با شروع نمایش و دیالوگهای آقای بهبودی، انگار یه دوست قدیمی رو بعد از مدتها دیده باشم، بی نهایت خوشحال شدم. واقعا جای ایشون روی صحنه خیلی زیاد خالی بود. بازی ایشون انقدر دقیق و ظریف و فوق العاده ست که اصلا نباید از دستش داد. هر دقیقه از این یکساعت و چهل دقیقه برای من ارزشمند بود. چقدر زیبا جان بخشیدند به روتکو. حق تک تک کلمات نمایشنامه رو بجا میارند و کاملا منتقل میشه احساس و مفهومی که نویسنده به دنبالش بوده. ایشون در حرکت، بیان و عکس العمل به بازی نقش مقابل یگانه اند. حتی میمیک صورتشون بجا و دقیقه. من که بازیگر نیستم احساس میکردم دارم از ایشون درس میگیرم. چه برسه به عزیزان تئاتری. و آقای نوروش جوان. چه انتخاب شایسته ای بر طبق نقش و چقدر توانمند در مقابل بازی کسی مثل آقای بهبودی. پیش از این، با ایشون آشنایی نداشتم و حتما پیگیر اجراهای آتی ایشون خواهم بود.

خیلی سپاسگزارم از کارگردان و گروه اجرایی. براتون آرزوی موفقیت دارم.


+ تنها گلایه کوچکی دارم که موسیقی به موقع قطع و وصل نمیشد با تعامل بازیگران با گرامافون.