نمایشی مبتنی بر روانشناسی شخصیت و گذشت زمان به صورت غیر خطی که رویدادهای تصادفی و دوگانگی مرگ آبان را به زیباترین شکل ممکن نشان داد،
مونولوگ ها و جنس روایات کوبنده و با کیفیت و تاثیرگذار بود،
موسیقی کار همسو با میزانسنها و دقیق بود،
نور هویت مشخصی داشت و دکور مفهومی هواپیما که از هر جهت به بخشی از مکان‌های ترومایی می‌رسید در نوع خود بی‌نظیر بود،
خدا قوت به کل گروه نمایش نامقصد 🎭🤍