بادرودفراوان وخداقوت به گروه خوب و هنرمندانِ نمایش« باران اسیدی»
وبا ارادت ویژه و احترام به کارگردان اثر خانوم الهام شعبانی عزیز
من ایده پردازیِ اجرارو در عین سادگی و روانی بخصوص در دیالوگ‌ها دوست داشتم . گرچه این درام می‌توانست سرفصل هایی را که در باب مسائل فلسفی و اجتماعی و روابط فردی و روانشناسانه مطرح میکرد عمیق تر بررسی کند ! همچنین ریتم و پیوند اعضای گروه دوستانِ مسافر و دغدغه ها وتنگنایی که درآن گرفتار شدند عمق و بُعد وپردازش بهتری داشته باشد! مثلا درجایی که متن می‌رفت جذابیتی شگفت انگیز را برای تماشاگر ایجاد وچالش هایی متحیر کننده بیافریند وآن تاثیر مطلوب را بگذارد ، (بحث مربوط به دوست مشترکشان فرانک ) ناگهان
مضمحل میشد!
به نوعی دچار جامپ های متنی ورهاشدگی مضمون میشد...
در مجموع دکور وکارگردانی رافکرشده و درمدیوم یک اثر رئالیستی دیدم ، بازی خانوم کرمی بسیار باور پذیرتراز دیگر دوستان وبه اندازه و درست بود و حتی از همسرشان آقای امیر سلیمانی پیشی می گرفت ...
صدای بازیگران خانوم وبخصوص آقای سیدی دربعضی جاها ضعیف میشد ... اصطلاحاًمی افتاد!
نورپردازی عالی ... دیدن ادامه ›› بودودرخدمت اثر.
درکل از این نمایش می‌شود برداشت های متنوعی داشت و حال و هوای ملموس وبه روزی را منتقل می کرد.
برای کارگردان این نمایش خوب و دیگر دوستان آرزوی موفقیت دارم و درخشش ایشان در اجراهای پیش رو... ✌️❤️