بسیار لذت بردم از اینکه بعد از مدت ها کاری علمی و هنرمندانه در ژانر ابزورد مشاهده کردم. نمایشنامه آوازه خوان طاس یکی از نمایشنامه های بینظیر و قابل استناد در این گونه نمایشی ست . از اینرو، هم ترجمه آن ،هم کارگردانی و هم بازیگری آن نیاز یه دانش آکادمی دارد . با اینکه ترجمه های متفاوتی از این اثر وجود دارد ، علی نجیمی عزیز ترجمه روان و پخته ای از آن ارائه نموده و فرشید هدی با درایت فراوان و انتخاب درست بازیگرانی چون حسین کرمی و سایر دوستان و هدایت هوشمندانه آنها، به میزانسن های مینی مالیستی و حرکات حساب شده و استرلیزه جهت رساندن مفاهیمی از جمله تکرار، فراموشی، معنا باختگی، بی خیالی، از دست دادن هویت و عدم ارتباط... رسیده است.
تبریک میگم به این گروه منسجم و پرتوان و همچنین تشکر ویژه از دکتر ناصر آقایی گرامی که همیشه حامی نسل جدید بودند.
اگر به دنبال یک کار خوب در این ژانر هستید پیشنهاد میکنم حتما نمایش رو از دست ندید .