شاهد اندیشه‌ای بودم که به زبان امروز بیان و مرور میشد ‌. دغدغه‌های ناتمام شدنی و یأسی همواره فلسفی که در نهاد آدمی تنها و داستان‌سرا زنده و پویاست !
با امضای خود علی شمس ‌و درخشش همه ی عوامل . آنچه بر صحنه بود و نبود . سکوت و صدا و فریاد .
با جسارت ، زیبا ، چشم‌نواز ، گوش‌نواز ، گویا و دوست‌داشتنی !

درود بر اندیشه و توانمندی و سواد صحنه‌گردان‌های بر زمین می‌زندش !