🎭 آنهایی که نمی بینیم
طراحی پوستر یک اثر هنری، امری تخصصی است و ورای یک اعلان یا دعوت تبلیغاتی برای دیدن یک ایونت هنری به نظر می‌رسد. کافی است به برخی پوسترهای آثار سینمایی یا نمایشی کلاسیک ایرانی با آثاری از اساتیدی چون ممیز یا قباد شیوا نگاهی بیندازید و به اهمیت این فیلد پی ببرید. پوستر، عصاره‌ای از دنیای داستان‌هاست و دریچه‌ای به دل قصه‌ها. پوستر یک نمایش می‌تواند نشانه‌گذاری باشد برای تماشاگر و او را به بطن یک اثر برده و با ارجاع به متن نمایشنامه، تماشاگر را به دیدن آن اثر بیش از پیش ترغیب نماید و در عین حال می‌تواند چالشی متفاوت برای طراح گرافیک و کارگردان آن اثر باشد."امیر رجبی" از آن دسته فعالین هنری است که آن‌ها را مستقیماً نمی‌بینیم اما در چرخه تولید یک اثر هنری نقش انکارناپذیری داشته و در واقع مواجهه ابتدایی یک تماشاگر با یک نمایش با مونوپلی است که توسط او خلق شده است. او طراح پوستر، بروشور و گرافیک است و به‌واسطه بازیگری در تئاتر و آشنایی دقیق با این هنر، چندین قدم نزدیک‌تر به دنیای نمایش است. «تن‌تن و راز قصر مونداس»، «کالون و قیام کاستلیون»، «مکبث»، «عروسی خون»، «هملت»، «ماشینیست»، «پیش از کشتن» و «مکبث فریز» آثار این آکتور در عرصه تئاتر است. این فعال هنری و طراح در طرح‌هایش از تم‌های رئال تا موتیف‌هایی گرافیکی متفاوت با پالت‌های رنگی متمایز و مینیمال بهره برده است. او تاکنون برای آثاری نظیر «اتوبان»، «سیدرومارک»، «من چجوری ممکنه یه پرنده باشم؟»، «آنتراکت بی‌آنتراکت»، «قطع دست در اسپوکن»، «عزیز شنگال»، «اودیسه»، «زمین صفر»، «نبرد گالیله»، «پوست انداختن»، «هملت»، «ماراساد»، «ریچارد سوم اجرا نمی‌شود»، «او»، «تهوع»، «برگشتن افتخارآمیز مردان جنگی»، «ایوب خان»، «بی‌شیر و شکر» و بسیاری آثار دیگر پوستر و بروشور خلق نموده است. امیر رجبی در تازه‌ترین فعالیت خود برای نمایش "نود و یک | ۹۱" طراحی پوستر و بروشور انجام داده است. «نود و یک | ۹۱» به نویسندگی مهدی تاج الدین است و آرش دادگر نیز آن را درتئاتر شهر، سالن قشقایی به روی صحنه می‌برد. این اثر تا اواخر شهریور ماه میهمان این سالن نمایشی خواهد بود.