:- تو را از غزلی به
قصیده‌ای دیگر
از بومی به قابی دیگر
از رنگی به لعابی دیگر
بر دوش می‌کشم‌
چشمانم ، همه را تو می‌بینند
و تو را همه .
حال برایم بگو . .
بگو مرا چه می‌بینی
جز عاشقی خسته از
نرسیدن های مکرر
اما امیدوار...