ما مُهرهء بازی به تَقدیر و مَماتیم

زِندانیانِ بی گُناهِ این حَیاتیم

دُنبالِ مَعنی در کتابِ پوچِ هَستی

ما غَرقِ طوفانیم و به فِکرِ نِجاتیم

ما مُهره های ساکِتِ شَطرَنجِ تَقدیر

دَر حَبسِِ این چَرخه ولی بی جُرم و تَقصیر

ما غُل به پا در حَلقهء تِکرار هَستیم

بازیچه ای ... دیدن ادامه ›› ما اَندرین دُنیای پَستیم

ما خَسته جان در کوچه های بی پَناهی

دِلتَنگِ یک نوریم در صَدها سیاهی

هَر لَحظه در این زِندگانی می نِوِشتیم

اِنگار دُنبالِ دَلیلِ سَرنِوِشتیم

کو سَرنِوِشت ؟ کو زِندِگی ؟ کو زِندِگانی ؟

مَرگ اَست همه رویایمان اَندَر جوانی
شعر از:مهران یاردل