از پریناز به برفی عزیز..
نقاشی ای که برام کشیدی رو چسبوندم به در یخچال.
برام نوشتی خودمو دوست داشته باشم چون از من یدونه هست و یه گل کشیدی برام.
همین مفاهیمی که بارها باهاش برخوردم و بارها درباره اش خوندم و شنیدم تو اون موقعیت برام جذاب و تاثیرگذار بود. وقتی چشمامو می‌بستم و در گوشم گفتی تولد و مرگ ۲ نقطه ای که همه باهم اشتراک داریم. اما این بین هست که مهمه. یادم باشه که تو زندگی رها باشم. رها رها رها...
این تئاتر و تو روزهای نه چندان خوب تجربه کردم اما برای لحظاتی حالم رو خوش کرد...
ممنونم ازت برفی ❄️