سلام به همه مخاطبان عزیز و فهیم تئاتر و عزیزانی که نمایش ما رو ( زندانی خیابان دوم) برای دیدن انتخاب کردند. به عنوان کارگردان این نمایش از نگاه پر مهر و لطفی که به نمایش ما دارید بسیار سپاسگزارم. خوشحالیم که این نمایش مورد علاقه تعداد زیادی از شما مخاطبان محترم قرار گرفته است. حضور و استقبال شما ما رو دلگرم و مسئولیت ما رو سخت تر میکنه. این نمایش در شرایط بسیار سختی در سال گذشته تولید و آماده اجرا شد و با شروع جنگ نیمه کاره رها شد. اما حالا بعد از نزدیک دوماه و پشت سر گذاشتن شرایطی خاص و در زیر سایه جنگ ما در سالن تئاتر باهم ملاقات می کنیم تا مرور کنیم که زندگی هنوز جریان دارد. چقدر لذت بخش هست که همه ما در علاقه و عشق به تئاتر که با خودش امید به زندگی رو همراه داره مشترک هستیم و به خاطر این اشتراک هر شب باهم ملاقات می کنیم. شما در جایگاه مخاطب و ما در زیر نور و سالن اجرا به عنوان اجرا گر و تولید کننده اثر. تئاتر سه رکن اصلی دارد. مخاطب، محل اجرا و اجرا کننده. اگر هر کدام نباشد تئاتر منعقد نمی شود. و حالا چراغ تئاتر به خاطر حضور و حمایت شما روشن است. ما تمام تلاش خودمون رو کرده و خواهیم کرد که اثری قابل ارزش و مناسب برای دیدن عرضه کنیم. انتخاب، وقت و نظرات شما برای ما با ارزش است. برای گروه و من بسیار مهم و با ارزش هست که نظر و احساس خودتون رو با ما به اشتراک می گذارید. تلاش می کنم اگر ایراد و ضعفی در نمایش وجود داره و قابل رفع است بر طرف بشه. در خصوص وضعیت سالن ما پیگیری های لازم رو انجام دادیم. مسئولان محترم در تئاتر شهر هم همراه هستند که مشکل تهویه سالن بر طرف بشه و اقدامات خوبی هم در این چند روز انجام شده ولی به هر صورت این مجموعه خاطره انگیز قدیمی است و نیازمند توجهات جدی تر مدیران بالا دستی برای برطرف شدن مشکلاتی که هزینه و زمان بیشتری نیاز داره. این چند خط رو به پاس قدردانی از حضور شما عزیزان نوشتم و ممنون هستم که نظرات خودتون رو با ما به اشتراک می گذارید و در شرایطی که ابزاری برای اطلاع رسانی نداریم نمایش ما رو به دیگران معرفی می کنید.