تالار وحدت
تئاترشهر تهران
تماشاخانه ایرانشهر
مجموعه تئاتر لبخند
خانه نمایش مهرگان
عمارت هما
عمارت نوفل لوشاتو
تئاتر هامون
تالار مولوی
تماشاخانه سنگلج
تماشاخانه هیلاج
تالار هنر
تماشاخانه طهران
خانه هنرمندان ایران
خانه نمایش دا
بلک باکس ایرانمالSB > com/org | (HTTPS) localhost : 09:28:23
با خرید بلیت از تیوال، برای رفت و برگشت با تپسی، تخفیف میگیرید! اطلاعات بیشتر...
#عزادار
۲.۵ ستاره
سلام و احترام
اجرای متوسطی است که دقت نظرهایی در اجرا و متن دارد، اما در دقایق و انتخابهایی خامدستانه و الکن است. ... دیدن ادامه ›› الگوی پدر دیکتاتور دور میز دیگر کار نمیکند، استفاده از میکروفون به کار ضربه زده و بالانویسها نیز گاهی توی چشم کردن زیرمتن است و گاهی مصداق گفتن به جای نشان دادن که در هر دو صورت، خلاف نمایشگری در تئاتر است. زیرمتن باید از درک مخاطب بربیاید، نه این که توی چشمش بشود!
استفاده از جمالی برای این نقشِ بلاتکلیف، بیمعنی و گمراهکننده است به هدف جذب گروهی از مخاطبان که البته همان چهار صوت و سکون را هم بسیار بد بازی میکند.
صمدی بهاندازه بازی میکند و نقطه قوت اجراست.
در مورد سوگ هم فقط به مرحله انکار بسنده کرده و جلوتر نیامده و به آن عمق نداده. ایده «جایگزینسازی برای فرار از تجربه سوگ» در دو سطح پدر و مادر خوب است، البته میتوانست پرداخت بهتری هم داشته باشد و جای کار بسیار بیشتری داشت.
صداهای سقف چیست؟ نمیدانیم! دلیل خشونت به مادر هنگام همسانسازی با پدر چیست؟ پرورش نیافته است.
در کل معتقدم اگر اجرایی خودش ایدههایش را تا حد قابل قبولی دراماتیزه نکرده، حدس و گمان ما لطف اضافی به کمکاری آنهاست و توجیهی ندارد.
در کل اجرای نسبتاً قابل قبول و قابل دیدنی است با نقایص قابل توجه.
امیدوارم در شبهای آتی اجراهای بهتری داشته باشند.
۲.۵ ستاره
سلام و احترام
اجرای متوسطی است که دقت نظرهایی در اجرا و متن دارد، اما در دقایق و انتخابهایی خامدستانه و الکن است. ... دیدن ادامه ›› الگوی پدر دیکتاتور دور میز دیگر کار نمیکند، استفاده از میکروفون به کار ضربه زده و بالانویسها نیز گاهی توی چشم کردن زیرمتن است و گاهی مصداق گفتن به جای نشان دادن که در هر دو صورت، خلاف نمایشگری در تئاتر است. زیرمتن باید از درک مخاطب بربیاید، نه این که توی چشمش بشود!
استفاده از جمالی برای این نقشِ بلاتکلیف، بیمعنی و گمراهکننده است به هدف جذب گروهی از مخاطبان که البته همان چهار صوت و سکون را هم بسیار بد بازی میکند.
صمدی بهاندازه بازی میکند و نقطه قوت اجراست.
در مورد سوگ هم فقط به مرحله انکار بسنده کرده و جلوتر نیامده و به آن عمق نداده. ایده «جایگزینسازی برای فرار از تجربه سوگ» در دو سطح پدر و مادر خوب است، البته میتوانست پرداخت بهتری هم داشته باشد و جای کار بسیار بیشتری داشت.
صداهای سقف چیست؟ نمیدانیم! دلیل خشونت به مادر هنگام همسانسازی با پدر چیست؟ پرورش نیافته است.
در کل معتقدم اگر اجرایی خودش ایدههایش را تا حد قابل قبولی دراماتیزه نکرده، حدس و گمان ما لطف اضافی به کمکاری آنهاست و توجیهی ندارد.
در کل اجرای نسبتاً قابل قبول و قابل دیدنی است با نقایص قابل توجه.
امیدوارم در شبهای آتی اجراهای بهتری داشته باشند.
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
+۲,۰۹۲,۰۰۰ نفر
+۳۴,۷۴۰ برنامه
+۱۲,۵۴۹,۰۰۰ بلیت
+۲۰۰,۰۰۰ بازدید
۵۶,۴۶۶ برگه
۹,۹۰۶ آلبوم
۵,۶۵۵ پادکست
