خسته نباشید به تیم رنگ انار...
برای من تجربه جدیدی بود، ریتم کندی که شاید طاقت فرسا بود ولی به نظرم کمک کرد به درک منه مخاطب نسبت به فضای داستان ... بازی بازیگران، گریم و موسیقی و بدن افراد سرطانی ...خیلی خوب درهم ترکیب شدن و اون فضایی رو ک باید ساختن ...
فرم بدن ها... متن نمایش... هرکدام تجربه جدیدی رو برای من رقم زدن اولین بار بود اجرایی به مدت ۴ ساعت میدیدم و به نظرم جالب و قابل توجه بود ...
به شخصه ریتم کند همیشه برام کلافه کننده بوده چه در فیلم چه نمایش اما در رنگ انار تا مرز کلافگی میرفتم اما مجدد به دل داستان برمیگشتم که این موضوع کارگردانی اصولی و فکر شده ای رو میرسونه