نمایش «هیچکس جیمی نمی‌شه» اجرایی پرانرژی و خوش‌ریتم بود که از ابتدا تا پایان، تماشاگر رو با خودش همراه می‌کرد. شوخی‌ها دقیق و حساب‌شده طراحی شده بودند و بدون اغراق، فضای زنده و جذابی روی صحنه ساخته بودند. بازی‌ها یکدست، باورپذیر و کاملاً هماهنگ بود و مشخص بود گروه بازیگران با هم نفس می‌کشند و روی صحنه به‌خوبی همدیگه رو ساپورت می‌کنند. هر کدوم از بازیگرها جای درست خودشون قرار داشتند و هیچ اجرایی بیرون‌زده یا اضافه به نظر نمی‌رسید.
در این میان، بازی رامین عبدواللهی یکی از نقاط درخشان اجرا بود؛ بازی حسی دقیق، انتقال احساسات بدون اغراق و حضور صادقانه‌اش باعث می‌شد ارتباط عمیقی با شخصیت شکل بگیره. واکنش‌های به‌جا و کنترل‌شده‌ی او، تأثیر نقش رو چند برابر می‌کرد. در مجموع، تیم بازیگری با انرژی، تمرکز و تعامل خوب با هم، ستون اصلی این اجرا بودند. کارگردانی هم نشون می‌داد با وجود محدودیت‌ها می‌شه نمایشی باکیفیت و دیدنی روی صحنه آورد. تماشای این کار برای دوست‌داران تئاتر تجربه‌ای لذت‌بخش و ارزشمنده.

امیر فرزام دهنوی
۱۰ دی ماه ۱۴۰۴