دیشب، اجرای پایانی، چهارمین بار بود که «باخ» رو تماشا کردم و باز هم مثل دفعات قبل، سالن رو با حسی خوش و پر از انرژی ترک کردم. برای من این نمایش سفریه به جهان موسیقی، احترام به بزرگان هنر و لذتی ناب از تماشای بازی‌های دقیق و شنیدن صداهای ماندگار. صدای بهناز نادری یکی از نقاط اوج این تجربه است؛ صدایی که هر بار تازه و تاثیرگذار شنیده می‌شه. لحظات موسیقایی اجرا باعث می‌شه هر بار دوباره به دیدنش ترغیب بشم. سپاس از تمام عوامل این نمایش بابت این اثر ارزشمند و دوست‌داشتنی.