از جمله جشنهای مختلف در میان ایرانیان ، آیین «سده سوزی» است که با سرور و شادی که به همراه دارد، نمونه کامل یک جشن اصیل و تمام عیار ایرانی است. به گواه متون تاریخی، سده جشن پیدایش آتش است. روایات متعددی درباره دلیل برگزاری این جشن توسط ایرانیان باستان؛ در برخی از روایات تاریخی آمده است که چون صد روز که از زمستان بزرگ می گذشت ایرانیان جشن سده را برپا می کردند (در تقویم کهن ایرانیان مهرآیین، زمستان ۱۵۰ روزه و تابستان ۲۱۰ روزه بوده است. از ابتدای زمستان (اول آبان ماه) تا ۱۰ بهمن که جشن سده است،۱۰۰ روز و از ۱۰ بهمن تا نوروز و اول بهار ۵۰ روز و۵۰ شب بوده است).
آنها بر این باور بودند که در این زمان، اوج و شدت سرما سپری شده، به همین دلیل همه در دشت و صحرا گرد هم جمع شده و تلی بزرگ از خار و خس و هیزم فراهم می کردند و با فرارسیدن تاریکی شب، آتش می افروختند. به اعتقاد ایرانیان باستان، این کار، بازمانده سرما را نابود می کرده است.. در ادامه عکسهایی از برگزاری جشن سده در روستای چم شهر تفت – یزد را مشاهده میکنید.
عکس: اعظم السادات میرجلیلی / ایسنا