودش رو داشت .درکل نمایش خاصی بود و قابلیت نقش بستن در ذهن مخاطب تا سال‌های سال رو داشت...فقط یک سوال برای من پیش اومد اونهم این بود که این حجم از خشونت که میتونه سال‌ها تماشاگر رو درگیر کنه با ذهن بازیگران نمایش چه میکنه؟!..امیدوارم تونسته باشم بخشی از حق مطلبو درباره این نمایش ادا کنم. باتشکر از عوامل این نمایش که این حس عجیب و خاص رو به ما هدیه دادن...
امشب یه مهمونیه بزرگ دعوتم. نمیدونم چرا از رفتن میترسم! شاید چون میگن تم لباس مهمونی کفنه! دلمو به دریا میزنم منم کفن پوش میرم تو بدون اینکه خودمو معرفی کنم آروم میشینم یه گوشه فقط تماشا میکنم. اینجا پر از مهمونای عجیب غریبه همه جورآدمی هست مجرد، متاهل، نوجوون، معتاد، زن حامله، رقاص... صدا موزیک میره بالا انگاری همه میدونستن قرار تو مهمونی چه موزیکی پخش بشه همه با هم میخونن اما چرا من بلد نیستم فقط نگاه میکنم نگاه! حالم خوش نیست! تو سرم پر از هیاهوی آدماس دارم فکر میکنم اینجا یه سیاره کوچیک شده زمینه هر آدمی یه داستانی داره نسل به نسل آدما درگیرن با هم! فاجعه تقابل مدرنیته با سنت داره بیداد میکنه و انسان، انسانی که داره آخرین تلاشهای بیهوده رو برای چنگ زدن به زندگی نکبت بار دنیویش انجام میده چون از انقراض بشریت واهمه داره! بسه این همه تلاش این همه ... دیدن ادامه » درد کاش یه ناجی پیدا بشه نجاتمون بده!.ذهنم دنبال یه سیاهچالس تا سوالای فلسفی ای که عین نوار فیلم از جلو چشام میگذررو بندازه توش تا اینکه همه جا تاریک میشه! اینجاست که خشونت به سر حد جنون میرسه، ضربان قلبم تند تند میزنه با خودم میگم دیگه وقتشه اینجا آخرشه آخر دنیاس آخر انسان بودن. تسلیم باید شد. یکی اومده نجاتمون بده اگرچه با درد ولی به تموم شدن می ارزه به هیچ شدن، به نبودن... بشریت منقرض شد!
آقای کوشکی من تئاترهای شمارو دوست دارم چون با هر بار دیدنش غافلگیرتر میشم. موفق باشید.
ما چقدر گناهکاریم؟ آیا نتیجه ی تصمیم ها و کارهای ما به جنایت ختم شده؟ کیفر این گناه و جرم چیست و تا چه حدی می تونه باشه؟ آیا همه ی ما به خاطر «گناه» باید شکنجه و کُشته بشیم؟
نمایش«سیزده» به نویسندگی و کارگردانی «مهدی کوشکی»، نگاهی مدرن و با طنز سیاه، به روایت مسیحی از بحث گناه و جنایته. اثری پر از نشانه که گاه ساده هستن و برخی نیاز به واکاوی دارن.
به نظر میرسه نمایش خشونت عریان بر روی صحنه، یکی از ایده های «تئاتر شقاوت» در اندیشه ی «آنتونن آرتو» هنرمند فرانسوی یه. و شاید هدف آرتو اینه که با نمایش خشونت در تمام ابعادش، مخاطب رو درگیر کنه و کاری کنه که تماشاگر با دیدن خشونت، دست به خشونت نزنه؛ و این حسی یه که در «سیزده» دیده میشه.
از لحاظ تکنیکی، کار سخت کوشکی کارگردان اینه که بخش طولانی از نمایش، در شرایط خاصی اجرا میشه که میزانسن دادن و هدایت تعداد ... دیدن ادامه » زیاد بازیگرها در اون وضع، بسیار سخته. و مهدی کوشکی موفق شده این کار دشوار رو به خوبی انجام بده.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید