«هفت شهر عشق»، شالودهٔ شگفت‌انگیز و دلربای «منطق‌الطّیر» (به پارسی، زبان پرندگان) از شیخ خرقه‌پوش، فریدالدّین عطّار نیشابوری (۵۹۹ - ۵۲۴ خورشیدی) است. نمایش «سیاه و غزال»، این شالوده و داستان زیبا را با سبک نمایش ایرانی «سیاه‌بازی» آمیخته است که این آمیختگی، با آن نمایشنامهٔ بس سترگی که آقای علیخانی نوشته و بازیگران، یکی از یکی بهتر ادایش کردند، بسیار خوب از کار درآمده است. دوّمین باری بود که سیاه‌بازی می‌دیدم (اوّلی، شیرهای خان‌بابا‌سلطنه از افشین هاشمی؛ یاد باد سیاه‌بازی محشر گلاب آدینه) ولی نخستین باری بود که در تالار سنگلج (۲۵ شهریور پیشین)، این کهن‌ترین تالار نمایشِ در کارِ تهران از ۱۳۴۴ خورشیدی، نمایشی می‌دیدم. خرسندم از اینکه سال تلخ و شیرین ۱۴۰۱ را به نیکویی به پایان رساندم.