شاید در کمال ناباوری تمامی جنگل ها،صحرا ها، آسمان و زمین،بی نظمی های بعضا تنیده شده در نظم،داستان ها و اصوات می تواند در راستای ژوژمان آفریدگار و یا خدای طبیعت باشد!!

همانگونه که لغت ژوژمان در ساختار لغوی خود از قضاوت جستن در عرصه ی بعضا هنری بهره می برد،تمامی این صحنه ها و پرده ها نیز محکیست برای تمامی نابازیگران.

نابازیگرانی که ناخواسته و شاید سهوا دیده به دنیا گشوده باشند تا روایتی را اذعان کنند که در آن نقشی ندارند...
به راستی این سوال مطرح می گردد که آیا واقعا نقشی برای ما نوشته شده است یا خودمان هم کمی در آن دخالت داریم؟

بیچاره آن آدمک خیمه شب بازی...
با نخی متصل به خود،دائما سرگردان جهت و مسیری که به او می دهند.
نخ های متصل را از او بَرکنید.
او چه ... دیدن ادامه ›› خواهد کرد؟
آیا پس از رهایی در زمره ی آزادی خود توانایی رقم زدن پایانی خوش را خواهد داشت؟
یا همانند دیگر کسان آنقدر مشغول و سرگرم آزمون و خطا می شود که در آخر عمر او به بطالت به پایان خود خواهد رسید؟

در آوای این آدمک قصه ی ما،خستگی ناشی از جستجویی بی پایان به گوش می رسد...
ما خالق اوییم یا او ما را خلق خود می نامد؟
یا بدانگونه که یونگ اظهار می کند،مخلوق نیز تناقضات و نقص های خالق را به اون نشان می دهد و هر دو یکدیگر را مکمل اند؟
این خستگی آدمک ناشی از پرسش هاست.

آیا خالق دلسوز روایت ما،اجازه می دهد مخلوقش بی وقفه رنج کشد و به شیوه ای سادیسم وار بر او قهقه می زند؟
یا رنج نیز بر او وارد است و بی نصیب نیست؟
آنگاه لبخند از چهره ی او پاک خواهد شد...
عجب کاراکتری!
این می تواند همان پایانی باشد که ژوژمان وار در انتظارش بود!!!
اما صبر کن؛
تو مردودی...



________
روایت ژوژمان از آغاز خوبی برخوردار نبود.
شاید اگر کمی در همان خط داستانی خود باقی می ماند،نمایش را به حال خودش رها می کردم.
اما با کمی وقفه و آغاز بخش دوم نمایش سیر داستانی خود را پیدا کرد و نقص های خود را کمی التیام داد.
تا بدین لحظه در تیوال،نمایشی که از نمایشنامه های وودی آلن انتخاب و یا اقتباس شده است به نظر شخصی نتوانسته تمامی نبوغ خود را نشان دهد.
حال اثری با گروهی مطرح یا دانشجویی!
اما ژوژمان تا حدودی انتظارات را برآورده می کند.
متن خوبی را شاهد بودیم که می توانست از شوخی ها و طنازی هایی به سبک خود وودی آلن را بیشتر در درون خود شاهد باشد.
بخش ایرانیزه ی آن نیز در لب مرز از حد خارج شدن بود.
در بخش بازی ها می توانیم بگوییم بازیگران از تمامی توانمندی خود بهره نبردند و پتانسیل بیشتری در بزرگواران به چشم می خورد.
علی الخصوص نقش های حاشیه ای...
کیفیت اسپیکر های سالن در حد فاجعه!
خسته نباشید عرض میکنم خدمت جناب جاویدی بزرگوار و تمامی اعضای گروه ایشان.
با آرزوی موفقیت در ادامه ی مسیر⭐️