حکایت شمارهٔ ۷

یکی از حکما را شنیدم که می گفت: هرگز کسی به جهل خویش اقرار نکرده است مگر آنکس که چون دیگری در سخن باشد همچنان ناتمام گفته سخن آغاز کند.
سخن را سَر است ای خداوند و بُن
میاور سُخَن در میانِ سُخُن
خداوند تدبیر و فرهنگ و هوش
نگوید سخن تا نبیند خموش

سعدی شیرین زبان - گلستان » باب چهارم در فواید خاموشی