امشب فرصت دیدن این نمایش را داشتم و در مجموع تجربه لذت‌بخشی برایم بود. چیزی که بیش از همه توجهم را جلب کرد، تعادل خوب میان لحظات طنز و بخش‌های تلخ و تأثیرگذار داستان بود؛ به‌طوری که مخاطب گاهی می‌خندد و چند دقیقه بعد با موقعیتی مواجه می‌شود که او را به فکر فرو می‌برد.

بازی‌ها روان و باورپذیر بودند و ریتم اجرا باعث شد در طول نمایش ارتباطم با اثر حفظ شود. هرچند احساس می‌کنم پایان‌بندی می‌توانست پرداخت قوی‌تر و تأثیر عمیق‌تری داشته باشد اما این موضوع از ارزش کلی کار کم نکرد.

من صاحب‌نظر یا
منتقد حرفه‌ای تئاتر نیستم، اما به عنوان یک تماشاگر، از دیدن این نمایش حس خوبی گرفتم و زمانم را هدررفته نمی‌دانم. اگر به آثاری علاقه دارید که هم لبخند بر لب مخاطب می‌آورند و هم لایه‌هایی از اندوه و تأمل را در خود دارند، تماشای این نمایش رو پیشنهاد میکنم