https://www.aparat.com/v/lzj7ig8

«ذرات آشوب»، یک جشن بصری یا یک ضد روایت تاریخی؟

با اون شروع غافلگیرکننده (جسد در بیابون، مرد نقاب‌دار، موسیقی جنوب…) همه منتظر یه حماسهٔ نفس‌گیر بودیم. اما وسطش، انگار کارگردان عاشق نور و رنگ شده بود و قصه رو گم کرد!

توی جدیدترین ویدیوی کانال، بدون تعارف رفتم سراغ نمایش «ذرات آشوب» به کارگردانی ابراهیم ... دیدن ادامه ›› پشت‌کوهی:
طراحی صحنه و نور نفس‌گیر (رضا خضرایی دستش رو رو کرده!)
موسیقی زنده جنوب؛ یه نقطه قوت که گاهی بلندتر از حرف‌هاست
ازدحام شخصیت‌ها (از یاشار نادری و خیام حسینی تا رومینا نیک‌اندیش و مهتاب احمدی) – هیچ‌کدوم عمق نمی‌گیرن
ریتم نامتوازن: شروع موشکی، میانه درجا
پایان‌بندی هوشمندانه که اسم نمایش رو معنا می‌کنه

به نظر من، «ذرات آشوب» ارزش دیدن داره... برای تجربه حسی. اما اگه دنبال یه روایت کلاسیکِ محکم هستی، شاید ناامید بشی.

چه نظری داری؟ تئاتری که قهرمانش جمع باشه، می‌تونه توی دلت جا باز کنه؟ برام توی کامنت بنویس.